Everyone has highs and lows that they have to learn from, but every morning I start off with a good head on my shoulders, saying to myself, 'It's going to be a good day!'.
Wednesday, 30 July 2014
Tuesday, 29 July 2014
Samveda - 21
మర్నాడు ఉదయం వేద కి మేలుకు వచ్చేసరికి ఉదయం 10 దాటింది. బెడ్ మీద ఇంకా పడుకునే ఉంది. లేద్దామనుకుంది కాని ఓపిక లేకపోయింది. రెండు రోజుల నుంచి సరిగ్గా తినకపోవడం తో చాల ఆకలి గా, నీరసం గా ఉంది. లేచి స్నానం చేసి ఏమైనా టిఫిన్ బయట నుండి తెచుకొని తిన్దామనుకుంది. సోమవారం నుండి గౌరమ్మ వాళ్ళ కొడుక్కు ఒంట్లో బాలేదని రెండు రోజుల నుండి సెలవు పెట్టింది అందుకే బయటనుండి ఏమైనా తెచుకుందామనుకుంది. బెడ్ పైనుండి లేచేసరికి కళ్ళు తిరిగినట్టు అయ్యింది. లేవలేకపోయింది. కాళ్ళు, చేతులు లాగేస్తునట్టు అనిపించింది.చాలా నీరసంగా అనిపించింది. లేవడానికి ఓపిక లేకపోయింది. కళ్ళు మూసుకొని పడుకుంది. ఎప్పుడు నిద్దర పట్టిందో ఏమో అలానే నిద్ర పోయింది.
ఆ రోజు ఉదయం చందన ఆఫీసు కి బయలుదేరేసరికి 9 అయ్యింది. కైలాష్ చందన ని దింపడానికి బండి తీస్తునప్పుడు వేద బండి అక్కడే ఉండడం చూసాడు. చందనని తీసుకొని బయలుదేరాడు. దారిలో చందన తో అన్నాడు "చందన వేద బండి ఇంకా ఇంట్లోనే ఉంది. తను ఇవాళ ఇంకా ఆఫీసు కి స్టార్ట్ అయినట్టు లేదు. తను ఇవాళ ఆఫీసు కి వస్తే నాకు ఒకసారి కాల్ చేసి చెప్పు".
"అదేంటన్నయ్య ఇవ్వాళ కొత్తగా చెప్తున్నావ్"
"ఏం లేదు మొన్న రెండు రోజుల నుండి సరిగ్గా తిండి తినలేదు, నిద్ర కుడా పోలేదు కదా. ఎలా ఉందొ అని. అది కాక ఇంకా ఆఫీసు కి కూడా స్టార్ట్ అవ్వలేదు . అసలు లేచిందో లేదో అర్ధం కావట్లేదు అందుకే తను వస్తే ఒకసారి నాకు కాల్ చేయి"
"సరే అన్నయ్య"
చందన ని దింపేసి హాస్పిటల్ కి వెళ్ళిపోయాడు కైలాష్. చందన ఆఫీసు కి వెళ్లేసరికి 10 దాటింది. ఆ రోజు ఇంకా కస్తూరి, వేద ఇద్దరు ఆఫీసు కి రాలేదు. చందన కి అంత పని కూడా లేదు. సరళ తో కలిసి కాంటీన్ కి వెళ్ళింది. సరళ, చందన ఒకే సారి జాయిన్ అయ్యారు కంపెనీ లో. కాని ఇద్దరు వేరు, వేరు ప్రాజెక్ట్స్ లో చేస్తున్నారు. కాంటీన్ నుంచి వచేసరికి 11 దాటింది. అప్పటికి వేద ఇంకా రాలేదు.కస్తూరి అప్పుడే వచినట్టుంది. బాగ్ సీట్ దగ్గర పెట్టి వాష్ రూం కి వెళ్లినట్టు ఉంది. డెస్క్ దగ్గర బాగ్ ఉంది కాని కస్తూరి లేదు. గిరి చందన డెస్క్ దగ్గరికి వచ్చాడు. చందన తో అన్నాడు
"చందన వేద ఇంకా ఆఫీసు కి రాలేదు. నీకేమైనా తెలుసా?"
"లేదు గిరి. నాకు అంత తెలిదు"
"సరేలే ఇవ్వాళ వర్క్ ఎక్కువ లేదు నిన్న రెండు రోజుల నుండి చాలా వర్క్ ఉండే కదా సో ఇవాళ లీవ్ పెట్టిన ప్రాబ్లం లేదు. ఏదైనా కొంచం వర్క్ వచ్చిన కస్తూరి వచేసింది కాబట్టి ప్రాబ్లం లేదు. నేను కస్తూరి తో మాట్లాడతాను."
"ఓకే గిరి"
" "మీ ట్రైనింగ్ ఎక్కడదాక వచ్చింది"
"ఒక 25% పెర్సెంట్ అయ్యింది గిరి"
"ఓకే.. మేక్ ఇట్ ఫాస్ట్. కస్తూరి ఇంకో 1 వీక్ లో లీవ్ లో ఉంటుంది. ఈలోపు మీరు పికప్ అవ్వాలి"
"ఓకే గిరి"
ఇంతలో కస్తూరి వచ్చింది డెస్క్ దగ్గరికి
"హాయ్ గిరి. గుడ్ మార్నింగ్'
"మార్నింగ్ కస్తూరి. ఎలా జరిగింది షాపింగ్"
"ఫైన్ బాగా జరిగింది"
"ఓకే . కస్తూరి మే బి వేద ఇవ్వాళ లీవ్ లో ఉందేమో నిన్న రెండు రోజుల నుండి హెవీ వర్క్ వచ్చింది ఆ వర్క్ అయ్యేసరికి ఇవ్వాళ మార్నింగ్ 4 అయినట్టుంది . సో మే బి ఇవ్వాళ వేద లీవ్ లో ఉండచ్చు. ఇవ్వాళ వచ్చే వర్క్ మీరు హేండిల్ చేయండి. ఇవ్వాళ ఎక్కువ వర్క్ ఏం లేదు . ఆల్రెడీ మెయిల్స్ వచాయి ఒకసారి చూడండి. చాలా వరకు మధ్యాహ్నం వరకు వర్క్ అయిపోతుంది అది అయిపొంగానే చందన కి ట్రైనింగ్ ఇవ్వండి.ఇంకా ఎక్కువ టైం లేదు వన్ వీకే ఉంది కదా సో మేక్ ఇట్ ఫాస్ట్"
"ఓకే గిరి"
"ఓకే థెన్ ఐ విల్ మేక్ అ మూవ్(సరే మరి నేను వెళ్తాను).
"ఓకే"
కైలాష్ హాస్పిటల్ కి వెళ్లేసరికి 10:30 అయ్యింది. పేషన్ట్స్ అందిరిని చూసి ఒక రౌండ్ వేసి తన రూం కి వచ్చాడు. అప్పటికి మధ్యాహ్నం 2 అయ్యింది. ఈలోపు రూం డోర్ టక్ టక్ మని చప్పుడయినిది. " హలో కైలాష్ మే ఐ కం ఇన్" అని వినబడేసరికి తలెత్తి చూసాడు ఎదురుగా చాహ్నవి కనిపించింది.
"హాయ్ ప్లీజ్ కం "
"హాయ్ లంచ్ అయ్యిందా?"
"ఇంకా లేదు.మీది "
"లేదు ఇప్పుడే రౌండ్స్ ఫినిష్ అయ్యాయి. ఉండండి నేను కూడా నా లంచ్ బాక్స్ ఇక్కడికి తీసుకొని వస్తాను. కలిసి లంచ్ చేద్దాం"
"ఓకే"
చాహ్నవి తన స్టేత్ అక్కడ పెట్టి లంచ్ బాక్స్ తీసుకొని రావడానికి రూం కి వెళ్లి వచ్చింది. అక్కడ ఉన్న టేబుల్ పైన బాక్స్ సద్దారు. ఇద్దరు భోజనానికి కూర్చున్నారు.
"అవును చందన జాబు ఎలా ఉంది "
"బానే ఉంది. గోయింగ్ గుడ్"
"అబ్బ రోజు ఒకే హాస్పిటల్ కి వస్తున్నామన్న మాటే గాని అసలు మాట్లాడడానికే టైం దొరకడం లేదు"
"అవును. హాస్పిటల్ లో ఈమధ్య వర్క్ ఎక్కువ అయ్యింది. పేషన్ట్స్ ఎక్కువ మంది ఉన్నారు"
"అవును. అరె మీరు ఇవ్వాళ ఆలూ కర్రీ తెచినట్టు ఉన్నారు. ఇఫ్ యు డోంట్ మైండ్ నేను షేర్ చేసుకోవచ్చా"
"తప్పకుండా"
"మీరు కూడా కొంచం నా కర్రీ టేస్ట్ చేయండి ఇవ్వాళ"
"పర్వాలేదు"
"పర్వాలేదండి టేస్ట్ చేసి చెప్పండి ఎలా ఉందో" అంటూ చాహ్నవి తను తెచ్చిన వంకాయ కూరని కైలాష్ ప్లేట్ లో వేసింది.
ఒక్క ముద్ద నోట్లో పెట్టుకోగానే చాల నచ్చింది కైలాష్ కి ఆ కూర. అదే అన్నాడు చాహ్నవి తో
"సూపర్ కూర నిజంగా చాల బాగుంది. ఎవరు చేసారు"
"నేనే చేసానండి."
"అవునా మీరు వంటలు ఇంత బాగా చేస్తారని నాకు తెలియదు. ఒక విషయం చెప్తే ఏమనుకోరు కదా"
"పర్వాలేదు చెప్పండి"
"మిమ్మల్ని ఎవరు పెళ్లి చేసుకుంటారో గాని వాళు నిజంగా చాలా అద్రుష్టవంతులు"
కైలాష్ అలా అనడం చహ్నవి కి బాగా నచ్చింది. కాని ఆ మార్పు మొహం లో కనిపించకుండా జాగ్రత్త పడింది.
"మీరు నన్ను మరీ పొగిడేస్తున్నారు" అంది
"అదేం లేదండి ఈ కూర ఎవ్వరు తిన్న అదే చెప్తారు. అలా చెప్పకపోతే వాళకి అభిరుచి లేదని చెప్పాలి"
"థాంక్స్ అండి నాకు అంత మంచి కంప్లిమేంట్ ఇచ్చినందుకు"
"మీకు కూడా థాంక్స్ నాకు ఇంత మంచి కూర తినిపించినందుకు" ఇద్దరు భోజనం చేసి కొంచం సేపు కబుర్లు చెప్తూ కూర్చున్నారు..
"మీరేమనుకోకపోతే నేను మిమ్మల్ని ఒక విషయం అడుగుదామనుకుంటున్న"
"అడగండి అందులో అనుకునేదేముంది"
"అంటే అది కొంచం పర్సనల్ అందుకని"
"చెప్పండి"
"పెళ్లి మీద మీ అభిప్రాయం ఏంటి"
ఆ మాట వినిపించేసరికి తలెత్తి సూటిగా చూసాడు
"అదేంటి అలా అడుగుతున్నారు " అన్నాడు
"ఏం లేదు. ఊరికే మీ అభిప్రాయం ఏంటో తెలుసుకుందామని"
"మామూలు అభిప్రాయమే అంత ప్రత్యేకమైనదేమి లేదు"
"అలా కాదండి ఎలా అడగాలో నాకు తెలియట్లేదు. సాధారణంగా చాలా మందికి పెళ్లి గురించి , కాబోయే వాళ్ళ గురించి కొన్ని ఊహలు ఉంటాయి కదా అలా పెళ్లి గురించి మీ అభిప్రాయం ఏంటి?
కైలాష్ ఎం చెప్పేవాడో ఏమో గాని ఈలోపు నర్స్ వచ్చింది కైలాష్ రూం లోకి.
"చాహ్నవి గారు మిమ్మల్ని డాక్టర్ శారద ఒకసారి రమ్మంటున్నారు"
"సరే పద వస్తున్నా. వస్తానండి బై"
"బై" చాహ్నవి వెళ్లేసరికి ఒక్కసారి గట్టిగ ఊపిరి వదిలాడు.
అప్పటికే సమయం 3:30 దాటింది ఇంతవరకు కైలాష్ కి చందన దగ్గర నుండి ఫోన్ రాలేదు. అసలు వేద ఆఫీసు కి వచిందో లేదో తెలియలేదు. అందుకే తనే ఒకసారి చందన కి ఫోన్ చేద్దామనుకున్నాడు.
"హలో చందన"
"చెప్పనయ్య"
"వేద వచ్చిందా ఆఫీసు కి"
"లేదన్నయ్య ఇంకా రాలేదు. ఇవ్వాళ ఇంక రాదేమో నిన్న మొన్న హెవీ వర్క్ ఉండే కదా అందుకే ఇవ్వాళ లీవ్ తీసుకునట్టు ఉంది"
"అవునా సరేలే ఉంటాను"
"ఓకే అన్నయ్య బై"
ఫోన్ పెట్టేసాక ఆలోచనలో పడ్డాడు. ఎందుకో ఒకసారి వేద ని చూడాలనిపిస్తోంది అతనికి. ఇంక వెంటనే ఇంటికి వెళ్ళిపోయాడు ఎలాగో ఆ రోజు అంత ముఖ్యమైన కేసులు ఏమి లేవు కాబట్టి.
వేద కి మేలుకు వచ్చేసరికి సాయంత్రం 4 అయ్యింది. ఒళ్ళంతా నొప్పులుగా అనిపిస్తోంది. కాళ్ళు చేతులు లాగేస్తునట్టు ఉన్నాయి. ఇలా ఎందుకుందో వేద కి అర్ధం కాలేదు. రెండు రోజుల నుండి అన్నం సరిగ్గా తినకపోవడం వాళ్ళ, నిద్ర సరిగ్గా లేకపోవడం వాళ్ళ నీరసం గా మాత్రమే ఉంటుందనుకుంది. కాని ఈ చేతులు కాళ్ళు లాగేయటం ఏంటో, కళ్ళు తిరగటం ఏంటో వేద కి ఏం అర్ధం కాలేదు. ఏమైనా తింటే తగ్గుతుందేమో అనుకుంది. స్నానం చేసి రెండు రోజులయ్యింది చాలా చికాకుగా ఉంది. ముందు స్నానం చేసి ఏమైనా తిన్దామనుకుంది. గిరి కి మెసేజ్ పెట్టింది ఆ రోజు తను ఆఫీసు కి రావట్లేదని. లేవడానికి ఓపిక లేకపోయినా ఎలాగో నెమ్మదిగా లేచి బాత్రూం కి వెళ్ళింది. గీసర్ ఆన్ చేసి వేడి నీళ్ళు పెట్టుకుంది. వేడి నీళ్ళు వంటి మీద పడుతుంటే చలి వేస్తోందనిపించింది. అయిన ఎలాగో స్నానం అయ్యిన్దనిపినిచింది. స్నానం చేసి బయటకి వచ్చిన ఇంకా చలి తగ్గలేదు. కళ్ళు తిరుగుతున్నా ఆకలి వేస్తున్దడంతో తాళం తీసుకొని బయటకి వచ్చింది.డోర్ లాక్ చేస్తోంది.
వేద డోర్ లాక్ చేస్తుండగా కైలాష్ గేటు తీసుకొని లోపలి వస్తున్నాడు. వస్తూనే మెడ పైకి చూసాడు . అక్కడ తలుపుకి తాళం పెడుతూ వేద కనిపించింది. వేద ని చూసేసరికి అతని మనసు కుదుట పడింది .కార్ పార్క్ చేసి ఇంటి వైపు వస్తున్నాడు. ఇంతలో ఏదో చప్పుడు వినిపించడం తో వెనక్కి తిరిగి చూసాడు. చూస్తూనె కొయ్యబారి పొయ్యాడు. వేద మెట్ల మీద నుండి కింద పడుతూ కనిపించింది. ఒక్కంగలో వేద దగ్గరికి వెళ్ళాడు. కింద ఒక కాలి పై కూర్చుని "వేద" అని పిలిచాడు. వేద నుండి ఎటువంటి జవాబు రాలేదు. రెండు మూడు సార్లు పిలిచినా లాభం లేకపోయింది అప్పటికే ఆమెకి స్పృహ తప్పింది. కైలాష్ ఇంకేం ఆలోచించకుండా వేద ని రెండు చేతుల మధ్య ఎత్తి పైకి తీసుకెళ్ళాడు. అప్పుడే డోర్ లాక్ చేయడం తో కీస్ ఇంకా వేద చేతిలోనే ఉన్నాయి. అవి చేతిలోకి తీసుకొని వేద ని భుజం మీద వేసుకొని డోర్ ఓపెన్ చేసాడు. అప్పటికే వేద ఒళ్ళు వేడిగా ఉండడం అతనికి తెలుస్తోంది. తీసుకెళ్ళి బెడ్ రూమ్ లో బెడ్ పైన పడుకోపెట్టాడు.కిందనే తీసుకొని వెళోచు కాని తనకి తెలుసు వేద కి కింద ఉండడం ఇష్టం లేదని. ఇలాంటి సమయం లో వేద మనసు బాధ పెట్టాలనిపించలేదు అతనికి అందుకే పైకి తీసుకొని వచ్చాడు. వేద ని పడుకోబెట్టి కిందకి వెళ్లి ఫస్ట్ ఎయిడ్ బాక్స్, ధర్మోమీటార్ తీసుకొని వచ్చాడు. మేడ మీద నుండి కిందికి పడినప్పుడు తగిలిన దెబ్బలకి ఫస్ట్ ఎయిడ్ చేసాడు. ఒళ్ళు వేడిగా ఉండడంతో టెంపరేచర్ చూసాడు.104 చూపిస్తోంది టెంపరేచర్. చాలా నీరసంగా ఉండడంతో హాస్పిటల్ కి ఫోన్ చేసి కంపౌందర్ చేత సెలైన్ బాటిల్స్ తెప్పించాడు. అతనికి వేద పరిస్థితి చూడగానే అనుమానమోచింది తనకొచ్చింది వైరల్ ఫీవర్ ఏమో అని అందుకే వేద బ్లడ్ శాంపిల్ తీసుకొని కంపౌందర్ కిచ్చి చాహ్నవికిమ్మనాడు టెస్ట్ చేయడానికి. నుదుటి మీద తడి గుడ్డ అద్దాడు.సెలైన్ ఎక్కించాడు. ఒక గంట వరకు అక్కడ ఉంది పరిస్థితి చూసాడు. ఇంకా అలానే ఉంది. ఏదో ఫోన్ వస్తే మాట్లాడడానికి హాల్ లోకి వచ్చాడు. ఈలోగా రాధ పైకి వచ్చింది. తలుపులు తీసే ఉండడంతో హాల్ లోకి వచ్చింది. అక్కడ కైలాష్ కనిపించాడు. ఫోన్ పెట్టేసి వెనక్కి తిరిగి చూసేసరికి అక్కడ రాధ ఉంది.
"కింద కార్ కనిపించేసరికి నువ్వు వచ్చావని అనుకున్నా. అవును నువ్వేంటి ఇక్కడ. వేద ఇంట్లో లేదా?"
వేద వాళ్ళేవరిని పైకి రానీయదని రాధకి తెలుసు.
"ఉందిమా"
"మరి నువ్వేంటి ఇక్కడ? ఇందాక నీ కంపౌందర్ వాచినట్టు ఉన్నాడు సెలైన్ బాటిల్స్ తో ఏమైంది?"
"ఏం లేదమ్మా. వేద కి ఒంట్లో బాలేదు. హై ఫీవర్ వచ్చింది. వైరల్ ఫీవర్ అని అనుమానంగా ఉంటె ల్యాబ్ కి బ్లడ్ పంపించాను టెస్ట్ చేయమని."
"ఫివరా ఇప్పుడెలా ఉంది"
"అలాగే ఉందమ్మా. రెండు రోజుల నుండి ఏం తినలేదేమో చాలా నీరసం గా ఉంది. మందులు ఏమైనా ఇస్తే పని చేయడానికి టైం పడుతుంది. ప్రస్తుతానికి సెలైన్ పెట్టాను. ఇంకా స్పృహ లో లేదు."
"అవునా. పద చూద్దాం"
రాధ వేద దగ్గరకి వచ్చి పక్కన బెడ్ పైన కూర్చుంది.వేద నుదుటి మీద చెయ్యి వేసి చూసింది. నిజమే ఒళ్ళు కాలిపోతోంది జ్వరం కూడా ఉన్నట్టు ఉంది అనుకుంది. వచినప్పటి నుండి కనీసం బట్టలు కూడా మార్చుకోకుండా అక్కడే ఉన్నాడేమో రాధ అంది కైలాష్ తో "నువ్వు కిందకి వెళ్లి ఫ్రెష్ అయ్యి రా ఈలోపు నేను ఉంటాను ఇక్కడ"
"పర్వాలేదు లేమ్మా"
"ఎంత సేపని ఇలా ఉంటావ్ వెళ్లి ఫ్రెష్ అయ్యి రా నేను ఉంటాను గా ఇక్కడ నేను చుస్తానులే నువ్వెళ్ళు"
"సరే నుదుటి మీద ఆ బట్ట మళ్ళి తడిపి పెట్టాలి"
"నేను పెడతాను రా నువ్వు వెళేసి రా" అంది.
రాధ పడే పడే చెప్పగా కిందకి వెళ్ళాడు బట్టలు మార్చుకోవడానికి.
పోద్దుటినుండి జడ కుడా వేసుకోలేదేమో జుట్టంత రేగిపోయి ఎలా పడితే అలా ఉంది. రాధ నెమ్మదిగా మునివేళ్ళతో జుట్టంతా సవరించింది. నుదిటి మీద తడిబట్ట మార్చింది. వేద చేతిని తన చేతిలోకి తీసుకొని నెమ్మదిగా చెంపలు నిమురుతోంది. బాధ గా అనుకోసాగింది వాడు చేసిన పొరపాటు వల్ల ఈ అమ్మాయి బాధపడుతోంది. ఒకొక్కసారి ఉచితానుచితాలు మర్చిపోయి కైలాష్ చేసిన పని మీద ఆమెకు చాలా కోపం వస్తుంది కాని ఇంక ఆ విషయం లో కోప్పడి లాభం లేదు జరగాల్సింది జరిగిపోయింది దాన్ని గురించి తలచుకొని బాధ పడేకంటే పరిస్థితిని అర్ధం చేసుకోవడమే ఉత్తమం అనుకుంది. కాని ఆ అమ్మాయిని చూస్తేనే బాధ అనిపిస్తుంది. పెళ్లి గురించి ఎన్ని ఆసలు పెట్టుకుందో ఏమో, అసలు జరిగిన సంఘటనని ఆ అమ్మాయి ఎలా జీర్ణం చేసుకుందో ఎంత ఆలోచించిన అర్ధం కాలేదు రాధకి. ఇంతలో కైలాష్ ఫ్రెష్ అయ్యి వచ్చాడు.
"అమ్మ నువ్వు కిందకి వెళ్ళు నేను ఉంటాను"
"పర్వాలేదు రా కింద పని ఏం లేదు రాత్రికి వంట పని ఎలాగో హంస చూసుకున్తున్ది కొంచం సేపు ఉంది వెళ్తాను."
ఇంతలో ఏవో కలవరింతలు వినిపించాయి. ఇంతా ఐ చూసేసరికి వేద కలవరిస్తోంది "అమ్మొమ్మ అమ్మొమ్మ" అని
రాధ చేతి స్పర్శ వేద కి వల్ల అమ్మొమ్మ ని గుర్తుకు తెస్తోంది.
"అమ్మొమ్మ వచ్చేసావా. ఇన్ని రోజులు చెప్పకుండా ఎక్కడికి వెళ్లిపోయావ్. నా మీద కోపం వచ్చిందా. నన్ను నమ్ము అమ్మొమ్మ నేను చెప్పేది నిజం. నిజంగా అతనెవరో నాకు తెలీదు. నేనెవరిని ప్రేమించలేదు . నన్ను నమ్మవు." అంటోంది వేద. ఆమె కలవరించేదేన్టో రాధ కి అర్ధం అయ్యింది. కైలాష్ వైపు తిరిగింది. కైలాష్ ఏం చెప్పలేనివాడిలా మొహం దించుకున్నాడు.
వేద స్పృహ లో లేకపోయినా తను వాళ్ల అమ్మొమ్మ ని కలవరిస్తోంది. వాళ్ల అమ్మొమ్మ రూపమే అమకు కనిపిస్తోంది. ఆమె చాలా బాధపడుతోంది. వేద కూడా అంజలి లాగ తనని మోసం చేసి ఎవరినో ప్రేమించి తనకి చెప్పకుండా పెళ్లి చేసుకుందని బాధపడుతోంది. వేద తనకి ఏం తెలీదని ఎంత నచాచేప్తున్న ఆమె వేద మాటలు వినిపించుకోవట్లేదు. వేద ఆమెకి నచ చెప్పలేకపోతోంది. మేడలో తాళి కనిపిస్తూ ఉండి అది ఎవరు కట్టారో తెలిదంటూ, వాళ్ల అమ్మోమ్మని నమ్మ మంటే అది ఎంత హాస్యాస్పదం గా ఉంటుందో వేద కి తెలుసు కాని అంతకు మించి ఇంకేం చెప్పలేకపోతోంది. ఆవిడ వేద తనని మోసం చేసింది అనుకుంటోంది.తల్లి తండ్రి లేరని ఇద్దరు మనవరాల్లని అపురూపమ్గా పెంచినందుకు వాళ్ళు ఇద్దరు తనని మోసం చేసారని నమ్ముతోంది. వేద కి ఎలా నచాచేప్పాలో తెలియట్లేదు. నేను ఇంక ఇక్కడ ఈ ఇంట్లో ఒక్క క్షణం కూడా ఉండను నువ్వు మీ అక్క మీ ఇష్టమోచిన వాళని కట్టుకొని సుఖం గా ఉండండి అంటూ పెద్ద పెద్ద అడుగులు వేసుకుంటూ వెళ్ళిపోతోంది. వేద ఆమెను ఆపలేకపోతోంది. ఆమె వెంటనే వేద కుడా వెళ్ళింది. ఆవిడ చాలా తొందరగా నడుస్తోంది అసలే 70 దాటినా వయసు ఆ నడక వేగానికి తట్టుకోలేక ఆయాసం వస్తోంది అయిన ఆమె ఆగట్లేదు అలా నడుస్తూనే ఉంది. నడుస్తూ నడుస్తూ కళ్ళు తిరిగి కింద పడిపోయింది. వేద "అమ్మొమ్మ" అని గట్టిగా అరిచి లేచి కూర్చున్ది. ఆమె అలా అరిచేసరికి రాధ, కైలాష్ కంగారు పడ్డారు.తను ఎక్కడుందో ఏంటో ఏం అర్ధం కాలేదు. రాధ ని పట్టుకొని అడిగింది "అమ్మొమ్మ..అమ్మొమ్మ ఏది" చుట్టూ చూస్తూ అంది "అమ్మొమ్మ.. అమ్మొమ్మ" అని బెడ్ మీద నుండి దిగబోయింది. కైలాష్ వేద ని పట్టుకోబోయాడు. కాని ఆ సమయం లో వేద దేన్నీ లెక్క చేసేట్టు లేదు. తన ముందు ఎవరున్నారో కూడా పట్టించుకోలేదు. అమ్మొమ్మ వెళ్ళిపోతోంది ఆమెని ఆపాలి అదొక్కటే ధ్యాసగా ఉంది అందుకే మంచం దిగింది.కైలాష్ ఎంత వారించిన లాభం లేకపోయింది. కైలాష్ చేతిని విదిలించి కొట్టింది.చేతికున్న సెలైన్ బాటిల్ ని తీసేసింది. అమ్మొమ్మ అమ్మొమ్మ అంటూ రెండు అడుగులు వేసిందో లేదో మళ్ళి స్పృహ తప్పి పడిపోయింది. రాధ ఏమి మాట్లాడలేకపోయింది. కైలాష్ వేద ని ఎత్తుకొని మళ్ళి మంచం మీద పడుకోపెట్టాడు. చేతికి సెలైన్ పెట్టి, ఇంజక్షన్ ఇచ్చి దుప్పటి కప్పి పడుకోబెట్టాడు. అతనికి మనసంతా బాధగా అయిపొయింది. రాధ కి అర్ధం అయ్యింది వేద ఇంక ఆ సంఘటనని జీర్నిన్చుకోలేకపోతోందని. పైకి మాత్రం ఏమి పట్టనట్టు ఉంటోంది గాని మనసులో చాలా బాధ పడుతోంది. కైలాష్ కి ఇప్పుడు చాలా బలంగా అనిపిస్తోంది వాళ్ల అమ్మొమ్మ చనిపోవడానికి తను చేసిన పొరపాటే కారణమని. వేద దాని నుండి ఇంక బయటకి రాలేదని. కైలాష్, రాధ ఎవరికీ వారే వాళ్ల ఆలోచనలలో మునిగిపోయారు.
ఇంతలో చందన వచ్చింది అక్కడికి "అన్నయ్య" అంటూ.
కైలాష్ తేరుకున్నాడు "రా చందన"
"ఎలా ఉంది ఇప్పుడు వొదిన కి. రాగానే పెద్దొదిన చెప్పింది. అందుకే చూద్దామని వచ్చాను. ఎలా ఉంది ఇప్పుడు"
"ఫీవర్ ఉంది. వైరల్ ఫీవర్ అనుకుంట రిపోర్ట్స్ వస్తే తెలుస్తుంది. చాలా నీరసంగా కూడా ఉంది. సెలైన్ ఎక్కిస్తున్నాం. ఇంక స్పృహ లోకి రాలేదు." అన్నాడు.
"ఇవ్వాళ ఆఫీసు లో కూడా కస్తూరి అంటూనే ఉంది ఏదో అయ్యింది వేద కి, నేను చాలా సార్లు ఫోన్ చేసాను తను ఒక్కసారి కూడా లిఫ్ట్ చేయలేదు ఏదో అయ్యింది నువ్వు ఇంటికి వెళ్ళగానే చూసి నాకు చెప్పు అవసరం అయితే నేను వస్తాను అని చెప్పింది"
చందన అలా అందో లేదో ఈలోపు ఫోన్ రింగ్ అయ్యింది. కస్తూరి చేసింది
"హలో"
"హలో చందన. వేద ఎలా ఉంది?"
కైలాష్ చెప్పింది కస్తూరికి చెప్పింది చందన. అది విన్న వెంటనే కస్తూరి ఉండలేకపోయింది వెంటనే బయలుదేరి వచ్చింది. సరా సరి వేద బెడ్ రూమ్ లోకి వెళ్ళింది. అక్కడ కైలాష్, రాధ కనిపించారు. కైలాష్ ని అడిగింది ఎలా ఉందని. చెప్పాడు కైలాష్.
"ఎప్పటినుండి ఇలా ఉంది"
"సాయంత్రం నుండి అనుకుంటా. అయిన పర్వాలేదు తగ్గిపోతుంది. రెండు రోజుల నుండి ఏం తినలేదేమో అందుకే కొంచం నీరసం గా ఉంది"
కస్తూరి వేద దగ్గరికి వచ్చింది. నుదుటి మీద చెయ్యేసి చూసిన్ది . ఒళ్ళు కాలిపోతోంది. చాలా బాధేసింది. తనకి ఇలా ఉనప్పుడు నేను దగ్గర లేనే అనుకుంది. ఇంతలో రాధ అంది
"నువ్వేం బాధ పడకమ్మ తగ్గిపోతుందిలే"
"శనివారం నుండి పెళ్లి షాపింగ్ అని బాగా తిరిగాం అంటి దానికి తోడు నిన్న మొన్న చాలా వర్క్ వచిందంట. వర్క్ చేస్తుంటే చాలు అన్ని మర్చిపోతుంది. కనీసం టైం కి కూడా తినదు చెప్పడానికి నేను కూడా లేను గా. రెండు రోజుల ముందు వరకు ఎంత హుషారుగా ఉందొ"
"చ నువ్విలా బాధ పడితే ఎలా చెప్పు. ఇంకో వారం రోజులలో పెళ్లి కూతురివి అవుతున్నావు. ఇలా బాధ పదకూదదు. వేద కి ఏం కాదు మేమంతా లేము"
"నేను డాక్టర్ నని మర్చిపోయినట్టు ఉన్నారు.నేను చెప్తున్నాను నమ్మండి. వేద కి ఏం కాదండి మీరు అనవసరంగా బాధ పడకండి.మీ పెళ్లి టైం కల చంగు చంగు మని లేచి తిరుగుతుంది చూడండి"
ఆ మాటలతో కస్తూరి కళ్ళు తుడుచుకుంది. "క్షమించండి నేను కంగారు పది మిమ్మల్ని కంగారు పెట్టేసాను .మీరు వెళ్ళండి నేను ఉంటాను."
"పర్వాలేదమ్మ ఇక్కడ ఇంత మందిమి ఉన్నాం కదా మేము ఉంటాము లే నువ్వెళ్ళు. ఇప్పటికే 9 అయ్యింది ఇంకా నువ్విక్కడుంటే ఆలస్యం అవుతుంది. అది కాక రాత్రి ఏదైనా మళ్ళి సెలైన్ పెట్టాల్సి వచ్చిన, ఇంజక్షన్ ఇవ్వాల్సి వచ్చిన వాడు ఉండాల్సిందే. నువ్వు వాడు ఇద్దరు మేలుకోవడం ఎందుకు నా మాట విని నువ్వెళ్ళు. రేపు పొద్దున్న ఆఫీసు కి వెళ్లేముందు వచ్చి చూసి వెళ్దువుగాని"
కస్తూరి కి రాధ చెప్పింది నిజమే అనిపించింది. వేద ని వదల్లేక, వదల్లేక వదిలింది. మళ్ళి రేపు పొద్దునే వస్తానని వాళ్ళకి చెప్పి ఇంటికేల్లింది.
ఇంకో రెండు రోజులు గడిచిపోయాయి. వేద కి స్పృహ రాలేదు . వేద కి వచ్చింది వైరల్ ఫీవర్ అని చహ్నవి బ్లడ్ రిపోర్ట్స్ చూసి కన్ఫరం చేసింది. అందుకే తగ్గడానికి టైం పడుతోంది. రెండు రోజుల నుంచి కస్తూరి పొద్దున్న రాత్రి వచ్చి వేదని చూసి వెళ్తోంది. రెండు రోజుల నుండి వేద అమ్మొమ్మ అమ్మొమ్మ అంటూ ఒకటే కలవరింతలు.ఆ కలవరింతలు వినప్పుడల్లా కైలాష్ కి సిగ్గు తో ప్రాణం చచిపోయినట్టు ఉంటుంది. రెండు రోజుల నుండి హాస్పిటల్ కి శలవు పెట్టి కైలాష్ వేద పక్కనే కూర్చున్నాడు. ఏమైనా ముఖ్యమైన కేసులు వస్తే వేరే డాక్టర్ ని రెఫెర్ చేయమని హాస్పిటల్ లో చెప్పాడు. మూడో రోజు కి జ్వరం కొంచం తగ్గు మొఖం పట్టింది.
ఆ రోజు ఉదయం చందన ఆఫీసు కి బయలుదేరేసరికి 9 అయ్యింది. కైలాష్ చందన ని దింపడానికి బండి తీస్తునప్పుడు వేద బండి అక్కడే ఉండడం చూసాడు. చందనని తీసుకొని బయలుదేరాడు. దారిలో చందన తో అన్నాడు "చందన వేద బండి ఇంకా ఇంట్లోనే ఉంది. తను ఇవాళ ఇంకా ఆఫీసు కి స్టార్ట్ అయినట్టు లేదు. తను ఇవాళ ఆఫీసు కి వస్తే నాకు ఒకసారి కాల్ చేసి చెప్పు".
"అదేంటన్నయ్య ఇవ్వాళ కొత్తగా చెప్తున్నావ్"
"ఏం లేదు మొన్న రెండు రోజుల నుండి సరిగ్గా తిండి తినలేదు, నిద్ర కుడా పోలేదు కదా. ఎలా ఉందొ అని. అది కాక ఇంకా ఆఫీసు కి కూడా స్టార్ట్ అవ్వలేదు . అసలు లేచిందో లేదో అర్ధం కావట్లేదు అందుకే తను వస్తే ఒకసారి నాకు కాల్ చేయి"
"సరే అన్నయ్య"
చందన ని దింపేసి హాస్పిటల్ కి వెళ్ళిపోయాడు కైలాష్. చందన ఆఫీసు కి వెళ్లేసరికి 10 దాటింది. ఆ రోజు ఇంకా కస్తూరి, వేద ఇద్దరు ఆఫీసు కి రాలేదు. చందన కి అంత పని కూడా లేదు. సరళ తో కలిసి కాంటీన్ కి వెళ్ళింది. సరళ, చందన ఒకే సారి జాయిన్ అయ్యారు కంపెనీ లో. కాని ఇద్దరు వేరు, వేరు ప్రాజెక్ట్స్ లో చేస్తున్నారు. కాంటీన్ నుంచి వచేసరికి 11 దాటింది. అప్పటికి వేద ఇంకా రాలేదు.కస్తూరి అప్పుడే వచినట్టుంది. బాగ్ సీట్ దగ్గర పెట్టి వాష్ రూం కి వెళ్లినట్టు ఉంది. డెస్క్ దగ్గర బాగ్ ఉంది కాని కస్తూరి లేదు. గిరి చందన డెస్క్ దగ్గరికి వచ్చాడు. చందన తో అన్నాడు
"చందన వేద ఇంకా ఆఫీసు కి రాలేదు. నీకేమైనా తెలుసా?"
"లేదు గిరి. నాకు అంత తెలిదు"
"సరేలే ఇవ్వాళ వర్క్ ఎక్కువ లేదు నిన్న రెండు రోజుల నుండి చాలా వర్క్ ఉండే కదా సో ఇవాళ లీవ్ పెట్టిన ప్రాబ్లం లేదు. ఏదైనా కొంచం వర్క్ వచ్చిన కస్తూరి వచేసింది కాబట్టి ప్రాబ్లం లేదు. నేను కస్తూరి తో మాట్లాడతాను."
"ఓకే గిరి"
" "మీ ట్రైనింగ్ ఎక్కడదాక వచ్చింది"
"ఒక 25% పెర్సెంట్ అయ్యింది గిరి"
"ఓకే.. మేక్ ఇట్ ఫాస్ట్. కస్తూరి ఇంకో 1 వీక్ లో లీవ్ లో ఉంటుంది. ఈలోపు మీరు పికప్ అవ్వాలి"
"ఓకే గిరి"
ఇంతలో కస్తూరి వచ్చింది డెస్క్ దగ్గరికి
"హాయ్ గిరి. గుడ్ మార్నింగ్'
"మార్నింగ్ కస్తూరి. ఎలా జరిగింది షాపింగ్"
"ఫైన్ బాగా జరిగింది"
"ఓకే . కస్తూరి మే బి వేద ఇవ్వాళ లీవ్ లో ఉందేమో నిన్న రెండు రోజుల నుండి హెవీ వర్క్ వచ్చింది ఆ వర్క్ అయ్యేసరికి ఇవ్వాళ మార్నింగ్ 4 అయినట్టుంది . సో మే బి ఇవ్వాళ వేద లీవ్ లో ఉండచ్చు. ఇవ్వాళ వచ్చే వర్క్ మీరు హేండిల్ చేయండి. ఇవ్వాళ ఎక్కువ వర్క్ ఏం లేదు . ఆల్రెడీ మెయిల్స్ వచాయి ఒకసారి చూడండి. చాలా వరకు మధ్యాహ్నం వరకు వర్క్ అయిపోతుంది అది అయిపొంగానే చందన కి ట్రైనింగ్ ఇవ్వండి.ఇంకా ఎక్కువ టైం లేదు వన్ వీకే ఉంది కదా సో మేక్ ఇట్ ఫాస్ట్"
"ఓకే గిరి"
"ఓకే థెన్ ఐ విల్ మేక్ అ మూవ్(సరే మరి నేను వెళ్తాను).
"ఓకే"
కైలాష్ హాస్పిటల్ కి వెళ్లేసరికి 10:30 అయ్యింది. పేషన్ట్స్ అందిరిని చూసి ఒక రౌండ్ వేసి తన రూం కి వచ్చాడు. అప్పటికి మధ్యాహ్నం 2 అయ్యింది. ఈలోపు రూం డోర్ టక్ టక్ మని చప్పుడయినిది. " హలో కైలాష్ మే ఐ కం ఇన్" అని వినబడేసరికి తలెత్తి చూసాడు ఎదురుగా చాహ్నవి కనిపించింది.
"హాయ్ ప్లీజ్ కం "
"హాయ్ లంచ్ అయ్యిందా?"
"ఇంకా లేదు.మీది "
"లేదు ఇప్పుడే రౌండ్స్ ఫినిష్ అయ్యాయి. ఉండండి నేను కూడా నా లంచ్ బాక్స్ ఇక్కడికి తీసుకొని వస్తాను. కలిసి లంచ్ చేద్దాం"
"ఓకే"
చాహ్నవి తన స్టేత్ అక్కడ పెట్టి లంచ్ బాక్స్ తీసుకొని రావడానికి రూం కి వెళ్లి వచ్చింది. అక్కడ ఉన్న టేబుల్ పైన బాక్స్ సద్దారు. ఇద్దరు భోజనానికి కూర్చున్నారు.
"అవును చందన జాబు ఎలా ఉంది "
"బానే ఉంది. గోయింగ్ గుడ్"
"అబ్బ రోజు ఒకే హాస్పిటల్ కి వస్తున్నామన్న మాటే గాని అసలు మాట్లాడడానికే టైం దొరకడం లేదు"
"అవును. హాస్పిటల్ లో ఈమధ్య వర్క్ ఎక్కువ అయ్యింది. పేషన్ట్స్ ఎక్కువ మంది ఉన్నారు"
"అవును. అరె మీరు ఇవ్వాళ ఆలూ కర్రీ తెచినట్టు ఉన్నారు. ఇఫ్ యు డోంట్ మైండ్ నేను షేర్ చేసుకోవచ్చా"
"తప్పకుండా"
"మీరు కూడా కొంచం నా కర్రీ టేస్ట్ చేయండి ఇవ్వాళ"
"పర్వాలేదు"
"పర్వాలేదండి టేస్ట్ చేసి చెప్పండి ఎలా ఉందో" అంటూ చాహ్నవి తను తెచ్చిన వంకాయ కూరని కైలాష్ ప్లేట్ లో వేసింది.
ఒక్క ముద్ద నోట్లో పెట్టుకోగానే చాల నచ్చింది కైలాష్ కి ఆ కూర. అదే అన్నాడు చాహ్నవి తో
"సూపర్ కూర నిజంగా చాల బాగుంది. ఎవరు చేసారు"
"నేనే చేసానండి."
"అవునా మీరు వంటలు ఇంత బాగా చేస్తారని నాకు తెలియదు. ఒక విషయం చెప్తే ఏమనుకోరు కదా"
"పర్వాలేదు చెప్పండి"
"మిమ్మల్ని ఎవరు పెళ్లి చేసుకుంటారో గాని వాళు నిజంగా చాలా అద్రుష్టవంతులు"
కైలాష్ అలా అనడం చహ్నవి కి బాగా నచ్చింది. కాని ఆ మార్పు మొహం లో కనిపించకుండా జాగ్రత్త పడింది.
"మీరు నన్ను మరీ పొగిడేస్తున్నారు" అంది
"అదేం లేదండి ఈ కూర ఎవ్వరు తిన్న అదే చెప్తారు. అలా చెప్పకపోతే వాళకి అభిరుచి లేదని చెప్పాలి"
"థాంక్స్ అండి నాకు అంత మంచి కంప్లిమేంట్ ఇచ్చినందుకు"
"మీకు కూడా థాంక్స్ నాకు ఇంత మంచి కూర తినిపించినందుకు" ఇద్దరు భోజనం చేసి కొంచం సేపు కబుర్లు చెప్తూ కూర్చున్నారు..
"మీరేమనుకోకపోతే నేను మిమ్మల్ని ఒక విషయం అడుగుదామనుకుంటున్న"
"అడగండి అందులో అనుకునేదేముంది"
"అంటే అది కొంచం పర్సనల్ అందుకని"
"చెప్పండి"
"పెళ్లి మీద మీ అభిప్రాయం ఏంటి"
ఆ మాట వినిపించేసరికి తలెత్తి సూటిగా చూసాడు
"అదేంటి అలా అడుగుతున్నారు " అన్నాడు
"ఏం లేదు. ఊరికే మీ అభిప్రాయం ఏంటో తెలుసుకుందామని"
"మామూలు అభిప్రాయమే అంత ప్రత్యేకమైనదేమి లేదు"
"అలా కాదండి ఎలా అడగాలో నాకు తెలియట్లేదు. సాధారణంగా చాలా మందికి పెళ్లి గురించి , కాబోయే వాళ్ళ గురించి కొన్ని ఊహలు ఉంటాయి కదా అలా పెళ్లి గురించి మీ అభిప్రాయం ఏంటి?
కైలాష్ ఎం చెప్పేవాడో ఏమో గాని ఈలోపు నర్స్ వచ్చింది కైలాష్ రూం లోకి.
"చాహ్నవి గారు మిమ్మల్ని డాక్టర్ శారద ఒకసారి రమ్మంటున్నారు"
"సరే పద వస్తున్నా. వస్తానండి బై"
"బై" చాహ్నవి వెళ్లేసరికి ఒక్కసారి గట్టిగ ఊపిరి వదిలాడు.
అప్పటికే సమయం 3:30 దాటింది ఇంతవరకు కైలాష్ కి చందన దగ్గర నుండి ఫోన్ రాలేదు. అసలు వేద ఆఫీసు కి వచిందో లేదో తెలియలేదు. అందుకే తనే ఒకసారి చందన కి ఫోన్ చేద్దామనుకున్నాడు.
"హలో చందన"
"చెప్పనయ్య"
"వేద వచ్చిందా ఆఫీసు కి"
"లేదన్నయ్య ఇంకా రాలేదు. ఇవ్వాళ ఇంక రాదేమో నిన్న మొన్న హెవీ వర్క్ ఉండే కదా అందుకే ఇవ్వాళ లీవ్ తీసుకునట్టు ఉంది"
"అవునా సరేలే ఉంటాను"
"ఓకే అన్నయ్య బై"
ఫోన్ పెట్టేసాక ఆలోచనలో పడ్డాడు. ఎందుకో ఒకసారి వేద ని చూడాలనిపిస్తోంది అతనికి. ఇంక వెంటనే ఇంటికి వెళ్ళిపోయాడు ఎలాగో ఆ రోజు అంత ముఖ్యమైన కేసులు ఏమి లేవు కాబట్టి.
వేద కి మేలుకు వచ్చేసరికి సాయంత్రం 4 అయ్యింది. ఒళ్ళంతా నొప్పులుగా అనిపిస్తోంది. కాళ్ళు చేతులు లాగేస్తునట్టు ఉన్నాయి. ఇలా ఎందుకుందో వేద కి అర్ధం కాలేదు. రెండు రోజుల నుండి అన్నం సరిగ్గా తినకపోవడం వాళ్ళ, నిద్ర సరిగ్గా లేకపోవడం వాళ్ళ నీరసం గా మాత్రమే ఉంటుందనుకుంది. కాని ఈ చేతులు కాళ్ళు లాగేయటం ఏంటో, కళ్ళు తిరగటం ఏంటో వేద కి ఏం అర్ధం కాలేదు. ఏమైనా తింటే తగ్గుతుందేమో అనుకుంది. స్నానం చేసి రెండు రోజులయ్యింది చాలా చికాకుగా ఉంది. ముందు స్నానం చేసి ఏమైనా తిన్దామనుకుంది. గిరి కి మెసేజ్ పెట్టింది ఆ రోజు తను ఆఫీసు కి రావట్లేదని. లేవడానికి ఓపిక లేకపోయినా ఎలాగో నెమ్మదిగా లేచి బాత్రూం కి వెళ్ళింది. గీసర్ ఆన్ చేసి వేడి నీళ్ళు పెట్టుకుంది. వేడి నీళ్ళు వంటి మీద పడుతుంటే చలి వేస్తోందనిపించింది. అయిన ఎలాగో స్నానం అయ్యిన్దనిపినిచింది. స్నానం చేసి బయటకి వచ్చిన ఇంకా చలి తగ్గలేదు. కళ్ళు తిరుగుతున్నా ఆకలి వేస్తున్దడంతో తాళం తీసుకొని బయటకి వచ్చింది.డోర్ లాక్ చేస్తోంది.
వేద డోర్ లాక్ చేస్తుండగా కైలాష్ గేటు తీసుకొని లోపలి వస్తున్నాడు. వస్తూనే మెడ పైకి చూసాడు . అక్కడ తలుపుకి తాళం పెడుతూ వేద కనిపించింది. వేద ని చూసేసరికి అతని మనసు కుదుట పడింది .కార్ పార్క్ చేసి ఇంటి వైపు వస్తున్నాడు. ఇంతలో ఏదో చప్పుడు వినిపించడం తో వెనక్కి తిరిగి చూసాడు. చూస్తూనె కొయ్యబారి పొయ్యాడు. వేద మెట్ల మీద నుండి కింద పడుతూ కనిపించింది. ఒక్కంగలో వేద దగ్గరికి వెళ్ళాడు. కింద ఒక కాలి పై కూర్చుని "వేద" అని పిలిచాడు. వేద నుండి ఎటువంటి జవాబు రాలేదు. రెండు మూడు సార్లు పిలిచినా లాభం లేకపోయింది అప్పటికే ఆమెకి స్పృహ తప్పింది. కైలాష్ ఇంకేం ఆలోచించకుండా వేద ని రెండు చేతుల మధ్య ఎత్తి పైకి తీసుకెళ్ళాడు. అప్పుడే డోర్ లాక్ చేయడం తో కీస్ ఇంకా వేద చేతిలోనే ఉన్నాయి. అవి చేతిలోకి తీసుకొని వేద ని భుజం మీద వేసుకొని డోర్ ఓపెన్ చేసాడు. అప్పటికే వేద ఒళ్ళు వేడిగా ఉండడం అతనికి తెలుస్తోంది. తీసుకెళ్ళి బెడ్ రూమ్ లో బెడ్ పైన పడుకోపెట్టాడు.కిందనే తీసుకొని వెళోచు కాని తనకి తెలుసు వేద కి కింద ఉండడం ఇష్టం లేదని. ఇలాంటి సమయం లో వేద మనసు బాధ పెట్టాలనిపించలేదు అతనికి అందుకే పైకి తీసుకొని వచ్చాడు. వేద ని పడుకోబెట్టి కిందకి వెళ్లి ఫస్ట్ ఎయిడ్ బాక్స్, ధర్మోమీటార్ తీసుకొని వచ్చాడు. మేడ మీద నుండి కిందికి పడినప్పుడు తగిలిన దెబ్బలకి ఫస్ట్ ఎయిడ్ చేసాడు. ఒళ్ళు వేడిగా ఉండడంతో టెంపరేచర్ చూసాడు.104 చూపిస్తోంది టెంపరేచర్. చాలా నీరసంగా ఉండడంతో హాస్పిటల్ కి ఫోన్ చేసి కంపౌందర్ చేత సెలైన్ బాటిల్స్ తెప్పించాడు. అతనికి వేద పరిస్థితి చూడగానే అనుమానమోచింది తనకొచ్చింది వైరల్ ఫీవర్ ఏమో అని అందుకే వేద బ్లడ్ శాంపిల్ తీసుకొని కంపౌందర్ కిచ్చి చాహ్నవికిమ్మనాడు టెస్ట్ చేయడానికి. నుదుటి మీద తడి గుడ్డ అద్దాడు.సెలైన్ ఎక్కించాడు. ఒక గంట వరకు అక్కడ ఉంది పరిస్థితి చూసాడు. ఇంకా అలానే ఉంది. ఏదో ఫోన్ వస్తే మాట్లాడడానికి హాల్ లోకి వచ్చాడు. ఈలోగా రాధ పైకి వచ్చింది. తలుపులు తీసే ఉండడంతో హాల్ లోకి వచ్చింది. అక్కడ కైలాష్ కనిపించాడు. ఫోన్ పెట్టేసి వెనక్కి తిరిగి చూసేసరికి అక్కడ రాధ ఉంది.
"కింద కార్ కనిపించేసరికి నువ్వు వచ్చావని అనుకున్నా. అవును నువ్వేంటి ఇక్కడ. వేద ఇంట్లో లేదా?"
వేద వాళ్ళేవరిని పైకి రానీయదని రాధకి తెలుసు.
"ఉందిమా"
"మరి నువ్వేంటి ఇక్కడ? ఇందాక నీ కంపౌందర్ వాచినట్టు ఉన్నాడు సెలైన్ బాటిల్స్ తో ఏమైంది?"
"ఏం లేదమ్మా. వేద కి ఒంట్లో బాలేదు. హై ఫీవర్ వచ్చింది. వైరల్ ఫీవర్ అని అనుమానంగా ఉంటె ల్యాబ్ కి బ్లడ్ పంపించాను టెస్ట్ చేయమని."
"ఫివరా ఇప్పుడెలా ఉంది"
"అలాగే ఉందమ్మా. రెండు రోజుల నుండి ఏం తినలేదేమో చాలా నీరసం గా ఉంది. మందులు ఏమైనా ఇస్తే పని చేయడానికి టైం పడుతుంది. ప్రస్తుతానికి సెలైన్ పెట్టాను. ఇంకా స్పృహ లో లేదు."
"అవునా. పద చూద్దాం"
రాధ వేద దగ్గరకి వచ్చి పక్కన బెడ్ పైన కూర్చుంది.వేద నుదుటి మీద చెయ్యి వేసి చూసింది. నిజమే ఒళ్ళు కాలిపోతోంది జ్వరం కూడా ఉన్నట్టు ఉంది అనుకుంది. వచినప్పటి నుండి కనీసం బట్టలు కూడా మార్చుకోకుండా అక్కడే ఉన్నాడేమో రాధ అంది కైలాష్ తో "నువ్వు కిందకి వెళ్లి ఫ్రెష్ అయ్యి రా ఈలోపు నేను ఉంటాను ఇక్కడ"
"పర్వాలేదు లేమ్మా"
"ఎంత సేపని ఇలా ఉంటావ్ వెళ్లి ఫ్రెష్ అయ్యి రా నేను ఉంటాను గా ఇక్కడ నేను చుస్తానులే నువ్వెళ్ళు"
"సరే నుదుటి మీద ఆ బట్ట మళ్ళి తడిపి పెట్టాలి"
"నేను పెడతాను రా నువ్వు వెళేసి రా" అంది.
రాధ పడే పడే చెప్పగా కిందకి వెళ్ళాడు బట్టలు మార్చుకోవడానికి.
పోద్దుటినుండి జడ కుడా వేసుకోలేదేమో జుట్టంత రేగిపోయి ఎలా పడితే అలా ఉంది. రాధ నెమ్మదిగా మునివేళ్ళతో జుట్టంతా సవరించింది. నుదిటి మీద తడిబట్ట మార్చింది. వేద చేతిని తన చేతిలోకి తీసుకొని నెమ్మదిగా చెంపలు నిమురుతోంది. బాధ గా అనుకోసాగింది వాడు చేసిన పొరపాటు వల్ల ఈ అమ్మాయి బాధపడుతోంది. ఒకొక్కసారి ఉచితానుచితాలు మర్చిపోయి కైలాష్ చేసిన పని మీద ఆమెకు చాలా కోపం వస్తుంది కాని ఇంక ఆ విషయం లో కోప్పడి లాభం లేదు జరగాల్సింది జరిగిపోయింది దాన్ని గురించి తలచుకొని బాధ పడేకంటే పరిస్థితిని అర్ధం చేసుకోవడమే ఉత్తమం అనుకుంది. కాని ఆ అమ్మాయిని చూస్తేనే బాధ అనిపిస్తుంది. పెళ్లి గురించి ఎన్ని ఆసలు పెట్టుకుందో ఏమో, అసలు జరిగిన సంఘటనని ఆ అమ్మాయి ఎలా జీర్ణం చేసుకుందో ఎంత ఆలోచించిన అర్ధం కాలేదు రాధకి. ఇంతలో కైలాష్ ఫ్రెష్ అయ్యి వచ్చాడు.
"అమ్మ నువ్వు కిందకి వెళ్ళు నేను ఉంటాను"
"పర్వాలేదు రా కింద పని ఏం లేదు రాత్రికి వంట పని ఎలాగో హంస చూసుకున్తున్ది కొంచం సేపు ఉంది వెళ్తాను."
ఇంతలో ఏవో కలవరింతలు వినిపించాయి. ఇంతా ఐ చూసేసరికి వేద కలవరిస్తోంది "అమ్మొమ్మ అమ్మొమ్మ" అని
రాధ చేతి స్పర్శ వేద కి వల్ల అమ్మొమ్మ ని గుర్తుకు తెస్తోంది.
"అమ్మొమ్మ వచ్చేసావా. ఇన్ని రోజులు చెప్పకుండా ఎక్కడికి వెళ్లిపోయావ్. నా మీద కోపం వచ్చిందా. నన్ను నమ్ము అమ్మొమ్మ నేను చెప్పేది నిజం. నిజంగా అతనెవరో నాకు తెలీదు. నేనెవరిని ప్రేమించలేదు . నన్ను నమ్మవు." అంటోంది వేద. ఆమె కలవరించేదేన్టో రాధ కి అర్ధం అయ్యింది. కైలాష్ వైపు తిరిగింది. కైలాష్ ఏం చెప్పలేనివాడిలా మొహం దించుకున్నాడు.
వేద స్పృహ లో లేకపోయినా తను వాళ్ల అమ్మొమ్మ ని కలవరిస్తోంది. వాళ్ల అమ్మొమ్మ రూపమే అమకు కనిపిస్తోంది. ఆమె చాలా బాధపడుతోంది. వేద కూడా అంజలి లాగ తనని మోసం చేసి ఎవరినో ప్రేమించి తనకి చెప్పకుండా పెళ్లి చేసుకుందని బాధపడుతోంది. వేద తనకి ఏం తెలీదని ఎంత నచాచేప్తున్న ఆమె వేద మాటలు వినిపించుకోవట్లేదు. వేద ఆమెకి నచ చెప్పలేకపోతోంది. మేడలో తాళి కనిపిస్తూ ఉండి అది ఎవరు కట్టారో తెలిదంటూ, వాళ్ల అమ్మోమ్మని నమ్మ మంటే అది ఎంత హాస్యాస్పదం గా ఉంటుందో వేద కి తెలుసు కాని అంతకు మించి ఇంకేం చెప్పలేకపోతోంది. ఆవిడ వేద తనని మోసం చేసింది అనుకుంటోంది.తల్లి తండ్రి లేరని ఇద్దరు మనవరాల్లని అపురూపమ్గా పెంచినందుకు వాళ్ళు ఇద్దరు తనని మోసం చేసారని నమ్ముతోంది. వేద కి ఎలా నచాచేప్పాలో తెలియట్లేదు. నేను ఇంక ఇక్కడ ఈ ఇంట్లో ఒక్క క్షణం కూడా ఉండను నువ్వు మీ అక్క మీ ఇష్టమోచిన వాళని కట్టుకొని సుఖం గా ఉండండి అంటూ పెద్ద పెద్ద అడుగులు వేసుకుంటూ వెళ్ళిపోతోంది. వేద ఆమెను ఆపలేకపోతోంది. ఆమె వెంటనే వేద కుడా వెళ్ళింది. ఆవిడ చాలా తొందరగా నడుస్తోంది అసలే 70 దాటినా వయసు ఆ నడక వేగానికి తట్టుకోలేక ఆయాసం వస్తోంది అయిన ఆమె ఆగట్లేదు అలా నడుస్తూనే ఉంది. నడుస్తూ నడుస్తూ కళ్ళు తిరిగి కింద పడిపోయింది. వేద "అమ్మొమ్మ" అని గట్టిగా అరిచి లేచి కూర్చున్ది. ఆమె అలా అరిచేసరికి రాధ, కైలాష్ కంగారు పడ్డారు.తను ఎక్కడుందో ఏంటో ఏం అర్ధం కాలేదు. రాధ ని పట్టుకొని అడిగింది "అమ్మొమ్మ..అమ్మొమ్మ ఏది" చుట్టూ చూస్తూ అంది "అమ్మొమ్మ.. అమ్మొమ్మ" అని బెడ్ మీద నుండి దిగబోయింది. కైలాష్ వేద ని పట్టుకోబోయాడు. కాని ఆ సమయం లో వేద దేన్నీ లెక్క చేసేట్టు లేదు. తన ముందు ఎవరున్నారో కూడా పట్టించుకోలేదు. అమ్మొమ్మ వెళ్ళిపోతోంది ఆమెని ఆపాలి అదొక్కటే ధ్యాసగా ఉంది అందుకే మంచం దిగింది.కైలాష్ ఎంత వారించిన లాభం లేకపోయింది. కైలాష్ చేతిని విదిలించి కొట్టింది.చేతికున్న సెలైన్ బాటిల్ ని తీసేసింది. అమ్మొమ్మ అమ్మొమ్మ అంటూ రెండు అడుగులు వేసిందో లేదో మళ్ళి స్పృహ తప్పి పడిపోయింది. రాధ ఏమి మాట్లాడలేకపోయింది. కైలాష్ వేద ని ఎత్తుకొని మళ్ళి మంచం మీద పడుకోపెట్టాడు. చేతికి సెలైన్ పెట్టి, ఇంజక్షన్ ఇచ్చి దుప్పటి కప్పి పడుకోబెట్టాడు. అతనికి మనసంతా బాధగా అయిపొయింది. రాధ కి అర్ధం అయ్యింది వేద ఇంక ఆ సంఘటనని జీర్నిన్చుకోలేకపోతోందని. పైకి మాత్రం ఏమి పట్టనట్టు ఉంటోంది గాని మనసులో చాలా బాధ పడుతోంది. కైలాష్ కి ఇప్పుడు చాలా బలంగా అనిపిస్తోంది వాళ్ల అమ్మొమ్మ చనిపోవడానికి తను చేసిన పొరపాటే కారణమని. వేద దాని నుండి ఇంక బయటకి రాలేదని. కైలాష్, రాధ ఎవరికీ వారే వాళ్ల ఆలోచనలలో మునిగిపోయారు.
ఇంతలో చందన వచ్చింది అక్కడికి "అన్నయ్య" అంటూ.
కైలాష్ తేరుకున్నాడు "రా చందన"
"ఎలా ఉంది ఇప్పుడు వొదిన కి. రాగానే పెద్దొదిన చెప్పింది. అందుకే చూద్దామని వచ్చాను. ఎలా ఉంది ఇప్పుడు"
"ఫీవర్ ఉంది. వైరల్ ఫీవర్ అనుకుంట రిపోర్ట్స్ వస్తే తెలుస్తుంది. చాలా నీరసంగా కూడా ఉంది. సెలైన్ ఎక్కిస్తున్నాం. ఇంక స్పృహ లోకి రాలేదు." అన్నాడు.
"ఇవ్వాళ ఆఫీసు లో కూడా కస్తూరి అంటూనే ఉంది ఏదో అయ్యింది వేద కి, నేను చాలా సార్లు ఫోన్ చేసాను తను ఒక్కసారి కూడా లిఫ్ట్ చేయలేదు ఏదో అయ్యింది నువ్వు ఇంటికి వెళ్ళగానే చూసి నాకు చెప్పు అవసరం అయితే నేను వస్తాను అని చెప్పింది"
చందన అలా అందో లేదో ఈలోపు ఫోన్ రింగ్ అయ్యింది. కస్తూరి చేసింది
"హలో"
"హలో చందన. వేద ఎలా ఉంది?"
కైలాష్ చెప్పింది కస్తూరికి చెప్పింది చందన. అది విన్న వెంటనే కస్తూరి ఉండలేకపోయింది వెంటనే బయలుదేరి వచ్చింది. సరా సరి వేద బెడ్ రూమ్ లోకి వెళ్ళింది. అక్కడ కైలాష్, రాధ కనిపించారు. కైలాష్ ని అడిగింది ఎలా ఉందని. చెప్పాడు కైలాష్.
"ఎప్పటినుండి ఇలా ఉంది"
"సాయంత్రం నుండి అనుకుంటా. అయిన పర్వాలేదు తగ్గిపోతుంది. రెండు రోజుల నుండి ఏం తినలేదేమో అందుకే కొంచం నీరసం గా ఉంది"
కస్తూరి వేద దగ్గరికి వచ్చింది. నుదుటి మీద చెయ్యేసి చూసిన్ది . ఒళ్ళు కాలిపోతోంది. చాలా బాధేసింది. తనకి ఇలా ఉనప్పుడు నేను దగ్గర లేనే అనుకుంది. ఇంతలో రాధ అంది
"నువ్వేం బాధ పడకమ్మ తగ్గిపోతుందిలే"
"శనివారం నుండి పెళ్లి షాపింగ్ అని బాగా తిరిగాం అంటి దానికి తోడు నిన్న మొన్న చాలా వర్క్ వచిందంట. వర్క్ చేస్తుంటే చాలు అన్ని మర్చిపోతుంది. కనీసం టైం కి కూడా తినదు చెప్పడానికి నేను కూడా లేను గా. రెండు రోజుల ముందు వరకు ఎంత హుషారుగా ఉందొ"
"చ నువ్విలా బాధ పడితే ఎలా చెప్పు. ఇంకో వారం రోజులలో పెళ్లి కూతురివి అవుతున్నావు. ఇలా బాధ పదకూదదు. వేద కి ఏం కాదు మేమంతా లేము"
"నేను డాక్టర్ నని మర్చిపోయినట్టు ఉన్నారు.నేను చెప్తున్నాను నమ్మండి. వేద కి ఏం కాదండి మీరు అనవసరంగా బాధ పడకండి.మీ పెళ్లి టైం కల చంగు చంగు మని లేచి తిరుగుతుంది చూడండి"
ఆ మాటలతో కస్తూరి కళ్ళు తుడుచుకుంది. "క్షమించండి నేను కంగారు పది మిమ్మల్ని కంగారు పెట్టేసాను .మీరు వెళ్ళండి నేను ఉంటాను."
"పర్వాలేదమ్మ ఇక్కడ ఇంత మందిమి ఉన్నాం కదా మేము ఉంటాము లే నువ్వెళ్ళు. ఇప్పటికే 9 అయ్యింది ఇంకా నువ్విక్కడుంటే ఆలస్యం అవుతుంది. అది కాక రాత్రి ఏదైనా మళ్ళి సెలైన్ పెట్టాల్సి వచ్చిన, ఇంజక్షన్ ఇవ్వాల్సి వచ్చిన వాడు ఉండాల్సిందే. నువ్వు వాడు ఇద్దరు మేలుకోవడం ఎందుకు నా మాట విని నువ్వెళ్ళు. రేపు పొద్దున్న ఆఫీసు కి వెళ్లేముందు వచ్చి చూసి వెళ్దువుగాని"
కస్తూరి కి రాధ చెప్పింది నిజమే అనిపించింది. వేద ని వదల్లేక, వదల్లేక వదిలింది. మళ్ళి రేపు పొద్దునే వస్తానని వాళ్ళకి చెప్పి ఇంటికేల్లింది.
ఇంకో రెండు రోజులు గడిచిపోయాయి. వేద కి స్పృహ రాలేదు . వేద కి వచ్చింది వైరల్ ఫీవర్ అని చహ్నవి బ్లడ్ రిపోర్ట్స్ చూసి కన్ఫరం చేసింది. అందుకే తగ్గడానికి టైం పడుతోంది. రెండు రోజుల నుంచి కస్తూరి పొద్దున్న రాత్రి వచ్చి వేదని చూసి వెళ్తోంది. రెండు రోజుల నుండి వేద అమ్మొమ్మ అమ్మొమ్మ అంటూ ఒకటే కలవరింతలు.ఆ కలవరింతలు వినప్పుడల్లా కైలాష్ కి సిగ్గు తో ప్రాణం చచిపోయినట్టు ఉంటుంది. రెండు రోజుల నుండి హాస్పిటల్ కి శలవు పెట్టి కైలాష్ వేద పక్కనే కూర్చున్నాడు. ఏమైనా ముఖ్యమైన కేసులు వస్తే వేరే డాక్టర్ ని రెఫెర్ చేయమని హాస్పిటల్ లో చెప్పాడు. మూడో రోజు కి జ్వరం కొంచం తగ్గు మొఖం పట్టింది.
Wednesday, 23 July 2014
Samveda - 20
ఇప్పటికే వేద తో మాట్లాడి చాల రోజులయినట్టు అనిపించి కైలాష్ కి. ఒకసారి ఎదురు పడితే మాట్లాడదామని చూస్తున్నాడు కైలాష్. రాత్రంతా హాస్పిటల్ లో వేద ని గురించి ఆలొచిస్తూ ఉండడంతో ఎందుకో వేదని చూద్దామన్న కోరిక చాలా బలం గా కలిగింది. ఆ రోజు ఇంటికొచ్చేసరికి పొద్దున్న 4 అయ్యింది ఎలాగైనా వేద తో మరుసటి రోజు మాట్లడదామనుకున్నాడు , మాట్లాడడం కుదరకపోతే కనీసం గిల్లికజ్జా అయిన పెట్టుకున్దామనుకున్నాడు. అలా అయిన కనీసం ఒక అరగంట వేదని చూసి మాట్లాడినట్టు ఉంటుందని. మంచం మీద వాలగానే నిద్ర పట్టేసింది కైలాష్ కి. నిద్ర లో వేద మొహం కనిపించింది. మళ్ళి అదే సంఘటన కనిపించింది. ఉలిక్కిపడి లేచాడు. బాత్రూం కి వెళ్లి కళ్ళు కడుక్కొని వచ్చాడు. ఈ మధ్య రాత్రిళ్ళు కైలాష్ కి సరిగ్గా నిద్ర పట్టడం లేదు. ఎప్పుడు వేద మొహం ఆ రోజు తను తాళి కట్టేటప్పుడు తను చూసిన చూపె పదే పదే గుర్తు వస్తోంది. అది గుర్తు వచినప్పుడల్లా తనని తను సంభాలిన్చుకోలేకపోతున్నాడు. తను వేదని తన తప్పు తెలియ చేసి వాళ్ళ ఇంటికి కోడలిగా తీసుకొని రావలనుకునప్పుడు ఆ పని సులభంగా కాకపోయినా తను ఆ పని చేయగలడనే నమ్మకం ఉండేది అతనికి. ఎలాగైనా తను వేద కి నచ్చచేప్పవచుననుకున్నాడు. దానికి తోడూ వేద వాళ్ళ ఇంట్లోనే ఉండేసరికి అతని నమ్మకం ఇంకా బలపడింది . కాని రోజులు గడుస్తున్న కొద్ది అతనికి తన నమ్మకం సడలిపోసాగింది. వేద ని ఒప్పించడం కాదు కదా కనీసం తనతో మాట్లాడలేకపోతున్నాడు. ఒక మనిషికి ఎదుటిమనిషి మీద ఎలాంటి అభిప్రాయం లేనప్పుడు ఆ మనిషితో స్నేహం చేయడం తేలికవుతుంది . కాని నిలువునా ద్వేషించే మనిషితో స్నేహం చేయడం కాదు కదా కనీసం మాట్లాడాలంటేనే, మాట్లాడడం దాక ఎందుకు చూడాలంటేనే మనసు అంగీకరించదు . ఆ విషయం కైలాష్ కి వేద ని చూస్తుంటే చాలా బాగా అర్ధం అవుతుంది. ఎంత ఆలోచించిన వేద తో పరిచయానికి దారి దొరకడం లేదు. వేద మనసులో ఏముందో ఇప్పటిదాకా బయటపడలేదు . కాని తనని అసహ్యించుకున్తోందని మాత్రం తెలుసు.అది ఎంత వరకు ఉంది అంటే వేద లో ఒక నిర్లిప్తత ఏర్పదిపోయిందేమో అన్న సందేహం వస్తుంది కైలాష్ కి ఒక్కొకసారి వేద ని చూస్తుంటే. ఆ నిర్లిప్తత తన మీద ఏర్పడిందో, లేకపోతే జీవితం మీద ఏర్పడిందో ఎంత ఆలోచించిన అర్ధం కావట్లేదు కైలాష్ కి. వేద మనసులో ఉన్న భావం ఏదో తెలిస్తే బావుండునని అనిపిస్తోంది.ఒకవేళ తను అనుకున్నది నిజమే అయితే ఆ భావం లోనుంచి వేదని బయటకి తీసుకొని రావడం చాలా కష్టం . తెల్లవారుఝాము నుంచి అలా వేద గురించి ఆలొచిస్తూనె ఉన్నాడు. మరుసటి రోజు ఎలాగైనా వేద తో ఒకసారి వీలు కలిపించుకొని మాట్లాడాలనే నిర్ణయానికి వచాక కాని అతని మనసు కుదుట పడలేదు. ఎప్పుడో ఉదయం 7 గంటలకి నిద్ర పట్టింది కైలాష్ కి.
ఆ రోజు ఆదివారం. వేద, కస్తూరి వాళ్ళు కొన్న చీరలకి బ్లౌసెస్ కుట్టించడానికి టైలర్ దగ్గరకి వెళ్దాం అనుకున్నారు. అందుకే పొద్దున్నే లేచి రెడీ అయ్యారు. వాళ్ళు బయటకి వెళ్తాం అని చెప్పారు కాబట్టి గౌరమ్మ పొద్దునే వాళ్ళిద్దరికీ టిఫిన్ చేసేసి వెళ్ళింది. టైలర్ దగ్గర పని అయిపోగానే బంగారం షాపింగ్ చేద్దాం అనుకున్నారు. పొద్దునే టిఫిన్ చేసేసి బయలుదేరారు. వాళ్ళు టైలర్ షాప్ కి వెళ్లి బట్టలు ఇచ్చేసరికి మధ్యాహ్నం 1 అయింది. ఇంక భోజనం చేసి బంగారం షాపింగ్ కి వెళ్దాం అనుకుంటుండగా కస్తూరి వాళ్ళ అమ్మగారి దగ్గర నుండి ఫోన్ వచ్చింది. బంగారం కొనడానికి పెళ్ళికొడుకు వాళ్ళు ఈ సోమవారం, మంగళవారం వెళ్తున్నారని కస్తూరి వాళ్ళని కుడా వాళ్ళతోనే రమ్మని చెప్పారని చెప్పారు కస్తూరి వాళ్ళ అమ్మగారు ఇంక బంగారం షాపింగ్ మానుకొని ఇంటికి వెల్లిపోదాం అనుకున్నారు.
"వేద ఎలాగో ఇప్పుడు షాపింగ్ ఏమి లేదు గా ఇంటికి వెళ్ళిపోదాం. నిన్నటి నుండి తిరిగి తిరిగి అలసిపోయినట్టు ఉంది. కొంచంసేపు ఇంటికెళ్ళి పడుకుంటే ఫ్రెష్ గా ఉంటుంది ఏమంటావ్?"
"సరే నీ ఇష్టం రేపు, ఎల్లుండి షాపింగ్ కి వెళ్లేటట్టు అయితే ఒకసారి గిరికి ఫోన్ చేసి విషయం చెప్పి లీవ్ తీసుకో లేకపోతె అయిపోతావ్" అంది చిన్నగా నవ్వుతూ.
"సరేలే నేను రేపు ఫోన్ చేసి చెప్తాను. పద ఇంటికి వెళ్దాం"
"లేదు లే నువ్వు వెళ్ళు నేను హరి అన్నయ వాళ్ళ ఇంటికి వెళ్లి అక్కడనుండి రాత్రికి ఇంటికి వెళ్తాను. అన్నయ్యని చూసి ఇప్పటికే వారం అయింది ఒకసారి అటు వెళేసి వెళ్తా"
"సరే నీ ఇష్టం. మరి నేను వెళ్తున్న బై"
"బై"
ఆ రోజు కైలాష్ నిద్ర లేచేసరికి మధ్యాహ్నం 2 దాటింది. లేచి ఫ్రెష్ అయ్యి హాల్ లో కి వచ్చాడు.హాల్ లో కి రాగానే రాధా అడిగింది.
"ఏరా ఎలా ఉంది బడలిక తగ్గింది"
"ఆ ఇప్పుడు కొంచం పర్వాలేదు. అమ్మా ఆకలేస్తోంది"
"నీకోసమే ఎదురు చూస్తున్నాం ఇప్పటిదాకా లేవకపోతే ఇంకో అరగంటలో నేనే వచ్చి లేపుదామనుకున్న. చందనకి కుడా బాగా ఆకలేస్తోందంట. రండి వడ్డిన్చేస్తా"
వాళందరి భోజనాలయ్యేసరికి 3 దాటింది. కొంచంసేపు టి.వి చూసాక కైలాష్ అన్నాడు రాధా తో
"అమ్మా నేను ఒకసారి పైకి వెళేసి వస్తాను."
"సరే"
"అన్నయ్య వొదిన ఇంట్లో లేదనుకుంటా పొద్దున్న కస్తూరి తో బయటకి వెళ్ళడం చూసాను ఇంకా వచినట్టు లేదు" అంది చందన.
ఆ మాట వినగానే సోఫా లో కుర్చుండిపోయాడు. ఒక్కసారిగా అతనికి నిరాశ కలిగింది. రాత్రి నుండి ఎప్పుడెప్పుడు వేద ని చూద్దామా అని అనుకుంటున్నాడు కాని చివరికి కుదరనే లేదు.
వేద అటునుండి అటు హరి వాళ్ళ ఇంటికి వెళ్ళింది. అక్కడే సాయంత్రం దాక ఉంది. వేద మనసుని నొప్పించడం ఇష్టం లేక హరి వేద దగ్గర పెళ్లి ప్రసక్తి ఇంక ఎత్తలేదు సరైన సమయం కోసం చూస్తున్నాడు.వేద వెళ్ళేటప్పటికి హరి వాళ్ళు భోజనాలకి కూర్చుంటున్నారు. వేద కూడా భోజనాలకి కూర్చున్ది. భోజనాలు అయిపోయాక హరి సూపర్ మార్కెట్ కి వెళ్ళడానికి రెడీ అవుతున్నాడు.
"అన్నయ్య నేను కూడా వస్తాను స్టోర్స్ కి " అంది వేద
"నేను కూడా" అంది రెవ
"ఇంక అయినట్టే. ఇవాళ మీకు బేరాలు దొరికినట్టే" అంది మాలతి.
"పోనిలే రానీ సరదాగా. వెళ్లి తయారవండి మరి"
"రెండు నిమిషాలు . రా రెవ" అంది వేద
ఇద్దరు తయారయ్యి బయటకి వచారు. అప్పుడప్పుడు వేద కి హరి వాళ్ళ స్టోర్స్హ కి వెళ్ళడం అలవాటే. రొటీన్ లైఫ్ తో బోర్ కొడితే సరదాగా స్టోర్స్ కి వెళ్లి అక్కడ వచ్చిపోయే జనాలని వాళ్ళ వేశభాషలని , వాళ్ళు షాపింగ్ చేసే విధానాన్ని చూడడం గొప్ప సరదా. ఎక్కువగా ఆడవాళ్ళు కొనే కాస్మెటిక్స్ స్టాల్ దగ్గరే టైం పాస్ చేస్తుంది. వచ్చే రకరకాల మనస్తత్వం గలవాళ్ళలో గొప్పలు చెప్పే వాళ్ళు, ఏది కొనాలో తెలియక తికమక పడేవాళ్ళు వచినప్పుడు, అక్కడ అమ్మే వాళ్ళని చాలా తక్కువగా మాట్లాడినప్పుడు వాళ్ళతో సరదాగా చాలా వరకు కాస్మెటిక్స్ కొనేలా చేస్తుంది . ఇది వాడితే అందం పెరుగుతుంది, అది వాడితే కళ్ళు బావుంటాయి, ఈ క్రీం వాడితే మొహం మీద మొటిమలు పోతే , ఈ లిప్స్టిక్ వాడితే పెదాలు బాగుంటాయి అలా చెప్తూ చాలా వరకు వాళ్ళని చొన్ఫుసె చేసేసి వాళ్ళ చేత అన్ని కొనిపిస్తుంది. అలా వివిధ మనస్తత్వాల మనుషులని చూసేసరికి తనకి కూడా కొంచం ఉల్లాసంగా ఉంటుంది. అందుకే అప్పుడప్పుడు ఆదివారం వస్తే సరదాగా హరి తో పాటు తను కూడా స్టోర్స్ కి వెళ్తుంది. హరికి మొత్తం హైదరాబాద్ లో మూడు చోట్ల డిపార్ట్మెంటల్ స్టోర్స్ ఉన్నాయి. అందులో ఒకటి జుబ్లీ హిల్స్ లో ఉంది, ఇంకోటి దిల్షుకనగర్లో , ఇంకోటి కోటి దగ్గరలో మొత్తం మూడు చోట్ల ఉన్నాయి . అందులో జుబ్లీ హిల్స్ లో ఉన్నది హరి చూసుకుంటాడు. అక్కడ మనిషికి కావాల్సిన నిత్య అవసర సరుకులు నుంచి కూరగాయల వరకు అన్ని ఉంటాయి. ఉదయం 10 గంటల నుండి మధ్యాహ్నం 2 గంటల దాక ఉంటుంది . మళ్ళి సాయంత్రం 4 గంటల నుండి రాత్రి 10, ఒక్కొక్కసారి 11 గంటల దాక ఉంటుంది. రోజుకు దాదాపు 100 మందికి పైగానే వస్తారు . చాలా లాభాల లోనే నడుస్తోంది. వాళ్ళు వచ్చి స్టోర్స్ ఓపెన్ చేసేసరికి 4 అయ్యింది. స్టోర్స్ ఓపెన్ చేయగానే రెవ పరిగెత్తుకున్తూ వెళ్ళింది.రెవ వెనకే వేద కూడా వెళ్ళింది.
"రెవ ఆగు. ఏంటా తొందర."
"అక్క దా మనం చాక్లేట్స్, అయిస్క్రీమ్స్ తెచుకుందాం"
"రెవ ఒకటో రెండో తీస్కోండి. వేద కొంచం చూస్తుండు"
"సరే అన్నయ్య"
ఇంతలో కస్టమర్స్ రావడం మొదలవడం తో స్టోర్స్ కొంచం బిజీ అయ్యింది. రెవ తిరిగి తిరిగి అలసిపోయి హరి దగ్గరకి వెళ్ళిపోయింది. వేద స్టోర్స్ కి ఆ మూల ఉన్న కాస్మెటిక్స్ సెక్షన్ దగ్గరికి వెళ్ళింది. అక్కడ ఎవరో ఒక పెద్దవిది సుమారు నలభై ఏళ్ళు ఉంటాయేమో. ఆ కట్టు వేషం అవి అన్ని చుస్తే ఆమె అందంగా కనపడాలనే ఆమె తాపత్రయం తెలిసిపోతూనే ఉంది. స్టోర్స్ కి రావడానికి కూడా మొహానికి అంత మేర మేకప్ వేసుకుంది,కాని మొహం మీద ఉన్న మొటిమలు దాచలేకపోయింది. ఐ షేడ్స్ దిద్దుకుంది, పెదాలకి అంత లిప్స్టిక్ వేసుకుంది. ఆవిడని చూడగానే తన వయసు తక్కువ కనిపించాలని ఆమె తాపత్రయం ఎదుటివాళ్ళకి తెలిసిపోతుంది. ఆవిడ అమ్మే వాళ్ళ తో ఏదో ఘర్షణ పడుతోంది. వేద ఆవిడ దగ్గరికి వెళ్ళింది.
"ఏంటండి ఏమయింది" అంటూ ఎంతో మృదువుగా అడిగింది.
"ఏమయ్యిందని అంత నెమ్మదిగా అడుగుతున్నావేంటి. ఈ అమ్మాయి నేను పోయిన సారి వచినప్పుడు నాకొక క్రీం అమ్మింది. అది వాడితే మొటిమలు పోతాయని మొహం తెల్లబడుతుందని చెప్పింది. ఇప్పుడు చూడు నా మొహం లోకి మొహం తెల్లబడడం మాట దేవుడెరుగు ఎన్ని మొటిమలు ఉన్నాయో చూడు. అసలు నాకు తెలియక అడుగుతాను అమ్మడం రానివాళ్ళని అందరిని ఇక్కడే నిలబెట్టినట్టు ఉంది. దీనికి ఆ అమ్మాయి ఏం చెప్తుందో చెప్పమను."
"అయ్యో ఔనా ఉండండి నేను ఇప్పుడే విషయం ఏంటో కనుక్కుంటాను"
"ఏంటి గంగా ఏంటిది ఆవిడ చెప్తోంది నిజమేనా" అంది పూర్తిగా గంగ వైపు తిరిగి కొంచం కోపం నటిస్తూ. గంగకి వేద బాగా పరిచయమే, తన కోపం కూడా పరిచయమే. అందుకే అంది
"పోయిన సారి ఆవిడ వచినప్పుడు అది వాళ్ళ అమ్మయికని చెప్పారు అది కాకుండా ఆ అమ్మాయిది నార్మల్ స్కిన్ అని చెప్పారు" అంది నెమ్మదిగా
వేద కి విషయం అర్ధం అయ్యింది ఆ అమ్మయికని ఇచిన క్రీం ఆమె వాడిందని, అది ఆవిడ చర్మానికి సరిపోదని ఇప్పుడు ఇంకేదైనా సజెస్ట్ చేస్తే దాని వాడడం రాక మళ్ళి ప్రాబ్లం వస్తుందని అందుకే తెలివిగా అంది
"ఓహ్ సారీ మా గంగ వాళ్ళ చాల పొరపాటే జరిగింది. క్షమించండి .మీరు ఇటు నాతో రండి నేను మీకు వేరే క్రీమ్స్ చూపిస్తాను. అందులో మీకు సరిపోయేవి మీరే తీసుకుందురు గాని. ఇది ఈ క్రీం ఉంది చుడండి ఇది వాడితే మొటిమలు పోతాయి, ఈ క్రీం ఉందే ఇది వాడితే తెల్లగా అవుతారు, ఈ క్రీం ఉందే ఇది వాడితే మీ చర్మం స్మూత్ గా ఉంటుంది , ఈ క్రీం ఉందే ఇది వాడితే మొహం లో ముడతలు పోతాయి.. అలా చెప్పుకుంటూ పోతోంది"
"అమ్మాయి ఆగాగు ఒక్క నిమిషం. నాకేం అర్ధం కాలేదు. ఏంటి ఇన్ని క్రీం లు ఉన్నాయా. మళ్ళి చెప్పు "
"అయ్యో అవునా ఉండండి చెప్తాను అని మళ్ళి మొదలు పెట్టింది ఈ క్రీం ఉందీ అనుకుంటూ.."
ఆవిడకి ఏమి అర్ధం కాలేదు ఆ విషయం ఆవిడ బయటపడలేదు అన్ని అర్ధం అయినట్టే గంభీరంగా మొహం పెట్టి అయితే ఆ క్రీం ఇవ్వండి అని చెప్పి ఒకటి తీసుకెళ్ళింది. ఆమె వెళ్తుంటే గంగ, వేద ఒకరి మొహాలు ఒకరు చూసుకొని నవ్వుకున్నారు. ఇంతలో వేద మళ్ళి ఆవిడని పిలిచింది
"ఆంటీ ఆ క్రీం కనీసం 6 నెలలు వాడాలి అప్పుడే రిసుల్ట్ తెలుస్తుంది" అంది
వెళ్ళబోతున్న ఆవిడ తిరిగి వచ్చి "ఏవిటి ఆరు నెలలు వాడాల. నా చెవిలో పూలు పెడుతున్నావా టి.వి లో వారం రోజులు చాలని చెప్పారు"
"టి.వి లో అలాగే చెప్తారు. మనం అది నమ్మకూడదు. మీరు ఈ క్రీం ఆరు నెలలు వాడండి మీ మొహం తెల్లగా అయిపోతుంది"
"సరే ఆరు నెలలు వాడి చూస్తాను. అప్పుడు కూడా నా మొహం మార్పు రాకపోతే మాత్రం నేను ఊరుకోను "
"లేదాంటి ఆరు నెలలు వాడితే ఖచితంగా మార్పు వస్తుంది. రాలేదనుకోండి ఇంకో ఆరు నెలలు వాడి చుడండి అప్పుడు ఖచితంగా వస్తుంది" ఈ మాటలు వింటున్న గంగ చిన్నగా నవ్వుతోంది. వేద కి నవ్వు దాచుకోవడం చాలా కష్టం అయ్యింది. ఆవిడ వెళ్ళిపోయినా తరువాత పగలుబడి నవ్వింది.
"పాపం అక్క " అంది గంగ
"పాపం లేదు ఏం లేదు లేకపోతే ఇష్టం వచినట్టు, తన కింద పని చేసే నౌకరు లయినట్టు అలా అరుస్తూ ఉంటె చుస్తూ ఊరుకుంటామ ఏంటి నువ్వేం బాధపడకు" అంది వేద.
"హాయ్ మీ నవ్వు చాలా బాగుంది" అని వినిపించేసరికి వెనక్కి తిరిగి చూసింది. తన వెనక కైలాష్ నిలబడి ఉన్నాడు. ఎప్పటినుండి ఉన్నాడో తెలిదు గాని అతని వరస చూస్తుంటే చాలా సేపటినుండి ఉన్నడనిపిస్తోంది.అతన్ని చూడగానే నవ్వు ఆపేసింది.ఇంతలో ఎవరో కస్టమర్స్ రావడంతో గంగ వాళ్ళని అటెండ్ చేయడానికి వెళ్ళింది.
కైలాష్ వాళ్ళ భోజనాలు అయిపోయాకు రాధా కొన్ని సరుకులు ఇంట్లో లేవని కావాలని చెప్పింది. సరే ఎలాగో తేవాలి కదా అని ఇంటికి కావాల్సిన అన్ని సరుకుల లిస్టు రాసిచ్చింది రాధా. ఎలాగో వెళ్తున్నాడు కదా అని చందన కుడా తనకి కావాల్సిన కాస్మెటిక్స్ అవి రాసిచ్చింది. అందుకే స్టోర్స్ కి వచాడు కైలాష్. సరుకుల షాపింగ్ అయిపొయింది ఇంకా కాస్మెటిక్స్, ఇంకా సబ్బులు, పేస్టులు అవి కూడా షాప్ చేద్దామని ఇటు వైపుకు వచ్చాడు. ఇంతలో వేద గొంతు వినేసరికి తను పొరపాటు పద్దదేమో అని అనుకున్నాడు మొదట. కాని మళ్ళి వినిపించేసరికి తిరిగి చూసాడు అక్కడ వేద ఆవిడకి ఎవరికో ఒక క్రీం అమ్ముతూ కనిపించింది . మొదట ఆశ్చర్యపడ్డాడు. నిన్న రాత్రి నుండి చుదాలనుకున్తున్నాడు అనుకోకుండా కనిపించేసరికి చాల ఆనందంగా అనిపించింది.
"ఏంటండి మీరు నా వెంట పడుతున్నారా ఏంటి నేను ఎక్కడికి వెళితే అక్కడ మీరే కనిపిస్తున్నారు" అన్నాడు. ఆ అనడం కూడా చాలా ఆశ్చర్యంగా మొహం పెట్టి అన్నాడు.
వేద అదేం పట్టించుకోకుండా "గంగ ఇక్కడేం కావాలో చూడు" అని చెప్పి వెనక్కి తిరిగింది వెళ్ళిపోవడానికి.
ఇంతలో ఫోన్ రావడంతో వేద ఫోన్ మాట్లాడానికి పక్కకి వెళ్ళింది.
వేద అలా చెప్పేసరికి బాధ అనిపించింది. అసలు తనకి ఏమి పట్టనట్టు ఉండేసరికి మళ్ళి అదే భావం మొలకెత్తింది కైలాష్ లో ఎందుకు ఇంత నిర్లిప్తంగా అయిపొయింది.కనీసం ఆ మొహం లో కోపం కూడా లేదే అనిపించింది. ఇంతలో రెవ పరిగెత్తుకుంటూ వచ్చింది "అక్కా" అంటూ.
"అక్క ఫోన్ మాట్లాడుతోంది" అంది గంగ
"ఓహ్ సరే"
ఇంతలో వెనక ఉన్న కైలాష్ ని చూసింది "హాయ్ అంకుల్ " అంది
"హాయ్ ఎలా ఉన్నావ్"
"బావున్నాను. షాపింగ్ చేయడానికి వచ్చారా?"
"అవును. మరి నువ్వు"
"ఊరికే వచ్చాను"
"ఊరికే వచ్చావా?"
"ఆవును ఈ స్టోర్స్ మా నాన్నదే గా అందుకే నేను అక్కా ఇంట్లో బోర్ కొడుతుంటే వచ్చాం"
"అలాగ."
"మీ షాపింగ్ అయిపోయిందా"
"ఇంకా లేదు."
"అయ్యో." అని కైలాష్ చెయ్యిపట్టి లాగింది.
"ఏంటి"
"అంకుల్ నేను అక్క ఐస్ క్రీం తినడానికి వెళ్తున్నాం. మీరు కూడా వస్తారేమో అడుగుదామనుకున్న"
"నేనా "
"ఔను అక్క నాకు ఒకే ఐస్ క్రీం ఇప్పిస్తా అంది. మరి నాకేమో రెండు తినాలనిపోస్తుంది అందుకే మీరు కూడా వస్తే మీరు ఒకటి, అక్క ఒకటి ఇప్పించచు అప్పుడు రెండు ఐస్ క్రీంస్ తినొచ్చు కదా మీరు కూడా రండి అంకుల్"
"పోనీ మీ అక్కనే రెండు ఐస్ క్రేంస్ కొనివ్వమను" అన్నాడు
"ఒహు అక్క ఒప్పుకోదు. అంతకు ముందే అడిగానే వొద్దు పళ్ళు పాడైపోతాయి అని అంటుంది"
"మరి"
"ప్లీజ్ అంకుల్. మీరు కొనిస్తే కాదని చెప్పదు గా అందుకే. ప్లీజ్." అని అడిగింది. ఆ అడిగే తీరుకి కైలాష్ కాదనలేకపోయాడు.
"సరే వస్తా గాని ఐస్ క్రీం షాప్ ఎక్కడ"
"అదిగో ఆ ఎదురుకుండానే ఉందిగా"
కైలాష్ అటు వైపు చూసాడు. రెవ చెప్పినట్టు అది ఎదురుకుండానే ఉంది రోడ్ క్రాస్ చేసి వెళ్తే సరిపోతుంది.
"సరే ఉండైతే ఈ సరుకులు అక్కడ కౌంటర్ దగ్గర పెట్టి వస్తా వచ్చాక మళ్ళి షాపింగ్ చేసుకుందాం" అన్నాడు.
"సరే"
"నువ్వికడే ఉండు" అని చెప్పి కైలాష్ సరుకులు పెట్టేయడానికి వెళ్ళాడు.
ఇంతలో వేద వచ్చింది.
"రెవ వెళ్దామా"
"అక్క ఒక నిమిషం అంకుల్ కూడా వస్తున్నారు కలిసి వెళ్దాం"
"అంకులా ఏ అంకుల్"
"అదే అక్క ఆ రోజు హోటల్ లో కనిపించారు ఆయన. సరుకులు కౌంటర్ లో పెట్టి వస్తా అన్నారు" ఆ మాట వినగానే వేద కి ఎలాగో అనిపించింది.
"ఎందుకు ఏం వద్దు మనం వెళ్దాం రా"
ఇంతలో కైలాష్ వస్తూ కనిపించాడు.
"వెళ్దామా" అన్నాడు రెవ ని చూసి.
కైలాష్ తో వెళ్ళడం వేద కి ఇష్టం లేదు. అందుకే అంది "మీరు వెళ్ళండి నేను రాను నాకు కొంచం పని ఉంది. రెవ అంకుల్ తో వెళ్లి తొందరగా వచ్చేయి" అని చెప్పింది.
"అదేంటి మీరు రారా. రెవ మన ఇద్దరితో వెళ్దామని సరదా పడుతోంది" అన్నాడు ఎలాగైనా వేద ని రప్పించాలని.
ఆ మాటకి వేద కి కోపం వచ్చింది.
"రెవ ఐస్ క్రీం తినాలని సరదా పడుతోంది. మీరు వెళ్తున్నారు గా మళ్ళి ఇంత చిన్న పనికి ఇద్దరం ఎందుకు మీరు వేల్లేసి రండి" అంది ఆ మాట ఎంత నెమ్మదిగా చెప్దామనుకున్న ఆ గొంతులో కోపం తెలుస్తోంది.
"సరే మీ ఇష్టం రా రెవ మనం వెళ్దాం" అన్నాడు
కాని రెవ వేద ని కూడా రమ్మని పట్టు పట్టింది.
"నువ్వు కూడా రా అక్క"
"లేదు వేద మీరు వెళ్ళండి"
"అక్క ప్లీజ్" అని బతిమిలాడుతుమట్టుగా మొహం పెట్టింది. అది చూసేసరికి వేద కి కోపం పోయింది రెవ కోసం వెళ్దామనిపించింది.
"సరే పద "
ముగ్గురు ఐస్ క్రీం షాప్ కి వెళ్లారు.అక్కడ ఒక టేబుల్ దగ్గర కూర్చున్నారు.
"రెవ నీకు ఏ ఐస్ క్రీం కావాలో చెప్పు" అన్నాడు కైలాష్.
రెవ చెప్పిన ఐస్ క్రీం ని ఆర్డర్ చేసాడు
ఇంతలో రెవ వేద తో అంది "అక్క నేనిప్పుడే వాష్ రూం కి వేల్లేసి వస్తాను"
"సరే తొందరగా రా"
"సరే"
అక్కడ కైలాష్, వేద మిగిలిపోయారు. ఎలాంటి అవకాశం కోసమే కైలాష్ ఎదురుచూస్తున్నాడు.
"వేద నేను నీతో పర్సనల్ గా మాట్లాడాలి"
"మీతో మాట్లాడాల్సిన అవసరం నాకు లేదు" చాలా దురుసుగా వచ్చింది సమాధానం.
"వేద ఒక్కసారి నేను చెప్పింది విను అప్పుడు కూడా తప్పు నాదే అనిపిస్తే నీ ఇష్టం నువ్వే శిక్ష వేసిన ఓకే. నాకు తెలుసు నేను చేసింది చాలా తప్పని కాని అది నేను తెలిసి చేసింది కాదు.అసలేం జరిగిందంటే "
"నాకనవసరం. చూడండి రెవ వస్తోంది దాని ముందు ఇదేం మాట్లాడవద్దు. మీరు చెప్పేది వినాలన్న కోరిక నాకేం లేదు"
ఇంతలో రెవ వచ్చింది. రెవ వచ్చిన రెండు నిమిషాలకి బేరర్ ఐస్ క్రీం తీసుకోచాడు.
కైలాష్ ఎదురు చూసినట్టుగా వేద తో ఒంటరి గా మాట్లాడే అవకాశం వచ్చింది కాని తను చెప్పాలనుకున్నది చెప్పలేకపోయాడు. అవకాశం వచినట్టే వచ్చి చేయి జారిపోయింది అసలు రెవ రమ్మన్ గానే తను వచ్చింది కూడా వేద తో మాట్లాడదామని కాని కుదరలేదు.
రెవ ఐస్ క్రీం తినంగానే బిల్ చెల్లించి బయటకి వచ్చారు.
స్టోర్స్ కి రాగానే హరికి రెవ ని అప్పచెప్పి వేద ఇంటికెళ్ళిపోయింది.
ఆ మరుసటి రోజు ఉదయమే వేద కి గిరి నుండి కాల్ వచ్చింది. ఆఫీసు కి వీలైనంత తొందరగా రమ్మని. అందుకే పొద్దున్న 8 గంటలకే ఆఫీసు కి బయల్దేరి వెళ్ళిపోయింది.
"హాయ్ గిరి"
"హాయ్ వేద . వేద ఇవాళ చాల వర్క్ వచ్చింది. డెలివరబుల్స్ ఉన్నాయి అన్ని రేపటి కలా అయిపోవాలి. మాములుగా అయితే మీ ఇద్దరు చేస్తే అయిపోతుంది కాని ఇందాక పొద్దున్న కస్తూరి ఫోన్ చేసింది తనకి లీవ్ కావాలని. సో ఇప్పుడు ఇదంతా నువ్వే చూసుకోవాలి ఎట్టి పరిస్థితుల్లోను రేపటి కల్ల పనంతా అయిపోవాలి."
"సరే గిరి నేను చేస్తాను "
"కావాలంటే ఆ కొత్త అమ్మాయి .. ఔను పేరేంటి ఆ అమ్మాయిది"
"చందన"
"ఆ చందన. చందన హెల్ప్ తీసుకో తనకి ఎక్ష్ప్లైన్ చేయి ఏం చేయాలో ఎలా చేయాలో."
"సరే గిరి నేను చుస్తానులే"
"ఇంకో అరగంటలో కాల్ ఉంది అది నువ్వు కూడా అటెండ్ అవ్వు రిక్వైర్మెంట్స్ తెలుస్తాయి దాన్ని బట్టి ప్రొచీద్ అవ్వచు."
"సరే" అని చెప్పి డెస్క్ దగ్గరికి వచ్చి సిస్టం ఆన్ చేసింది
గిరి చెప్పాడని కాదుకాని నిజంగానే ఆ రోజు చాల వర్క్ వచ్చింది తన ఇన్బాక్స్ లో 20 కి పైగా మెయిల్స్ ఉన్నాయి. ఎంత తొందరగా చేసినా ఖచితంగా చాలా టైం పడుతుంది. అప్పటికే 9:30 అయ్యింది చందన ఇంకా రాలేదు. ఫ్రెషర్ అయ్యుంది ఆ అమ్మాయి ఇంకా రాకపోవడం వెదకి ఆశ్చర్యాన్ని కలిగించింది. ఇంకో 15 నిమిషాలలో కాల్ ఉంది అది చందన కూడా అటెండ్ అయితే బాగుంటుంది లేకపోతే తను మల్లి మొత్తం అంతా చెప్పాల్సి ఉంటుంది అనవసరం గా టైం వెస్ట్. వాళ్ళ ఆఫీసు పోర్టల్ లో నెంబర్ చూసి చందన కి కాల్ చేసింది
చందన అప్పుడే ఇంటి నుండి బయల్దేరింది. ఆ రోజు లేవడం లేట్ అవ్వడం తో కొంచం ఆలస్యమైపోయింది.
"అన్నయ్య తొందరగా రా ఇప్పటికే లేట్ అయిపొయింది."
"ఇది బాగుండే పొద్దు పోయేవరకు టి.వి చూస్తావు లేట్ గా పడుకున్తావ్ లేట్ గా లేస్తావ్ ఇప్పుడు అన్నయ్యని తొందర పెడుతున్నావా" అంది రాధా
ఇంతలో కైలాష్ రెడీ అయి వచ్చాడు "వెళ్దామా"
"ఆ పద"
బయటకి వచ్చి కార్ తీసాడు. వేద బండి కోసం చూసాడు కాని అది కనిపించలేదు. ఏంటి వేద అప్పుడే వెళ్లిపోయిందా అనుకున్నాడు.
చందన వచ్చి కార్ లో కూర్చుంది.
"అన్నయ్య వొదిన బండి ఉందా?"
"లేదు నాకు కనిపించలేదు అప్పుడే వెళ్లిపోయిందా ఏంటి?"
"వేల్లిపోయిన్దనుకుంటా ఇవాళ అసలే లేట్ అయ్యింది. పోయిన వారమే చెప్పారు లేట్ చేయద్దని. ఎట్టి పరిస్థితులలో 9:30 కల్ల ఆఫీసు లో ఉండాలని చెప్పారు"
"మరి రాత్రంతా టి.వి ఎందుకు చూసావ్"
"నాకేం తెలుసు పొద్దున్నే మేలుకు రాదనీ అయిన అలారం పెట్టుకున్న అదేమో మొగనే లేదు అసలు" అని చందన అన్తోన్ద గానే ఫోన్ మోగింది.
"ఎవరు" అన్నాడు కైలాష్.
"ఆఫీసు నుండి"
సరే లిఫ్ట్ చేయి. స్పీకర్ పెట్టు.
"హలో" అంది చందన
"హలో చందన . వేర్ ఆర్ యు" అంది వేద
ఆ గొంతు వినగానే కైలాష్ చందన వైపు తిరిగాడు.
"రోజు కాల్ ఉంటుందని తెలుసు కదా ఇంకా ఎందుకు రాలేదు?"
"సారీ వేద. ఐ ఆం ఆన్ ది వే. ఒక 10 మినిట్స్ లో వచేస్తాను"
"మేక్ ఇట్ ఫాస్ట్" అని చెప్పి ఫోన్ పెట్టేసింది వేద.
"అన్నయ్య తొందరగా పోనీ"
"ఉండు ట్రాఫిక్ కదలాల వొద్దా. ఇంతకీ కాల్ ఎప్పుడు?"
"10 నిమిషాలలో"
"సరే. నువ్వు మాట్లాడకుండా కూర్చో నేను తీసుకొని వెళ్తాను"
కైలాష్ చందన ని ఆఫీసు దగ్గర దింపి హాస్పిటల్ కి వెళ్ళాడు. చందన పైకి వచేసరికి పది అయింది. రాగానే కాల్ కి జాయిన్ అవ్వమని చెప్పింది వేద. అనట్టుగానే జాయిన్ అయ్యింది కాని వాళ్ళు చెప్పేది ఎమిఅర్ధమ్ కావట్లేదు అయిన ఏం మాట్లాడకుండా వింటూ ఉంది.
కాల్ అయిపోగానే వేద పిలిచింది చందానని "ఇవాళ తెలియదు కాబటి ఓకే ఇంకెప్పుడు కాల్ కి లేట్ గా రావొద్దని చెప్పింది. ఆ రోజు చేయాల్సిన పనిలో చందన కి కొంచం ఇచ్చింది అది ఎలా చేయాలో చెప్పింది.
చందన పని అయ్యేసరికి సాయంత్రం నాలుగయ్యింది. పని అయిపోయిన విషయం వచ్చి వెదకి చెప్పింది. ఆ డాకుమెంట్స్ అన్ని మెయిల్ కి పంపించింది. సాయంత్రం 6 అయ్యేసరికి వేద ని అడిగింది ఇంకేమైనా పని ఉందా అని.
"ఇంకేం లేదు నువ్వెళ్ళు" అంది వేద.
వేదకి ఆ రోజు చాల పని ఉంది భోజనానికి వెళ్ళడానికి కూడా టైం సరిపోలేదు. చందన వెళ్ళేటప్పటికి ఆ పని లో సగం కుడా కాలేదు.
ఇంటికి వెళ్తూ వెళ్తూ కైలాష్ చందన ని పికప్ చేసుకున్నాడు. వాళ్ళు ఇంటికి వెళ్లేసరికి రాత్రి 7 అయ్యింది. రాగానే చందన, కైలాష్ స్నానాలు చేసారు. వచ్చి కొంచం సేపు టి.వి ముందు కూర్చున్నారు.
రాత్రి 9 గంటలకి హంస భోజనానికి పిలిచింది. వాళ్ళ భోజనం అయ్యేసరికి రాత్రి పది అయ్యింది. కైలాష్ బయటకి వచ్చి చూసాడు వేద వచిందేమో అని. వేద బండి కోసం చూసాడు అది కనిపించలేదు, మెడ మీద లైట్ కూడా వెలగటం లేదు.చందన తో అన్నాడు
"చందన వేద ఇంకా రాలేదేంటి"
"అయ్యో నేను చెప్పడం మర్చిపోయా అన్నయ్య. ఇవ్వాళ్ళ ఆఫీసు లో చాల పని వచ్చింది. పైగా కస్తూరి కూడా లీవ్ లో ఉంది కదా అందుకే ఆ పనంతా వోదినే చేస్తోంది. నేను వచెటప్పటికి తను ఇంకా అన్నం కూడా తినలేదు. అది అయ్యేటప్పటికి చాల లేట్ అవుతుందని చెప్పింది. నేను హెల్ప్ చేస్తా అని చెప్పను గాని నేను చేసేది ఏం లేదంట అందుకే నన్ను వేల్లిపోమనింది. ఆ పనంతా అయ్యేసరికి అర్ధ రాత్రి రెండన్నా అవుతుంది నాకు తెలిసి"
"ఔన మరి ఎలా అప్పటిదాకా అంటే చాల కష్టం కదా. కనీసం నువోచ్చాకైన ఏమైనా తినిందో లేదో. అంత రాత్రైతే ఎలా వస్తుంది"
"ఆఫీసు కాబ్ ఉంది వాళ్ళు డ్రాప్ చేస్తారు"
"ఔనా సరేలే. కాని ఏమైనా తినిందో లేదో."
రాత్రి రెండింటికి పని అయిపోతుంది అనుకుంది కాని అది ఆ రోజు పూర్తి అవ్వలేదు. క్లైంట్ రిక్వైర్మెంట్స్ దగ్గర కాన్ఫ్యుసే అవ్వడం తో మల్లి రివర్క్ చేయాల్సి వచ్చింది. ఆ పనంతా అయ్యేసరికి మరుసటి రోజు ఉదయం 9 అయిపొయింది. ఇంకా ఎలాగో 45 నిమిషాలలో కాల్ ఉందని వేద ఇంటికి వెళ్ళలేదు. ఆ రోజు కూడా చాల వర్క్ ఉందని చెప్పడం తో ఆగిపోయింది . కాల్ అయ్యాక అన్ని డీటెయిల్స్ వస్తాయి. అందుకే ఈలోపు ఫ్రెష్ అయ్యి టిఫిన్ చేద్దాం అని వెళ్ళింది . అసలే నిన్నంత ఏమి తినలేదేమో చాలా ఆకలి గా ఉంది. ఫ్రెష్ అయ్యి టిఫిన్ తినేసరికి కాల్ టైం అయ్యింది. కాల్ అటెండ్ అయ్యి వర్క్ స్టార్ట్ చేసింది .
ఆ రోజు సాయంత్రం చందన ఇంటికి వెళ్ళాక అన్నయ్య తో చెప్పింది "అసలు వొదిన రాత్రంతా ఇంటికి రాలేదు ఫుల్ వర్క్ ఉంది ఆఫీసు లోనే ఉండిపోయింది."
"అవునా"
"అవును. ఇవాళ కుడా అంతే చాల వర్క్ ఉంది అది ఎప్పుడు అయిపోతుందో మరి"
ఆ రోజు కుడా అదే పరిస్థితి.ఆ రోజు వర్క్ అయ్యేసరికి అర్ధ రాత్రి 3 దాటింది. చేసిన వర్క్ అంత మెయిల్స్ పంపించి కాబ్ లో ఇంటికి బయల్దేరింది. ఇంటికోచేసరికి 4 అయ్యింది . ఆ రోజు కూడా అంతే పోద్దుటినుంది ఏమి తినడానికి వీలు అవ్వలేదు. చాల ఆకలి వేస్తోంది గాని తినే ఓపిక లేదు నిద్దర ముంచుకొని వస్తోంది. పైకి వెళ్ళగానే కళ్ళు మూసుకొని పడుకొంది.
ఆ రోజు ఆదివారం. వేద, కస్తూరి వాళ్ళు కొన్న చీరలకి బ్లౌసెస్ కుట్టించడానికి టైలర్ దగ్గరకి వెళ్దాం అనుకున్నారు. అందుకే పొద్దున్నే లేచి రెడీ అయ్యారు. వాళ్ళు బయటకి వెళ్తాం అని చెప్పారు కాబట్టి గౌరమ్మ పొద్దునే వాళ్ళిద్దరికీ టిఫిన్ చేసేసి వెళ్ళింది. టైలర్ దగ్గర పని అయిపోగానే బంగారం షాపింగ్ చేద్దాం అనుకున్నారు. పొద్దునే టిఫిన్ చేసేసి బయలుదేరారు. వాళ్ళు టైలర్ షాప్ కి వెళ్లి బట్టలు ఇచ్చేసరికి మధ్యాహ్నం 1 అయింది. ఇంక భోజనం చేసి బంగారం షాపింగ్ కి వెళ్దాం అనుకుంటుండగా కస్తూరి వాళ్ళ అమ్మగారి దగ్గర నుండి ఫోన్ వచ్చింది. బంగారం కొనడానికి పెళ్ళికొడుకు వాళ్ళు ఈ సోమవారం, మంగళవారం వెళ్తున్నారని కస్తూరి వాళ్ళని కుడా వాళ్ళతోనే రమ్మని చెప్పారని చెప్పారు కస్తూరి వాళ్ళ అమ్మగారు ఇంక బంగారం షాపింగ్ మానుకొని ఇంటికి వెల్లిపోదాం అనుకున్నారు.
"వేద ఎలాగో ఇప్పుడు షాపింగ్ ఏమి లేదు గా ఇంటికి వెళ్ళిపోదాం. నిన్నటి నుండి తిరిగి తిరిగి అలసిపోయినట్టు ఉంది. కొంచంసేపు ఇంటికెళ్ళి పడుకుంటే ఫ్రెష్ గా ఉంటుంది ఏమంటావ్?"
"సరే నీ ఇష్టం రేపు, ఎల్లుండి షాపింగ్ కి వెళ్లేటట్టు అయితే ఒకసారి గిరికి ఫోన్ చేసి విషయం చెప్పి లీవ్ తీసుకో లేకపోతె అయిపోతావ్" అంది చిన్నగా నవ్వుతూ.
"సరేలే నేను రేపు ఫోన్ చేసి చెప్తాను. పద ఇంటికి వెళ్దాం"
"లేదు లే నువ్వు వెళ్ళు నేను హరి అన్నయ వాళ్ళ ఇంటికి వెళ్లి అక్కడనుండి రాత్రికి ఇంటికి వెళ్తాను. అన్నయ్యని చూసి ఇప్పటికే వారం అయింది ఒకసారి అటు వెళేసి వెళ్తా"
"సరే నీ ఇష్టం. మరి నేను వెళ్తున్న బై"
"బై"
ఆ రోజు కైలాష్ నిద్ర లేచేసరికి మధ్యాహ్నం 2 దాటింది. లేచి ఫ్రెష్ అయ్యి హాల్ లో కి వచ్చాడు.హాల్ లో కి రాగానే రాధా అడిగింది.
"ఏరా ఎలా ఉంది బడలిక తగ్గింది"
"ఆ ఇప్పుడు కొంచం పర్వాలేదు. అమ్మా ఆకలేస్తోంది"
"నీకోసమే ఎదురు చూస్తున్నాం ఇప్పటిదాకా లేవకపోతే ఇంకో అరగంటలో నేనే వచ్చి లేపుదామనుకున్న. చందనకి కుడా బాగా ఆకలేస్తోందంట. రండి వడ్డిన్చేస్తా"
వాళందరి భోజనాలయ్యేసరికి 3 దాటింది. కొంచంసేపు టి.వి చూసాక కైలాష్ అన్నాడు రాధా తో
"అమ్మా నేను ఒకసారి పైకి వెళేసి వస్తాను."
"సరే"
"అన్నయ్య వొదిన ఇంట్లో లేదనుకుంటా పొద్దున్న కస్తూరి తో బయటకి వెళ్ళడం చూసాను ఇంకా వచినట్టు లేదు" అంది చందన.
ఆ మాట వినగానే సోఫా లో కుర్చుండిపోయాడు. ఒక్కసారిగా అతనికి నిరాశ కలిగింది. రాత్రి నుండి ఎప్పుడెప్పుడు వేద ని చూద్దామా అని అనుకుంటున్నాడు కాని చివరికి కుదరనే లేదు.
వేద అటునుండి అటు హరి వాళ్ళ ఇంటికి వెళ్ళింది. అక్కడే సాయంత్రం దాక ఉంది. వేద మనసుని నొప్పించడం ఇష్టం లేక హరి వేద దగ్గర పెళ్లి ప్రసక్తి ఇంక ఎత్తలేదు సరైన సమయం కోసం చూస్తున్నాడు.వేద వెళ్ళేటప్పటికి హరి వాళ్ళు భోజనాలకి కూర్చుంటున్నారు. వేద కూడా భోజనాలకి కూర్చున్ది. భోజనాలు అయిపోయాక హరి సూపర్ మార్కెట్ కి వెళ్ళడానికి రెడీ అవుతున్నాడు.
"అన్నయ్య నేను కూడా వస్తాను స్టోర్స్ కి " అంది వేద
"నేను కూడా" అంది రెవ
"ఇంక అయినట్టే. ఇవాళ మీకు బేరాలు దొరికినట్టే" అంది మాలతి.
"పోనిలే రానీ సరదాగా. వెళ్లి తయారవండి మరి"
"రెండు నిమిషాలు . రా రెవ" అంది వేద
ఇద్దరు తయారయ్యి బయటకి వచారు. అప్పుడప్పుడు వేద కి హరి వాళ్ళ స్టోర్స్హ కి వెళ్ళడం అలవాటే. రొటీన్ లైఫ్ తో బోర్ కొడితే సరదాగా స్టోర్స్ కి వెళ్లి అక్కడ వచ్చిపోయే జనాలని వాళ్ళ వేశభాషలని , వాళ్ళు షాపింగ్ చేసే విధానాన్ని చూడడం గొప్ప సరదా. ఎక్కువగా ఆడవాళ్ళు కొనే కాస్మెటిక్స్ స్టాల్ దగ్గరే టైం పాస్ చేస్తుంది. వచ్చే రకరకాల మనస్తత్వం గలవాళ్ళలో గొప్పలు చెప్పే వాళ్ళు, ఏది కొనాలో తెలియక తికమక పడేవాళ్ళు వచినప్పుడు, అక్కడ అమ్మే వాళ్ళని చాలా తక్కువగా మాట్లాడినప్పుడు వాళ్ళతో సరదాగా చాలా వరకు కాస్మెటిక్స్ కొనేలా చేస్తుంది . ఇది వాడితే అందం పెరుగుతుంది, అది వాడితే కళ్ళు బావుంటాయి, ఈ క్రీం వాడితే మొహం మీద మొటిమలు పోతే , ఈ లిప్స్టిక్ వాడితే పెదాలు బాగుంటాయి అలా చెప్తూ చాలా వరకు వాళ్ళని చొన్ఫుసె చేసేసి వాళ్ళ చేత అన్ని కొనిపిస్తుంది. అలా వివిధ మనస్తత్వాల మనుషులని చూసేసరికి తనకి కూడా కొంచం ఉల్లాసంగా ఉంటుంది. అందుకే అప్పుడప్పుడు ఆదివారం వస్తే సరదాగా హరి తో పాటు తను కూడా స్టోర్స్ కి వెళ్తుంది. హరికి మొత్తం హైదరాబాద్ లో మూడు చోట్ల డిపార్ట్మెంటల్ స్టోర్స్ ఉన్నాయి. అందులో ఒకటి జుబ్లీ హిల్స్ లో ఉంది, ఇంకోటి దిల్షుకనగర్లో , ఇంకోటి కోటి దగ్గరలో మొత్తం మూడు చోట్ల ఉన్నాయి . అందులో జుబ్లీ హిల్స్ లో ఉన్నది హరి చూసుకుంటాడు. అక్కడ మనిషికి కావాల్సిన నిత్య అవసర సరుకులు నుంచి కూరగాయల వరకు అన్ని ఉంటాయి. ఉదయం 10 గంటల నుండి మధ్యాహ్నం 2 గంటల దాక ఉంటుంది . మళ్ళి సాయంత్రం 4 గంటల నుండి రాత్రి 10, ఒక్కొక్కసారి 11 గంటల దాక ఉంటుంది. రోజుకు దాదాపు 100 మందికి పైగానే వస్తారు . చాలా లాభాల లోనే నడుస్తోంది. వాళ్ళు వచ్చి స్టోర్స్ ఓపెన్ చేసేసరికి 4 అయ్యింది. స్టోర్స్ ఓపెన్ చేయగానే రెవ పరిగెత్తుకున్తూ వెళ్ళింది.రెవ వెనకే వేద కూడా వెళ్ళింది.
"రెవ ఆగు. ఏంటా తొందర."
"అక్క దా మనం చాక్లేట్స్, అయిస్క్రీమ్స్ తెచుకుందాం"
"రెవ ఒకటో రెండో తీస్కోండి. వేద కొంచం చూస్తుండు"
"సరే అన్నయ్య"
ఇంతలో కస్టమర్స్ రావడం మొదలవడం తో స్టోర్స్ కొంచం బిజీ అయ్యింది. రెవ తిరిగి తిరిగి అలసిపోయి హరి దగ్గరకి వెళ్ళిపోయింది. వేద స్టోర్స్ కి ఆ మూల ఉన్న కాస్మెటిక్స్ సెక్షన్ దగ్గరికి వెళ్ళింది. అక్కడ ఎవరో ఒక పెద్దవిది సుమారు నలభై ఏళ్ళు ఉంటాయేమో. ఆ కట్టు వేషం అవి అన్ని చుస్తే ఆమె అందంగా కనపడాలనే ఆమె తాపత్రయం తెలిసిపోతూనే ఉంది. స్టోర్స్ కి రావడానికి కూడా మొహానికి అంత మేర మేకప్ వేసుకుంది,కాని మొహం మీద ఉన్న మొటిమలు దాచలేకపోయింది. ఐ షేడ్స్ దిద్దుకుంది, పెదాలకి అంత లిప్స్టిక్ వేసుకుంది. ఆవిడని చూడగానే తన వయసు తక్కువ కనిపించాలని ఆమె తాపత్రయం ఎదుటివాళ్ళకి తెలిసిపోతుంది. ఆవిడ అమ్మే వాళ్ళ తో ఏదో ఘర్షణ పడుతోంది. వేద ఆవిడ దగ్గరికి వెళ్ళింది.
"ఏంటండి ఏమయింది" అంటూ ఎంతో మృదువుగా అడిగింది.
"ఏమయ్యిందని అంత నెమ్మదిగా అడుగుతున్నావేంటి. ఈ అమ్మాయి నేను పోయిన సారి వచినప్పుడు నాకొక క్రీం అమ్మింది. అది వాడితే మొటిమలు పోతాయని మొహం తెల్లబడుతుందని చెప్పింది. ఇప్పుడు చూడు నా మొహం లోకి మొహం తెల్లబడడం మాట దేవుడెరుగు ఎన్ని మొటిమలు ఉన్నాయో చూడు. అసలు నాకు తెలియక అడుగుతాను అమ్మడం రానివాళ్ళని అందరిని ఇక్కడే నిలబెట్టినట్టు ఉంది. దీనికి ఆ అమ్మాయి ఏం చెప్తుందో చెప్పమను."
"అయ్యో ఔనా ఉండండి నేను ఇప్పుడే విషయం ఏంటో కనుక్కుంటాను"
"ఏంటి గంగా ఏంటిది ఆవిడ చెప్తోంది నిజమేనా" అంది పూర్తిగా గంగ వైపు తిరిగి కొంచం కోపం నటిస్తూ. గంగకి వేద బాగా పరిచయమే, తన కోపం కూడా పరిచయమే. అందుకే అంది
"పోయిన సారి ఆవిడ వచినప్పుడు అది వాళ్ళ అమ్మయికని చెప్పారు అది కాకుండా ఆ అమ్మాయిది నార్మల్ స్కిన్ అని చెప్పారు" అంది నెమ్మదిగా
వేద కి విషయం అర్ధం అయ్యింది ఆ అమ్మయికని ఇచిన క్రీం ఆమె వాడిందని, అది ఆవిడ చర్మానికి సరిపోదని ఇప్పుడు ఇంకేదైనా సజెస్ట్ చేస్తే దాని వాడడం రాక మళ్ళి ప్రాబ్లం వస్తుందని అందుకే తెలివిగా అంది
"ఓహ్ సారీ మా గంగ వాళ్ళ చాల పొరపాటే జరిగింది. క్షమించండి .మీరు ఇటు నాతో రండి నేను మీకు వేరే క్రీమ్స్ చూపిస్తాను. అందులో మీకు సరిపోయేవి మీరే తీసుకుందురు గాని. ఇది ఈ క్రీం ఉంది చుడండి ఇది వాడితే మొటిమలు పోతాయి, ఈ క్రీం ఉందే ఇది వాడితే తెల్లగా అవుతారు, ఈ క్రీం ఉందే ఇది వాడితే మీ చర్మం స్మూత్ గా ఉంటుంది , ఈ క్రీం ఉందే ఇది వాడితే మొహం లో ముడతలు పోతాయి.. అలా చెప్పుకుంటూ పోతోంది"
"అమ్మాయి ఆగాగు ఒక్క నిమిషం. నాకేం అర్ధం కాలేదు. ఏంటి ఇన్ని క్రీం లు ఉన్నాయా. మళ్ళి చెప్పు "
"అయ్యో అవునా ఉండండి చెప్తాను అని మళ్ళి మొదలు పెట్టింది ఈ క్రీం ఉందీ అనుకుంటూ.."
ఆవిడకి ఏమి అర్ధం కాలేదు ఆ విషయం ఆవిడ బయటపడలేదు అన్ని అర్ధం అయినట్టే గంభీరంగా మొహం పెట్టి అయితే ఆ క్రీం ఇవ్వండి అని చెప్పి ఒకటి తీసుకెళ్ళింది. ఆమె వెళ్తుంటే గంగ, వేద ఒకరి మొహాలు ఒకరు చూసుకొని నవ్వుకున్నారు. ఇంతలో వేద మళ్ళి ఆవిడని పిలిచింది
"ఆంటీ ఆ క్రీం కనీసం 6 నెలలు వాడాలి అప్పుడే రిసుల్ట్ తెలుస్తుంది" అంది
వెళ్ళబోతున్న ఆవిడ తిరిగి వచ్చి "ఏవిటి ఆరు నెలలు వాడాల. నా చెవిలో పూలు పెడుతున్నావా టి.వి లో వారం రోజులు చాలని చెప్పారు"
"టి.వి లో అలాగే చెప్తారు. మనం అది నమ్మకూడదు. మీరు ఈ క్రీం ఆరు నెలలు వాడండి మీ మొహం తెల్లగా అయిపోతుంది"
"సరే ఆరు నెలలు వాడి చూస్తాను. అప్పుడు కూడా నా మొహం మార్పు రాకపోతే మాత్రం నేను ఊరుకోను "
"లేదాంటి ఆరు నెలలు వాడితే ఖచితంగా మార్పు వస్తుంది. రాలేదనుకోండి ఇంకో ఆరు నెలలు వాడి చుడండి అప్పుడు ఖచితంగా వస్తుంది" ఈ మాటలు వింటున్న గంగ చిన్నగా నవ్వుతోంది. వేద కి నవ్వు దాచుకోవడం చాలా కష్టం అయ్యింది. ఆవిడ వెళ్ళిపోయినా తరువాత పగలుబడి నవ్వింది.
"పాపం అక్క " అంది గంగ
"పాపం లేదు ఏం లేదు లేకపోతే ఇష్టం వచినట్టు, తన కింద పని చేసే నౌకరు లయినట్టు అలా అరుస్తూ ఉంటె చుస్తూ ఊరుకుంటామ ఏంటి నువ్వేం బాధపడకు" అంది వేద.
"హాయ్ మీ నవ్వు చాలా బాగుంది" అని వినిపించేసరికి వెనక్కి తిరిగి చూసింది. తన వెనక కైలాష్ నిలబడి ఉన్నాడు. ఎప్పటినుండి ఉన్నాడో తెలిదు గాని అతని వరస చూస్తుంటే చాలా సేపటినుండి ఉన్నడనిపిస్తోంది.అతన్ని చూడగానే నవ్వు ఆపేసింది.ఇంతలో ఎవరో కస్టమర్స్ రావడంతో గంగ వాళ్ళని అటెండ్ చేయడానికి వెళ్ళింది.
కైలాష్ వాళ్ళ భోజనాలు అయిపోయాకు రాధా కొన్ని సరుకులు ఇంట్లో లేవని కావాలని చెప్పింది. సరే ఎలాగో తేవాలి కదా అని ఇంటికి కావాల్సిన అన్ని సరుకుల లిస్టు రాసిచ్చింది రాధా. ఎలాగో వెళ్తున్నాడు కదా అని చందన కుడా తనకి కావాల్సిన కాస్మెటిక్స్ అవి రాసిచ్చింది. అందుకే స్టోర్స్ కి వచాడు కైలాష్. సరుకుల షాపింగ్ అయిపొయింది ఇంకా కాస్మెటిక్స్, ఇంకా సబ్బులు, పేస్టులు అవి కూడా షాప్ చేద్దామని ఇటు వైపుకు వచ్చాడు. ఇంతలో వేద గొంతు వినేసరికి తను పొరపాటు పద్దదేమో అని అనుకున్నాడు మొదట. కాని మళ్ళి వినిపించేసరికి తిరిగి చూసాడు అక్కడ వేద ఆవిడకి ఎవరికో ఒక క్రీం అమ్ముతూ కనిపించింది . మొదట ఆశ్చర్యపడ్డాడు. నిన్న రాత్రి నుండి చుదాలనుకున్తున్నాడు అనుకోకుండా కనిపించేసరికి చాల ఆనందంగా అనిపించింది.
"ఏంటండి మీరు నా వెంట పడుతున్నారా ఏంటి నేను ఎక్కడికి వెళితే అక్కడ మీరే కనిపిస్తున్నారు" అన్నాడు. ఆ అనడం కూడా చాలా ఆశ్చర్యంగా మొహం పెట్టి అన్నాడు.
వేద అదేం పట్టించుకోకుండా "గంగ ఇక్కడేం కావాలో చూడు" అని చెప్పి వెనక్కి తిరిగింది వెళ్ళిపోవడానికి.
ఇంతలో ఫోన్ రావడంతో వేద ఫోన్ మాట్లాడానికి పక్కకి వెళ్ళింది.
వేద అలా చెప్పేసరికి బాధ అనిపించింది. అసలు తనకి ఏమి పట్టనట్టు ఉండేసరికి మళ్ళి అదే భావం మొలకెత్తింది కైలాష్ లో ఎందుకు ఇంత నిర్లిప్తంగా అయిపొయింది.కనీసం ఆ మొహం లో కోపం కూడా లేదే అనిపించింది. ఇంతలో రెవ పరిగెత్తుకుంటూ వచ్చింది "అక్కా" అంటూ.
"అక్క ఫోన్ మాట్లాడుతోంది" అంది గంగ
"ఓహ్ సరే"
ఇంతలో వెనక ఉన్న కైలాష్ ని చూసింది "హాయ్ అంకుల్ " అంది
"హాయ్ ఎలా ఉన్నావ్"
"బావున్నాను. షాపింగ్ చేయడానికి వచ్చారా?"
"అవును. మరి నువ్వు"
"ఊరికే వచ్చాను"
"ఊరికే వచ్చావా?"
"ఆవును ఈ స్టోర్స్ మా నాన్నదే గా అందుకే నేను అక్కా ఇంట్లో బోర్ కొడుతుంటే వచ్చాం"
"అలాగ."
"మీ షాపింగ్ అయిపోయిందా"
"ఇంకా లేదు."
"అయ్యో." అని కైలాష్ చెయ్యిపట్టి లాగింది.
"ఏంటి"
"అంకుల్ నేను అక్క ఐస్ క్రీం తినడానికి వెళ్తున్నాం. మీరు కూడా వస్తారేమో అడుగుదామనుకున్న"
"నేనా "
"ఔను అక్క నాకు ఒకే ఐస్ క్రీం ఇప్పిస్తా అంది. మరి నాకేమో రెండు తినాలనిపోస్తుంది అందుకే మీరు కూడా వస్తే మీరు ఒకటి, అక్క ఒకటి ఇప్పించచు అప్పుడు రెండు ఐస్ క్రీంస్ తినొచ్చు కదా మీరు కూడా రండి అంకుల్"
"పోనీ మీ అక్కనే రెండు ఐస్ క్రేంస్ కొనివ్వమను" అన్నాడు
"ఒహు అక్క ఒప్పుకోదు. అంతకు ముందే అడిగానే వొద్దు పళ్ళు పాడైపోతాయి అని అంటుంది"
"మరి"
"ప్లీజ్ అంకుల్. మీరు కొనిస్తే కాదని చెప్పదు గా అందుకే. ప్లీజ్." అని అడిగింది. ఆ అడిగే తీరుకి కైలాష్ కాదనలేకపోయాడు.
"సరే వస్తా గాని ఐస్ క్రీం షాప్ ఎక్కడ"
"అదిగో ఆ ఎదురుకుండానే ఉందిగా"
కైలాష్ అటు వైపు చూసాడు. రెవ చెప్పినట్టు అది ఎదురుకుండానే ఉంది రోడ్ క్రాస్ చేసి వెళ్తే సరిపోతుంది.
"సరే"
"నువ్వికడే ఉండు" అని చెప్పి కైలాష్ సరుకులు పెట్టేయడానికి వెళ్ళాడు.
ఇంతలో వేద వచ్చింది.
"రెవ వెళ్దామా"
"అక్క ఒక నిమిషం అంకుల్ కూడా వస్తున్నారు కలిసి వెళ్దాం"
"అంకులా ఏ అంకుల్"
"అదే అక్క ఆ రోజు హోటల్ లో కనిపించారు ఆయన. సరుకులు కౌంటర్ లో పెట్టి వస్తా అన్నారు" ఆ మాట వినగానే వేద కి ఎలాగో అనిపించింది.
"ఎందుకు ఏం వద్దు మనం వెళ్దాం రా"
ఇంతలో కైలాష్ వస్తూ కనిపించాడు.
"వెళ్దామా" అన్నాడు రెవ ని చూసి.
కైలాష్ తో వెళ్ళడం వేద కి ఇష్టం లేదు. అందుకే అంది "మీరు వెళ్ళండి నేను రాను నాకు కొంచం పని ఉంది. రెవ అంకుల్ తో వెళ్లి తొందరగా వచ్చేయి" అని చెప్పింది.
"అదేంటి మీరు రారా. రెవ మన ఇద్దరితో వెళ్దామని సరదా పడుతోంది" అన్నాడు ఎలాగైనా వేద ని రప్పించాలని.
ఆ మాటకి వేద కి కోపం వచ్చింది.
"రెవ ఐస్ క్రీం తినాలని సరదా పడుతోంది. మీరు వెళ్తున్నారు గా మళ్ళి ఇంత చిన్న పనికి ఇద్దరం ఎందుకు మీరు వేల్లేసి రండి" అంది ఆ మాట ఎంత నెమ్మదిగా చెప్దామనుకున్న ఆ గొంతులో కోపం తెలుస్తోంది.
"సరే మీ ఇష్టం రా రెవ మనం వెళ్దాం" అన్నాడు
కాని రెవ వేద ని కూడా రమ్మని పట్టు పట్టింది.
"నువ్వు కూడా రా అక్క"
"లేదు వేద మీరు వెళ్ళండి"
"అక్క ప్లీజ్" అని బతిమిలాడుతుమట్టుగా మొహం పెట్టింది. అది చూసేసరికి వేద కి కోపం పోయింది రెవ కోసం వెళ్దామనిపించింది.
"సరే పద "
ముగ్గురు ఐస్ క్రీం షాప్ కి వెళ్లారు.అక్కడ ఒక టేబుల్ దగ్గర కూర్చున్నారు.
"రెవ నీకు ఏ ఐస్ క్రీం కావాలో చెప్పు" అన్నాడు కైలాష్.
రెవ చెప్పిన ఐస్ క్రీం ని ఆర్డర్ చేసాడు
ఇంతలో రెవ వేద తో అంది "అక్క నేనిప్పుడే వాష్ రూం కి వేల్లేసి వస్తాను"
"సరే తొందరగా రా"
"సరే"
అక్కడ కైలాష్, వేద మిగిలిపోయారు. ఎలాంటి అవకాశం కోసమే కైలాష్ ఎదురుచూస్తున్నాడు.
"వేద నేను నీతో పర్సనల్ గా మాట్లాడాలి"
"మీతో మాట్లాడాల్సిన అవసరం నాకు లేదు" చాలా దురుసుగా వచ్చింది సమాధానం.
"వేద ఒక్కసారి నేను చెప్పింది విను అప్పుడు కూడా తప్పు నాదే అనిపిస్తే నీ ఇష్టం నువ్వే శిక్ష వేసిన ఓకే. నాకు తెలుసు నేను చేసింది చాలా తప్పని కాని అది నేను తెలిసి చేసింది కాదు.అసలేం జరిగిందంటే "
"నాకనవసరం. చూడండి రెవ వస్తోంది దాని ముందు ఇదేం మాట్లాడవద్దు. మీరు చెప్పేది వినాలన్న కోరిక నాకేం లేదు"
ఇంతలో రెవ వచ్చింది. రెవ వచ్చిన రెండు నిమిషాలకి బేరర్ ఐస్ క్రీం తీసుకోచాడు.
కైలాష్ ఎదురు చూసినట్టుగా వేద తో ఒంటరి గా మాట్లాడే అవకాశం వచ్చింది కాని తను చెప్పాలనుకున్నది చెప్పలేకపోయాడు. అవకాశం వచినట్టే వచ్చి చేయి జారిపోయింది అసలు రెవ రమ్మన్ గానే తను వచ్చింది కూడా వేద తో మాట్లాడదామని కాని కుదరలేదు.
రెవ ఐస్ క్రీం తినంగానే బిల్ చెల్లించి బయటకి వచ్చారు.
స్టోర్స్ కి రాగానే హరికి రెవ ని అప్పచెప్పి వేద ఇంటికెళ్ళిపోయింది.
ఆ మరుసటి రోజు ఉదయమే వేద కి గిరి నుండి కాల్ వచ్చింది. ఆఫీసు కి వీలైనంత తొందరగా రమ్మని. అందుకే పొద్దున్న 8 గంటలకే ఆఫీసు కి బయల్దేరి వెళ్ళిపోయింది.
"హాయ్ గిరి"
"హాయ్ వేద . వేద ఇవాళ చాల వర్క్ వచ్చింది. డెలివరబుల్స్ ఉన్నాయి అన్ని రేపటి కలా అయిపోవాలి. మాములుగా అయితే మీ ఇద్దరు చేస్తే అయిపోతుంది కాని ఇందాక పొద్దున్న కస్తూరి ఫోన్ చేసింది తనకి లీవ్ కావాలని. సో ఇప్పుడు ఇదంతా నువ్వే చూసుకోవాలి ఎట్టి పరిస్థితుల్లోను రేపటి కల్ల పనంతా అయిపోవాలి."
"సరే గిరి నేను చేస్తాను "
"కావాలంటే ఆ కొత్త అమ్మాయి .. ఔను పేరేంటి ఆ అమ్మాయిది"
"చందన"
"ఆ చందన. చందన హెల్ప్ తీసుకో తనకి ఎక్ష్ప్లైన్ చేయి ఏం చేయాలో ఎలా చేయాలో."
"సరే గిరి నేను చుస్తానులే"
"ఇంకో అరగంటలో కాల్ ఉంది అది నువ్వు కూడా అటెండ్ అవ్వు రిక్వైర్మెంట్స్ తెలుస్తాయి దాన్ని బట్టి ప్రొచీద్ అవ్వచు."
"సరే" అని చెప్పి డెస్క్ దగ్గరికి వచ్చి సిస్టం ఆన్ చేసింది
గిరి చెప్పాడని కాదుకాని నిజంగానే ఆ రోజు చాల వర్క్ వచ్చింది తన ఇన్బాక్స్ లో 20 కి పైగా మెయిల్స్ ఉన్నాయి. ఎంత తొందరగా చేసినా ఖచితంగా చాలా టైం పడుతుంది. అప్పటికే 9:30 అయ్యింది చందన ఇంకా రాలేదు. ఫ్రెషర్ అయ్యుంది ఆ అమ్మాయి ఇంకా రాకపోవడం వెదకి ఆశ్చర్యాన్ని కలిగించింది. ఇంకో 15 నిమిషాలలో కాల్ ఉంది అది చందన కూడా అటెండ్ అయితే బాగుంటుంది లేకపోతే తను మల్లి మొత్తం అంతా చెప్పాల్సి ఉంటుంది అనవసరం గా టైం వెస్ట్. వాళ్ళ ఆఫీసు పోర్టల్ లో నెంబర్ చూసి చందన కి కాల్ చేసింది
చందన అప్పుడే ఇంటి నుండి బయల్దేరింది. ఆ రోజు లేవడం లేట్ అవ్వడం తో కొంచం ఆలస్యమైపోయింది.
"అన్నయ్య తొందరగా రా ఇప్పటికే లేట్ అయిపొయింది."
"ఇది బాగుండే పొద్దు పోయేవరకు టి.వి చూస్తావు లేట్ గా పడుకున్తావ్ లేట్ గా లేస్తావ్ ఇప్పుడు అన్నయ్యని తొందర పెడుతున్నావా" అంది రాధా
ఇంతలో కైలాష్ రెడీ అయి వచ్చాడు "వెళ్దామా"
"ఆ పద"
బయటకి వచ్చి కార్ తీసాడు. వేద బండి కోసం చూసాడు కాని అది కనిపించలేదు. ఏంటి వేద అప్పుడే వెళ్లిపోయిందా అనుకున్నాడు.
చందన వచ్చి కార్ లో కూర్చుంది.
"అన్నయ్య వొదిన బండి ఉందా?"
"లేదు నాకు కనిపించలేదు అప్పుడే వెళ్లిపోయిందా ఏంటి?"
"వేల్లిపోయిన్దనుకుంటా ఇవాళ అసలే లేట్ అయ్యింది. పోయిన వారమే చెప్పారు లేట్ చేయద్దని. ఎట్టి పరిస్థితులలో 9:30 కల్ల ఆఫీసు లో ఉండాలని చెప్పారు"
"మరి రాత్రంతా టి.వి ఎందుకు చూసావ్"
"నాకేం తెలుసు పొద్దున్నే మేలుకు రాదనీ అయిన అలారం పెట్టుకున్న అదేమో మొగనే లేదు అసలు" అని చందన అన్తోన్ద గానే ఫోన్ మోగింది.
"ఎవరు" అన్నాడు కైలాష్.
"ఆఫీసు నుండి"
సరే లిఫ్ట్ చేయి. స్పీకర్ పెట్టు.
"హలో" అంది చందన
"హలో చందన . వేర్ ఆర్ యు" అంది వేద
ఆ గొంతు వినగానే కైలాష్ చందన వైపు తిరిగాడు.
"రోజు కాల్ ఉంటుందని తెలుసు కదా ఇంకా ఎందుకు రాలేదు?"
"సారీ వేద. ఐ ఆం ఆన్ ది వే. ఒక 10 మినిట్స్ లో వచేస్తాను"
"మేక్ ఇట్ ఫాస్ట్" అని చెప్పి ఫోన్ పెట్టేసింది వేద.
"అన్నయ్య తొందరగా పోనీ"
"ఉండు ట్రాఫిక్ కదలాల వొద్దా. ఇంతకీ కాల్ ఎప్పుడు?"
"10 నిమిషాలలో"
"సరే. నువ్వు మాట్లాడకుండా కూర్చో నేను తీసుకొని వెళ్తాను"
కైలాష్ చందన ని ఆఫీసు దగ్గర దింపి హాస్పిటల్ కి వెళ్ళాడు. చందన పైకి వచేసరికి పది అయింది. రాగానే కాల్ కి జాయిన్ అవ్వమని చెప్పింది వేద. అనట్టుగానే జాయిన్ అయ్యింది కాని వాళ్ళు చెప్పేది ఎమిఅర్ధమ్ కావట్లేదు అయిన ఏం మాట్లాడకుండా వింటూ ఉంది.
కాల్ అయిపోగానే వేద పిలిచింది చందానని "ఇవాళ తెలియదు కాబటి ఓకే ఇంకెప్పుడు కాల్ కి లేట్ గా రావొద్దని చెప్పింది. ఆ రోజు చేయాల్సిన పనిలో చందన కి కొంచం ఇచ్చింది అది ఎలా చేయాలో చెప్పింది.
చందన పని అయ్యేసరికి సాయంత్రం నాలుగయ్యింది. పని అయిపోయిన విషయం వచ్చి వెదకి చెప్పింది. ఆ డాకుమెంట్స్ అన్ని మెయిల్ కి పంపించింది. సాయంత్రం 6 అయ్యేసరికి వేద ని అడిగింది ఇంకేమైనా పని ఉందా అని.
"ఇంకేం లేదు నువ్వెళ్ళు" అంది వేద.
వేదకి ఆ రోజు చాల పని ఉంది భోజనానికి వెళ్ళడానికి కూడా టైం సరిపోలేదు. చందన వెళ్ళేటప్పటికి ఆ పని లో సగం కుడా కాలేదు.
ఇంటికి వెళ్తూ వెళ్తూ కైలాష్ చందన ని పికప్ చేసుకున్నాడు. వాళ్ళు ఇంటికి వెళ్లేసరికి రాత్రి 7 అయ్యింది. రాగానే చందన, కైలాష్ స్నానాలు చేసారు. వచ్చి కొంచం సేపు టి.వి ముందు కూర్చున్నారు.
రాత్రి 9 గంటలకి హంస భోజనానికి పిలిచింది. వాళ్ళ భోజనం అయ్యేసరికి రాత్రి పది అయ్యింది. కైలాష్ బయటకి వచ్చి చూసాడు వేద వచిందేమో అని. వేద బండి కోసం చూసాడు అది కనిపించలేదు, మెడ మీద లైట్ కూడా వెలగటం లేదు.చందన తో అన్నాడు
"చందన వేద ఇంకా రాలేదేంటి"
"అయ్యో నేను చెప్పడం మర్చిపోయా అన్నయ్య. ఇవ్వాళ్ళ ఆఫీసు లో చాల పని వచ్చింది. పైగా కస్తూరి కూడా లీవ్ లో ఉంది కదా అందుకే ఆ పనంతా వోదినే చేస్తోంది. నేను వచెటప్పటికి తను ఇంకా అన్నం కూడా తినలేదు. అది అయ్యేటప్పటికి చాల లేట్ అవుతుందని చెప్పింది. నేను హెల్ప్ చేస్తా అని చెప్పను గాని నేను చేసేది ఏం లేదంట అందుకే నన్ను వేల్లిపోమనింది. ఆ పనంతా అయ్యేసరికి అర్ధ రాత్రి రెండన్నా అవుతుంది నాకు తెలిసి"
"ఔన మరి ఎలా అప్పటిదాకా అంటే చాల కష్టం కదా. కనీసం నువోచ్చాకైన ఏమైనా తినిందో లేదో. అంత రాత్రైతే ఎలా వస్తుంది"
"ఆఫీసు కాబ్ ఉంది వాళ్ళు డ్రాప్ చేస్తారు"
"ఔనా సరేలే. కాని ఏమైనా తినిందో లేదో."
రాత్రి రెండింటికి పని అయిపోతుంది అనుకుంది కాని అది ఆ రోజు పూర్తి అవ్వలేదు. క్లైంట్ రిక్వైర్మెంట్స్ దగ్గర కాన్ఫ్యుసే అవ్వడం తో మల్లి రివర్క్ చేయాల్సి వచ్చింది. ఆ పనంతా అయ్యేసరికి మరుసటి రోజు ఉదయం 9 అయిపొయింది. ఇంకా ఎలాగో 45 నిమిషాలలో కాల్ ఉందని వేద ఇంటికి వెళ్ళలేదు. ఆ రోజు కూడా చాల వర్క్ ఉందని చెప్పడం తో ఆగిపోయింది . కాల్ అయ్యాక అన్ని డీటెయిల్స్ వస్తాయి. అందుకే ఈలోపు ఫ్రెష్ అయ్యి టిఫిన్ చేద్దాం అని వెళ్ళింది . అసలే నిన్నంత ఏమి తినలేదేమో చాలా ఆకలి గా ఉంది. ఫ్రెష్ అయ్యి టిఫిన్ తినేసరికి కాల్ టైం అయ్యింది. కాల్ అటెండ్ అయ్యి వర్క్ స్టార్ట్ చేసింది .
ఆ రోజు సాయంత్రం చందన ఇంటికి వెళ్ళాక అన్నయ్య తో చెప్పింది "అసలు వొదిన రాత్రంతా ఇంటికి రాలేదు ఫుల్ వర్క్ ఉంది ఆఫీసు లోనే ఉండిపోయింది."
"అవునా"
"అవును. ఇవాళ కుడా అంతే చాల వర్క్ ఉంది అది ఎప్పుడు అయిపోతుందో మరి"
ఆ రోజు కుడా అదే పరిస్థితి.ఆ రోజు వర్క్ అయ్యేసరికి అర్ధ రాత్రి 3 దాటింది. చేసిన వర్క్ అంత మెయిల్స్ పంపించి కాబ్ లో ఇంటికి బయల్దేరింది. ఇంటికోచేసరికి 4 అయ్యింది . ఆ రోజు కూడా అంతే పోద్దుటినుంది ఏమి తినడానికి వీలు అవ్వలేదు. చాల ఆకలి వేస్తోంది గాని తినే ఓపిక లేదు నిద్దర ముంచుకొని వస్తోంది. పైకి వెళ్ళగానే కళ్ళు మూసుకొని పడుకొంది.
Friday, 18 July 2014
Pelli Movie songs Lyrics
paita kongu entho manchidi jaaruthunnadi
paadu siggu entho cheddadi aaputhunnadi
jodu katti chuudu ninnu edipinchadinka eedu
nacha cheppi chuudu kaastha rechagotti jatha kuudu
kaasuko ammadu...konte duukudu
paita kongu entho manchidi jaaruthunnadi
paadu siggu entho cheddadi aaputhunnadi
sogasulu immani ninu batimaalani peda padi rammani pilavaku vayasuni |2|
adiripade pedavulatho anumathine chadavani
bidiyapade manasu kade adagadu paipadavini
beduru entha sepani...evarunnarani adanu chusi rammani andalayya andaanni
paita kongu entho manchidi jaaruthunnadi
paadu siggu entho cheddadi aaputhunnadi
chali chali gaalilo chematalu entata valapula leelalo adi oka muchata |2|
eduru pade madanuditho varasalela kaluputa
theralu veede tharunamlo teliyanidemunnadanta
maayadaari premalo aem cheyyalata
moyaleni haayilo ollo koste chaalanta
paita kongu entho manchidi jaaruthunnadi
paadu siggu entho cheddadi aaputhunnadi
jodu katti chuudu ninnu edipinchadinka eedu
nacha cheppi chuudu kaastha rechagotti jatha kuudu
kaasuko ammadu...konte duukudu
paita kongu entho manchidi jaaruthunnadi
paadu siggu entho cheddadi aaputhunnadi
paadu siggu entho cheddadi aaputhunnadi
jodu katti chuudu ninnu edipinchadinka eedu
nacha cheppi chuudu kaastha rechagotti jatha kuudu
kaasuko ammadu...konte duukudu
paita kongu entho manchidi jaaruthunnadi
paadu siggu entho cheddadi aaputhunnadi
sogasulu immani ninu batimaalani peda padi rammani pilavaku vayasuni |2|
adiripade pedavulatho anumathine chadavani
bidiyapade manasu kade adagadu paipadavini
beduru entha sepani...evarunnarani adanu chusi rammani andalayya andaanni
paita kongu entho manchidi jaaruthunnadi
paadu siggu entho cheddadi aaputhunnadi
chali chali gaalilo chematalu entata valapula leelalo adi oka muchata |2|
eduru pade madanuditho varasalela kaluputa
theralu veede tharunamlo teliyanidemunnadanta
maayadaari premalo aem cheyyalata
moyaleni haayilo ollo koste chaalanta
paita kongu entho manchidi jaaruthunnadi
paadu siggu entho cheddadi aaputhunnadi
jodu katti chuudu ninnu edipinchadinka eedu
nacha cheppi chuudu kaastha rechagotti jatha kuudu
kaasuko ammadu...konte duukudu
paita kongu entho manchidi jaaruthunnadi
paadu siggu entho cheddadi aaputhunnadi
Wednesday, 9 July 2014
Samveda - 19
ఆ రోజు వాళ్ళు షాపింగ్ కి వెళ్లేసరికి పన్నెండు దాటింది . రెండింటివరకూ చీరలు చూస్తూనే ఉన్నారు. అక్కడ ఆ షాప్ లో వాళ్ళకి నచ్చిన చీరలు రెండే దొరికాయి. ఆ రెండు చీరలు ప్యాక్ చేయించుకొని బయటకి వచ్చారు.ఇంక లంచ్ టైం అవ్వడంతో భోజనానికి హోటల్ కి వెళ్లారు. తిరిగి షాపింగ్ కి వెళ్ళేటప్పటికి మధ్యాహ్నం 3 దాటింది. అక్కడ మిగితా చీరలు అవి తీసుకున్నారు. కస్తూరి తో బాటు వేద కూడా 2 చీరలు తీసుకుంది.చీరాల షాపింగ్ అయిపోగానే అక్కడ నుండి సరా సరి కస్తూరి వాళ్ళ ఇంటికి వెళ్లారు. అక్కడికి వెళ్లేసరికి రాత్రి 10 అయ్యింది. కస్తూరి తో పాటు వేద కూడా అక్కడే భోజనం చేసింది. అక్కడ నుండి బయలుదేరేసరికి రాత్రి 11:30 అయ్యింది. ఎలాగో రాత్రి అయ్యింది కాబట్టి కస్తూరి వేద ని వాళ్ళ ఇంట్లోనే ఉండిపోమ్మంది. కాని వేద ఒప్పుకోకపోయేసరికి వేద బండి అక్కడ వాళ్ళ ఇంట్లోనే ఉంచేసి మనీష్ వేదని డ్రాప్ చేయడానికి వచ్చాడు. ఎలాగో వచ్చేది కార్ లోనే కాబట్టి మనీష్ తో పాటు కస్తూరి కూడా వస్తానంది.రాత్రికి వేద వల్ల ఇంట్లోనే ఉంటానంది. సరే అని ఇంక అందరు బయలుదేరారు.వేద ని, కస్తూరి ని వేద వాళ్ళ ఇంట్లో దింపేసి మనీష్ వెనక్కి వచ్చేసాడు. ఇంటికొచ్చేసరికి ఇద్దరు బాగా అలసిపోయింది. పొద్దున్న నుండి ఎండలో షాపింగ్ కి తిరుగుతూ ఉండడం వల్ల చాల అలసట వచ్చేసింది. ఇంటికి రాగానే అలానే బెడ్ మీద పడుకున్నారు.
కైలాష్ పేషెంట్ నాడి చూసాడు. చూసి అనుకున్నాడు పర్వాలేదు ఇప్పుడు బాగానే ఉంది . మళ్ళి ఇంకో రెండు గంటల తరువాత ఇందాక ఇచిన ఇంజక్షన్ ఇంకోసారి ఇస్తే సరిపోతుంది. ఇదే విషయం నర్స్ తో చెప్పాడు.ఇంక ఇంటికి వచేద్దమనుకున్నాడు కాని మళ్ళి ఏమైనా కాంప్లికేషన్స్ వస్తే కష్టం అందుకే ఇంకో రెండు గంటలయ్యాక ఆ ఇంజక్షన్ ఇచ్చి దాని వల్ల ఏమి రియాక్షన్ రాకపోతే ఇంటికి వెళ్దాం అనుకున్నాడు . అప్పటికే సమయం 12 దాటింది. అతనికి చాల అలసటగా ఉంది. అంతకు ముందే మూడు రోజుల నుండి పని విపరీతంగా ఉంది. అసలు ఆ రోజు హాస్పిటల్ కి రావద్దనుకున్నాడు.మధ్యాహ్నం పన్నెండింటికి అన్నం తినేసి పడుకున్నాడు. లేచేసరికి సాయంత్రం 7 అయ్యింది. లేవగానే చాల ప్రశాంతంగా అనిపించింది. చాల వరకు అలసట తగ్గింది.హాల్ లో కూర్చొని చందన తో, రాధా తో కబుర్లు చెప్తున్నాడు. ఇంతలో హాస్పిటల్ నుండి ఫోన్ వచ్చింది. నిన్న ఆపరేషన్ చేసిన పేషెంట్ కి ఏవో కాంప్లికేషన్స్ వచ్చాయని. ఆ మాట వినగానే హాస్పిటల్ కి పరిగెత్తాడు. పేషెంట్ ని మమూలు స్థితికి తీసుకొని రావడానికి చాల సమయం పట్టింది. ఇప్పుడు బాగానే ఉన్నాడు.కైలాష్ తన రూం కి వచ్చాడు . బాయ్ తో ఒక కప్ టీ తెప్పించుకున్నాడు. టీ తాగగానే కొంచం అలసట తగ్గింది. కుర్చీ వెనక తల అనుకోని కళ్ళు మూసుకొని పడుకున్నాడు. కళ్ళు మూసుకోగానే కళ్ళ ముందు వేద కనిపించింది. ఆ అందమైన మొహం, ఆ ముగ్ధ మనోహర రూపం పదే పదే గుర్తు వస్తోంది. తను వేదని మొదటి సారిగా చూసినప్పుడు ఎంత అసహ్యిన్చుకున్నాడో ఇప్పుడు అంత అభిమానిస్తునాడు. ఒక్కసారిగా కళ్ళ ముందు గతం కదిలింది. ఆ రోజు అప్పుడు సమయం రాత్రి పది దాటింది. తను ఆ ఊరికి వెళ్ళాడు. ఎలాగైనా ఆ రోజు అంజలిని పెళ్లి చేసుకోవాలని నిశ్చయించుకున్నాడు. అంజలి తనకు చేసిన మోసానికి అదే తను అంజలి కి వేసే పెద్ద శిక్ష అనుకున్నాడు. ఒక మనిషి మనసుని గాయపరిస్తే ఆ బాధ ఎలా ఉంటుందో రుచి చూపించాలనుకున్నాడు. ఇంకోసారి మనిషి మనసులతో ఆడుకోకుండా పెద్ద గుణపాఠం నేర్పించాలనుకున్నాడు. కాని ఆ సమయం లో తెలియలేదు అతనికి తను ఈ విషయాలతో సంబంధమే లేని అమ్మాయి జీవితం తో ఆడుకుంటున్నాడని. ఆ రోజు రాత్రికి అంజలిని ఆ ఊళ్ళో ఉన్న పాడు బడిన బంగ్లా కి తెసుకొని వెళ్లి అక్కడ పెళ్లి జరగడానికి అన్ని ఏర్పాట్లు చేసుకున్నాడు. నెమ్మదిగా వాళ్ళ ఇంటి వెనక పెరడు నుంచి ఇంట్లోకి ప్రవేశించాడు. ఆ ఇంట్లో అంజలి, వాళ్ళ అమ్మోమ్మే ఉంటారని తెలుసు కైలాష్ కి. వేద గురించి కైలాష్ కి తెలిదు. తనకి, అంజలికి మధ్య జరిగిన సంభాషణ లో వేద గురించి అంజలి ఎప్పుడు చెప్పలేదు.ఆ రోజు అంజలి ఆ ఇంట్లో లేదని వేద ఆ రోజు ఉదయమే ఊరు నుండి వచ్చిందని కైలాష్ కి తెలిదు. ఇంట్లో ఉండే పని వాళ్ళు అంత ఇంటి బయటే చిన్న పాకలో పడుకుంటారు . నెమ్మదిగా వాళ్ళ కళ్ళు కప్పి ఇంట్లోకి ప్రవేశించాడు . అంజలి వాళ్ళ ఇల్లు తెలుసు గాని ఆ ఇంట్లోకి తను ఎప్పుడు వెళ్ళలేదు. అంజలి రూం ఎక్కడో తనకి తెలిదు. అందుకే అన్ని రూమ్స్ కి వెళ్లి వెతికాడు. అక్కడ వేద కనిపించగానే తనే అంజలి అనుకోని స్పృహ తప్పించి తీసుకొని వచ్చాడు. అప్పుడు తనకి తెలిదు తను తీసుకొని వచ్చింది అంజలిని కాదు వేదని అని. ఒక గంట అయ్యాక వేద కి స్పృహ వచ్చింది. కళ్ళు తెరిచి చూసెసరికి అంత అయోమయంగా ఉంది. తను ఎక్కడుందో ఏంటో కూడా ఏమి అర్ధం అవ్వలేదు. చుట్టూరా చూసింది అన్ని పాడు బడిన గోడలు ఉన్నాయి. తను చూస్తొన్ది కాలో నిజమో తనకే అర్ధం కాలేదు. కళ్ళు నులుపుకొని మరీ చూసింది. పాత గోడలు , గోడల నుండి పెచులు ఊడి పడిపోయి ఉన్నాయి.నెమ్మదిగా లేచి నిలుచోవడానికి ప్రయత్నించింది. ఇంక మత్తు పూర్తిగా వదలలేదేమో సరిగ్గా నిలబడలేకపోయింది. గోడల సహాయం తీసుకోవాల్సి వచ్చింది. ఇంతలో ఎదురుకుండా ఎవరో కనిపించారు.
"ఎవరు" అంది.
"ఆ మాత్రం గుర్తు పట్టలేకుండా మారిపోయిందా నా రూపం" అన్నాడు. ఆ అనటం లోనే అతని లో ఉన్న కోపం , అసహ్యం అన్ని తెలుస్తున్నాయి.
"సారీ మీరెవరో నాకు తెలిదు. అసలు నేను ఇక్కడికి ఎలా వచ్చాను?" వేద కి అంతా అయోమయం గా ఉంది ఏమి అర్ధం కావట్లేదు. అది కాకుండా తన ఎదురుగ ఎవరో ఉండడం ఇంకా అయోమయానికి గురి చేసింది .
"ఎలా వస్తావ్ నేను తీసుకొని వస్తే వస్తావ్"
"నువ్వా? నువ్వెందుకు తీసుకొని వచ్చావ్? అసలు ఎవరు నువ్వు ?"
"బాగానే నటిస్తున్నావే. అయిన నీ నటన గురించి తెలియకే ఒకసారి మోసపోయాను అలాంటి తప్పు ఇంకోసారి జరగదు.ఒక మనిషిని ఎవరైనా ఒకసారే మోసం చేయగలరు. ఇంకో సారి నీ దగ్గర మోసపోతే అది నా చాతకానితనమే అవుతుంది"
"నువ్వు మాట్లాడేదేంటో నాకేం అర్ధం కావట్లేదు. నేను నిన్ను చూడడం కూడా ఇదే మొదటిసారి. నేను నిన్ను ఎపుడు మోసం చేసాను?"
కైలాష్ కి చాల అసహనంగా ఉంది. అతనికి ఏమి అర్ధం కావట్లేదు అంత అమాయకమైన మొహం చూసి నిజంగానే రెండు నిమిషాలు భ్రమ పడ్డాడు.అతను చేస్తున్న పని ఉచితం కాదనే ఊహ వచ్చింది. కాని అతనికి అంజలి గురించి బాగా తెలుసు తన మాటల గారడీ లో పడితే ఎదుటివాళ్ళు ఎంతటి వాళ్లైన చాల తేలిక గా మోసం చేయగలదు. అందుకే ఇంకా ఎక్కువ తర్కిన్చుకోదలుచుకోలేదు.
"నిన్నే అడుగుతున్నది" అంది వేద. ఇంక వేద లో ఓపిక, సహనం చచ్చిపోయాయి. అసలు అతనెవరో తెలియక ఒకపక్క తికమక పడుతుంటే అడిగిన దానికి సమాధానం చెప్పకుండా ఇంత పొగరుగా మాట్లాడతాడేంటి. ఒక మంచి మర్యాద లేకుండా తనని ఇంత రాత్రి వేళ, ఇంత పాడు పడిన ఇంట్లోకి ఎందుకు తీసుకోచినట్టు. స్పృహ తప్పించి తీసుకోనిరావడమే కాకుండా ఏంటి తలా తోక లేని పనులు.అసలు ఏంటి ఇతని ఉద్దేశ్యం.వేద లో రాను రాను కోపం పెరగ సాగింది.
"నేనెవరో నీకు ఇంకొక రెండు నిమిషాలలో చాల బాగా అర్ధం అవుతుంది.కొంచం ఓపిక పట్టు." అంటూ జేబులో ఉన్న తాళి బొట్టు తీసి వేద వైపు వస్తున్నాడు.
అది చూస్తూనె వేద భయపడిపోయింది. ఏంటిది ఏం చేస్తున్నాడు ఇతను. అసలు ఎవరు ఇతను ఏం జరుగుతోంది.నెమ్మదిగా అడుగులు వెనకకి వేసుకుంటూ వెళుతోంది ఎలాగైనా అక్కడ నుండి బయటపడాలని చూస్తోంది.అది గ్రహించిన కైలాష్ ఒక్కసారిగా వేదకు ఎదురుగా వచ్చాడు.ముందుకు వచ్చిన కైలాష్ ని గట్టిగా ఒక్క తోపు తోసింది వేద. ఆ వేగానికి కొంచం తడబడ్డాడు కాని ఈలోగానే నిలదొక్కుకున్నాడు. అతనిని తోసేసి వేద తలుపు వైపు పరిగెత్తింది ఎలాగైనా అక్కడనుండి తప్పించుకోవాలని చూస్తోంది అసలు ఏం జరుగుతోందో తనకి ఏమి అర్ధం కావట్లేదు. వేద ప్రయత్నం గమనించిన కైలాష్ వేగంగా వెళ్లి తలుపుకి అడ్డు నిలబడ్డాడు. తాళిని చేతిలోకి తీసుకొని వేద దగ్గరగా వచ్చాడు.
"నీకసలు మతిపోయింది నువెం చేస్తున్నావో నీకేమైనా అర్ధం అవుతోందా?"
"అవును మతి పోయింది ఇప్పుడు కాదు ఎప్పుడో పోయింది. ఎప్పుడైతే నిన్ను ప్రేమించానో అప్పుడే నన్ను నేను మర్చిపోయాను కాని నువ్వు చేసిన మోసానికి నిజంగానే నా మతి పోయింది. అసలు ఆడవాళ్ళలో నీ లాంటి వాళ్ళు ఉంటే ఆడ జాతికే కళంకం వస్తుంది. నీ లాంటి వాళ్ళని ఊరికే వదలకూడదు. వదిలితే ఎంత మందినైన మోసం చేస్తారు. ఇప్పుడు నీ మేడలో తాళి కడతాను. చూస్తాను ఆ తర్వాత నువ్వు ఎవరిని మోసం చేస్తావో, ఎలా మోసం చేస్తావో. "
"నేను నిన్ను ప్రేమిన్చడమేంటి. నువ్వెవరో నాకు తెలీదని చెప్తుంటే అర్ధం కావట్లేదా?"
"అవును నాకు ఆ విషయం తరువాత తెలిసింది నువ్వు నన్ను ప్రేమించట్లేదని. ప్రేమించినట్టు నాటకమాడావని. నన్ను దారుణంగా మోసం చేసావని. అంజలి నువ్వు చేసిన పనికి నిన్నేం చేసిన పాపం లేదు. కాని నిన్ను ప్రేమించిన పాపానికి నిన్నేం చేయలేకపోతున్నా. ఈ తాళి కూడా ఎందుకు కడుతున్ననో తెలుసా. ఏదో నిన్ను నా భార్యగా స్వీకరిద్ధామని కాదు ఇంక నువ్వు ఎవరిని ప్రేమ పేరుతో మోసం చేయకుండా ఉండడానికి"
వేద కి విషయం నెమ్మదిగా అర్ధం అవుతోంది. తన ఎదురుగా ఉన్నది ఎవరో కాని తనని అంజలి అని భ్రమ పడుతున్నాడు. అయిన ఇదేంటి అక్క తనని మోసం చేసింది అంటాడేన్టి. అక్క ప్రేమించింది ఇతనినా కాని అమ్మొమ్మ ఇంకేదో వేరే ఫోటో చుపించిందే. ఆ ఫోటో లో ఉన్న అబ్బాయిని రెండు రోజుల క్రితం పెళ్లి చుసుకుందని బాధ పడుతోంది. మరి ఇతనేంటి ఇలా అంటున్నాడు.
వేద ఆలోచిస్తూ ఉండగానే కైలాష్ వేద ని సమీపించాడు. వేద తప్పించుకోవాలని చూసింది కాని కుదరటం లేదు.రెండు చేతులతో వేద ని గట్టిగా కదలనీయకుండా పట్టుకున్నాడు.
"ఒక్క నిమిషం నేను చెప్పేది విను. నేను అంజలి కాదు వేద ని. అంజలి మా అక్క. మేమిద్దరం కవల పిల్లలం నువ్వు పొరపాటు పడుతున్నావ్. ఒక్కసారి మా అక్కతో మాట్లాడితే అన్ని విషయాలు తెలుస్తాయి"
"ఇంక నువ్వేం చెప్పిన నేను వినను. మళ్ళి ఇది ఇంకో కట్టు కధ. అంటే ఇప్పుడు మీరిద్దరనమాట కవల పిల్లలన్నమాట.ఇంకా ఊరుకుంటే ఇంక ఏదైనా చెప్తూనే ఉంటావ్. నీ మాటలు విని మోసపోవడానికి ఇక్కడ ఎవరు సిద్ధం గా లేరు"
వేద కి కోపం వస్తోంది తను ఎంత చెప్పిన వినిపించుకోకుండా ప్రవర్తిస్తున్న తీరు చిరాకు కలిగిస్తోంది.అతనిని దూరంగా తూసేయ్యడానికి ప్రయత్నిస్తోంది.చాల సేపు పెనుగులాడింది. కాని తన ప్రయత్నం ఫలించట్లేదు. కైలాష్ చేతులు వేద మెడ వెనకాలకి వెళ్ళాయి. వేద గట్టిగా కైలాష్ చేతిని కొరికింది. ఆ నొప్పికి ఒక్కసారిగా అతని పట్టు సడిలింది. ఇదే అవకాశం అని వేద తపుకుంది కైలాష్ చేతుల మధ్య నుంచి. వేగంగా తలుపుకి ఉన్న గొల్లం తీసింది. ఇంతలో కైలాష్ వచ్చి వేద ని విసురుగా దూరం గా లాగేసాడు.ఆ విసురుకు వేద కింద పడింది. తిరిగి తలుపు ఘడియ వేసాడు. వేగంగా వెళ్లి కింద పడి ఉన్న వేదని లేపాడు. కోపం గా చంప మీద కొట్టాడు. ఆ దెబ్బకి వేద నిషేస్టురాలయ్యింది.కళ్ళ లోంచి నీళు వస్తున్నాయి. ఆ సమయం లో కైలాష్ తన చేతిలో ఉన్న తాళి బొట్టుని వేద మేడలో కట్టాడు. వేద కి దూరంగా జరిగి "ఇంక ఇప్పుడు నువ్వు ఎవరిని మోసం చేస్తావో చూస్తాను.ఇంకెవరి దగ్గరకి వెళ్లి ప్రేమ పేరుతో మోసం చేస్తావో చూస్తాను.. తాళి కట్టేసాను కదా వదిలేస్తాననుకోకు నిన్ను ప్రతిక్షణం గమనిస్తూనే ఉంటాను. ఇంకో సారి ప్రేమ పేరుతో ఎవరి వెంటన్న పడ్డావో నాలో ఉన్న రాక్షసుడిని చూస్తావ్" అని చెప్పి వేదని అక్కడ వదిలేసి వెళ్ళిపోయాడు.అలా వచేసిన తరువాత మనసుకి ప్రశాంతంగా ఉంది. తను అంజలి మీద సాధించిన గెలుపుకి ఆనందం గా ఉంది. కాని అది ఎంతో కాలం నిలవలేదు. తను చేసిన పొరపాటు గురించి తెలిసాక చాల బాధపడ్డాడు. ఇంట్లో వాళ్ళకి ఈ విషయం ఎలా చెప్పాలో తెలియక సతమత పడ్డాడు. ఇంతలో ఇంట్లో వాళు అతనికి పెళ్లి ప్రయత్నాలు మొదలు పెట్టారు. ఎన్ని సంబంధాలు చుసిన కాదంటూనే ఉన్నాడు. వాటికి అతను చెప్పే కారణాలు అసలు కారణాలు గానే కనిపించట్లేదు రాధకి, శైలేష్ కి. అతను పెళ్లి తప్పించుకోవడానికి సాకులు చెప్తున్నాడని అర్ధం అయింది. ఇంక ఇలా కాదని రాధ ఆవిడ స్నేహితురాలికి ఫోన్ చేసింది. ఆవిడ విషయం విని రాధ కి అభ్యంతరం లేకపోతే తన కూతురు కోమలిని వాళ్ళ ఇంటి కోడలిగా ఇవ్వలనుకున్తునట్టు చెప్పింది.దానికి రాధ చాలా సంతోష పడింది. కాని కైలాష్ ఏ సంబంధానికి ఇక పట్టాన ఒప్పుకోవట్లేదని చెప్పింది. అప్పుడు తన స్నహితురాలు ఒక సలహా ఇచింది కోమలి ని అప్పుడప్పుడు మీ ఇంటికి పంపిస్తాను, దాంతో కొత్త పోయి అమ్మాయితో పరిచయం ఏర్పడుతుంది అప్పుడు పెళ్లి విషయం చెప్తే వోద్దనదని చెప్పింది. ఈ సలహా రాధ కి నచ్చింది. తను కుడా ఒప్పుకుంది . అప్పటినుండి కోమలి రాకపోకలు ఎక్కువ అయ్యాయి. కోమలితో మాములుగానే మాట్లాడేవాడు.దాంతో కోమలికి కైలాష్ తనని ఇష్టపడుతున్నదనుకోంది. ఒక రోజు అడిగింది కైలాష్ ని
"నీతో ఒక ముఖ్య విషయం మాట్లాడాలి"
"చెప్పు"
"నీకెప్పుడు వీలవుతుందో చెప్తే మనం ముహూర్తాలు పెట్టుకొవచు"
కైలాష్ కి ఏమి అర్ధం అవలేదు.
"ముహూర్థాలెన్దుకు"
"నిశ్చితార్దానికి"
"నిస్చితార్ధమా. ఎవరికీ"
"ఇంకెవరికి నాకు నీకు"
"వాట్ ఏం మాట్లాడుతున్నావ్?"
"అదేంటి ఏం తెలియనట్టు మాట్లాడుతున్నావ్. నన్ను ఆటపట్టిన్చాలనే కదు. నాకు తెలుసు నీకు ముహూర్తం ఎప్పుడైనా ఓకే అని నేను అత్తయకి చెప్పేస్తాను" అనుకుంటూ కైలాష్ చెప్పేది వినిపించుకోకుండా వెళ్ళిపోయింది.
దాంతో కైలాష్ కి మతి పోయినట్టయింది. వెంటనే రాధ దగ్గరికి వెళ్ళాడు.
"అమ్మా"
"ఎంటిరా"
"ఆ అమ్మాయి కోమలి నిశ్చితార్ధం అంటూ ఏదేదో మాట్లడుతోందేంటి"
"ఏం మాట్లాడింది"
"అదే నేను ఒప్పుకుంటే నిశ్చితార్ధం పెట్టిద్దమన్నవని చేబుతోన్దేంటి"
"అవును రా ఆ అమ్మాయి తో నీ పెళ్లి చేద్దాం అనుకుంటున్నా"
"నాకు ఇష్టముందక్కర్లేదా" అన్నాడు కోపం గా
"నన్నేం చేయమంటావ్ చెప్పు. ఎన్ని సార్లు అడిగిన ఏదో ఒక విధంగా తప్పించుకున్తూనె ఉన్నావ్. పోనీ నీ మనసులో ఎవరైనా ఉన్నారా అంటే లేదన్తావ్. మరి ఇంక ఎందుకు ఆగుతున్నవో నాకేం అర్ధం కావట్లేదు రా."
అతనికి విషయం ఎలా చెప్పాలో అర్ధం కావట్లేదు.
"అమ్మా ఇవ్వాళా నా మనసులో ఉన్నదీ మొత్తం నీకు చెప్పేస్తాను అది అంటా విన్నాక నువ్వేం చేయమని చెప్తే అదే చేస్తాను"
"ఏంటి రా ఏదైనా ముఖ్యమైన విషయమా"
"అవునమ్మ "
"సరే చెప్పు "
కైలాష్ చెప్పింది విన్నాక రాధకి కైలాష్ మీద చాల కోపం వచ్చింది. రాధ ఉన్న ఆ స్థితిని కోపం అంటే అది చాల చిన్న మాటే అవుతుంది. అప్పటివరకు తన పెంపకం మీద తనకి చాల గర్వం గా ఉండేది ఎప్పుడైతే కైలాష్ ఇలాంటి పని చేసాడో ఆమె నమ్మకానికి అది పెద్ద గొడ్డలి పెట్టు అయ్యింది. తన ఆశలన్నీ రాలిపోయినట్టు అనిపించింది.మంచం మీద కూలబడింది.ఆమెని చూస్తున్తె కైలాష్ కి భయం వేసింది.
"అమ్మా " అని పిలిచాడు. ఏమి సమాధానం రాలేదు. మళ్ళి పిలిచాడు అయిన పలకలేదు.
"అమ్మా క్షమించమ్మ .నేను చేసింది తప్పని నాకు తెలుసు కాని ఆ క్షణం లో ఉన్న కోపం లో ఏం ఆలోచించలేకపోయాను"
"క్షమించాలా ఎలా అడుగుతున్నావు రా ఆ మాటని. నువ్వు చేసింది ఏమైనా చిన్న తప్పు అనుకున్నావా క్షమించడానికి. ఒక ఆడపిల్ల జీవితం తో ఆడుకున్నావ్. నువ్వు చేసిన దానికి క్షమాపనే లేదు రా.నువ్వు చేసిన దానికి ఆ అమ్మాయి ఎంత బాధ పడుతోందో ఆలోచించావా. జీవితం గురించి ఆ అమ్మాయి కనే కల లన్ని నాశనం చేసావ్ కదరా. ఎంత గర్వంగా ఉండేది నాకు నా పిల్లల పైన, నా పెంపకం పైన. నా గర్వం అంత అణిచావురా. నా కొడుకు కూడా కోపం లో ఉచితానుచితాలు మరిచిపోతాడనే సత్యం నాకు తెలిసేలే చేసావ్. నువ్వు ఎంతో అభివృధి లోకి వచావనుకున్నాను, ఒక మంచి వ్యక్తిత్వం గల వాడిగా ఎదిగావని అభిప్రాయ పడ్డాను. కాని నా అభిప్రాయాలన్నీ తప్పు అని రుజువు చేసావ్.జీవితం చివరి దశలో ఉన్న నాకు ఇంత అశాంతిని ఇస్తావని నేను తలెత్తుకోకుండా చేస్తావని ఎప్పుడు అనుకోలేదు."
"అలా అనకమ్మా ఎలాగైనా ఆ అమ్మాయి ఎక్కడుందో తెలుసుకుంటాను, ఆ అమ్మాయికి జరిగిందంతా వివరిస్తాను. నేను చేసిన తప్పుని ఒప్పుకొని ఆ అమ్మాయిని క్షమించమని అడుగుతాను"
"దాని వల జరిగేదేంటి. ఆ అమ్మాయి నిన్ను క్షమించినంత మాత్రామ ఆ అమ్మాయికి న్యాయం జరుగుతుందని అనుకుంటున్నావా. నీకు ఇంట్లో కూడా ఒక చేల్లెలుందే ఆ అమ్మాయికి ఇలాంటి పరిస్థితే ఎదురైతే ఏం చేస్తావు రా."
"అమ్మా" అని గట్టిగా అరిచాడు. రాధ అడిగిన ప్రశ్న అతని హృదయాన్ని చలించింది. రాధ మనసంత అల్లకల్లోలమైపోయింది. రాధ సూటిగా అడిగిన ప్రశ్నకి సమాధానం చెప్పలేకపోయాడు. అసలు అలాంటి పరిస్థితిని ఊహించలేకపోయాడు . ఇప్పుడిప్పుడే అతనికి అతను చేసిన పని ఎంత దారుణమో తెలుస్తోంది. చాలా సిగ్గుగా అనిపిస్తోంది. కాని తన నిర్ణయం ఇప్పుడే వాళ్ళ అమ్మకు చెప్పాలనుకున్నాడు. లేకపోతె ఇంక సమయం మించిపోతుందని అర్ధం అయ్యింది.
"అమ్మా నిజమే ఇలాంటి పరిస్థితి ఎదురైతే తట్టుకోవడం చాలా కష్టం.కాని ఒక్కసారి నా నిర్ణయం విను. ఆ అమ్మాయిని ఈ ఇంటికి కోడలి గా తీసుకొద్దామని అనుకుంటున్నాను . ఎలాగైనా ఆ అమ్మాయి ఎక్కడుందో తెలుసుకుంటాను..."
"ఆగు. ఏమ్మన్నావ్ ఆ అమ్మాయిని ఈ ఇంటికి కోడలిగా తీసుకొని వస్తావా. ఎందుకు ఆ అమ్మాయి మీద జాలి తో నా?"
"కాదమ్మా ఇది జాలి కాదు"
"జాలి కాకపొతే మరేంటి నువ్వు నీ ఇష్టమోచినట్టు వెళ్లి ఆ అమ్మాయి మేడలో బలవంతంగా తాళి కట్టావ్. ఇంకా అది చాలనట్టు ఇప్పుడు ఆ అమ్మాయి అభిప్రాయాలతో సంబంధం లేకుండా ఇంటికి కోడలిగా తీసుకొస్తా అంటున్నావ్.కనీసం ఆ అమ్మాయికి ఒక మనసనేది ఉందని గ్రహించావా. లేకపోతె నువ్వు తాళి కట్టావ్ కాబట్టి ఇంకా చచినట్టు నీ భార్యగా పడుండాలి అంటావా"
"కాదమ్మా నా ఉద్దేశ్యం అది కాదు. ఆ అమ్మాయి నిజంగానే నాకు నచ్చింది.ఎప్పుడైతే నేను తాళి కట్టింది అంజలికి కాదన్న విషయం నాకు తెలిసిందో,నేను చేసిన తప్పు తెలుసుకున్నానో అప్పుడే నేను ఆ అమ్మాయికి కనీసం క్షమాపనలైన చెప్పాలనుకున్నాను. నేను చేసిన పనికి క్షమించమన పదం సరిపోదని నాకు తెలుసు. అయిన నాకు ఆ సమయం లో ప్రాయశ్చితం గా ఏం చేయాలో అర్ధం కాలేదు. అందుకే ఆ అమ్మాయిని క్షమించమని అడిగి ఆ అమ్మాయి ఏ శిక్ష విధిస్తే అది మనస్పూర్తిగా అంగీకరిదామని ఆ అమ్మాయి కోసం వాళ్ళ ఊరు వెళ్ళాను. కాని అక్కడ ఆ అమ్మాయి కనిపించలేదు. వాళ్ళ అమ్మొమ్మ చనిపోయారని తెలిసింది. ఆ అమ్మాయి ఆ ఊరు వొదిలి వెళ్ళిపోయిందని తెలిసింది.ఆ చుట్టుపక్కల వాళని అడిగాను ఆ అమ్మాయి గురించి. వాళు ఆ అమ్మాయి గురించి చెప్తుంటే నిజంగానే నేను చేసిన పనికి కుచిన్చుకుపోయాను. ఆ అమ్మాయి అంజలికి పూర్తిగా వ్యతిరేకం. ఆ అమ్మాయి వ్యక్తిత్వం, మంచితనం గురించి తెలిసాక నాకు తెలియకుండానే ఆ అమ్మాయి గురించి ఆలోచించడం మొదలు పెట్టాను. ఆ రోజు నుంచి ఆ అమ్మాయి ప్రతిక్షణం నా ఆలోచనలో ఉంది. ఎప్పుడు ఆ అమ్మాయి నా ఆలోచనలని పూర్తిగా అక్రమించుకుందో, నా మనసులో చెదరని ముద్ర వేసుకుందో నాకే తెలియదు. ఆ అమ్మాయి ఎక్కడుందో తెలుసుకుందామని ఎప్పటినుండో ప్రయత్నం చేస్తున్నాను.ఆ అమ్మాయి కోసం ఒక మూడు నెలలు వరకు ఆ ఊరిలోనే ఉండిపోయాను.ఎప్పుడైనా ఆ ఊరికి వస్తుందేమో అని చూసాను ఎందుకంటే ఆ ఊరిలో ఆ అమ్మాయికి ఒక ఇల్లు ఉంది. దాన్ని అల వేదిలేయ్యలేక ఎప్పుడైనా వస్తుందేమో అప్పుడు ఆ అమ్మాయితో మాట్లాడదామని చాలా రోజులు చూసాను.అమ్మా నీకు గుర్తుందా నేను మూడు నెలల వరకు ఇంటికి రాలేదు ఒకసారి .ఊరిలో మా హాస్పిటల్ డాక్టర్స్ అందరు ఒక క్యాంపు పెట్టామని చెప్పి వెళ్ళాను.అప్పుడు నేను వెళ్ళింది వాళ్ళ ఊరికే.మూడు నెలల వరకు చూసాను ఆ అమ్మాయి వస్తుందేమో అని కాని రాలేదు. ఆ ఇంటిని ఎవరికైనా అద్దేకిమ్మని ఆ ఊరి ప్రెసిడెంట్ కి ఒక లెటర్ రాసిందని తెలిసింది. ఆ లెటర్ ద్వారా ఆ అమ్మాయి గురించి తెలుసుకుందామని వెళ్ళాను . ఎలాగో ఆ ప్రెసిడెంట్ ని అడిగి ఆ ఉత్తరం సంపాదించాను. అందులో ఆ ఉత్తరం చెన్నై ఉంది వచినట్టు ఉంది. నేను వెంటనే చెన్నై వెళ్లాను కాని నేను వెళ్లేసరికి ఆ అమ్మాయి అక్కడ ఆ అడ్రస్ లో లేదు హాస్టల్ మారిందని తెలిసింది. అప్పటినుండి ఆ అమ్మాయి కోసం వెతుకుతున్నాను. ఈ మధ్యనే హైదరాబాద్ వచిందని తెలుసుకున్నాను. కాని ఎక్కడ ఉందొ ఏంటో ఇంక వివరాలు తెలియలేదు. ఎలాగైనా ఆ అమ్మాయి వివరాలు తెలుసుకుంటాను. అప్పుడు నాకు అలాగే తనకి ఇష్టం ఉంటేనే తీసుకొని వస్తాను లేకపోతె లేదు. ఆ తప్పుకి ప్రాయశ్చిత్తం గా నేను మళ్ళి పెళ్లి చేసుకోను."
"ఇంత దుర్మార్గం చేసిన నిన్ను ఆ అమ్మాయి ఇష్టపడుతుందనే అనుకుంటున్నావా."
"తెలుసమ్మ ఆ అమ్మాయి నన్ను ఇష్టపడదని తెలుసు కాని అది ఎంత కష్టమైనా ఆ అమ్మాయి మనసులో చోటు సంపాదిస్తాను. నీ కొడుకు గా మళ్ళి నీ ముందు తల ఎత్తుకొని నిలబదతాను. నాకు దీనికి నీ సహాయం కావలి. నీ సహకారం కావాలి. చెప్పమ్మా నాకు సహాయం చేస్తావా"
"చూదు కైలాష్ నీ తప్పు నువ్వు తెలుసుకుంటే నాకు సంతోషమే. కోమలి ఈ ఇంటి కోడలిగా రావాలని అనుకున్నాను కాని నువ్వు జరిగింది చెప్పక ఇంక ఆ ఊహ నా మనసులోనుంచి తొలగించేసాను. నువ్వు ఆ అమ్మాయిని ఈ ఇంటికి తీసుకోస్తానంటే నాకు సంతోషమే, ఆ అమ్మాయి కులం గోత్రం గురించి నాకు పట్టింపు లేదు ఆ అమ్మాయి మంచి మనసున్న అమ్మయితే చాలు. నువ్వు చెప్పిన దాన్ని బట్టి ఆ అమ్మాయి నీ కన్నా మంచిదనే నాకనిపిస్తోంది . నువ్వు ఆ అమ్మాయిని తన ఇష్టప్రకారం ఈ ఇంటికి తీసుకోనివస్తే నాకు సంతోషమే. కాని బలవంతంగా మాత్రం తీసుకొని రావాలని ప్రయత్నించకు"
"లేదమ్మా లేదు ఎత్తి పరిస్థితుల్లోను బలవంతంగా తీసుకొని రాను."
కైలాష్ కి రాధ తో మాట్లాడాక తన మనసు లోని భారాన్ని దిమ్పుకునట్టయింది. ఈ విషయం ఇంట్లో శైలేష్కి, హంస కి , చందన కి వివరించి చెప్పింది రాధ. శైలేష్ తన సహకారాన్ని అందిచాడు కైలాష్ కి. అప్పటినుండి ఆ అమ్మాయి కోసం కైలాష్, శైలేష్ వెతుకుతూనె ఉన్నారు. శైలేష్ తన కున్న పలుకుబడితో పోలీసుల ద్వారా ఆ అమ్మాయి గురించి వెతికించాడు. ఒక నెల రోజులలో ఆ అమ్మాయి గురించి తెలిసింది వాళ్ళకి.
ఇంతలో గుమ్మం లో అలికిడి అయ్యింది. కైలాష్ ఆలోచనలు ఒక్కసారిగా చెదిరిపోయాయి.
"ఎవరు " అన్నాడు
"డాక్టర్. ఆ పేషెంట్ కి 2 గంటల తరువాత ఇంజక్షన్ ఇస్తా అన్నారు. మీరింకా రాకపోయేసరికి..."
"ఓహ్ అవును కదు మర్చిపోయాను. పదండి వెళ్దాం"
నర్స్ అతని వెనకాలే నడిచింది.
ఇంజక్షన్ ఇచ్చాక ఒక గంట వరకు ఉన్నాడు. పేషెంట్ పరిస్థితి నార్మల్ గానే ఉంది ఎటువంటి రియాక్షన్ లేదు. ఇంక ఆ పేషెంట్ ని నర్స్ కి అప్పచెప్పి ఇంటికి బయలుదేరాడు.
కైలాష్ పేషెంట్ నాడి చూసాడు. చూసి అనుకున్నాడు పర్వాలేదు ఇప్పుడు బాగానే ఉంది . మళ్ళి ఇంకో రెండు గంటల తరువాత ఇందాక ఇచిన ఇంజక్షన్ ఇంకోసారి ఇస్తే సరిపోతుంది. ఇదే విషయం నర్స్ తో చెప్పాడు.ఇంక ఇంటికి వచేద్దమనుకున్నాడు కాని మళ్ళి ఏమైనా కాంప్లికేషన్స్ వస్తే కష్టం అందుకే ఇంకో రెండు గంటలయ్యాక ఆ ఇంజక్షన్ ఇచ్చి దాని వల్ల ఏమి రియాక్షన్ రాకపోతే ఇంటికి వెళ్దాం అనుకున్నాడు . అప్పటికే సమయం 12 దాటింది. అతనికి చాల అలసటగా ఉంది. అంతకు ముందే మూడు రోజుల నుండి పని విపరీతంగా ఉంది. అసలు ఆ రోజు హాస్పిటల్ కి రావద్దనుకున్నాడు.మధ్యాహ్నం పన్నెండింటికి అన్నం తినేసి పడుకున్నాడు. లేచేసరికి సాయంత్రం 7 అయ్యింది. లేవగానే చాల ప్రశాంతంగా అనిపించింది. చాల వరకు అలసట తగ్గింది.హాల్ లో కూర్చొని చందన తో, రాధా తో కబుర్లు చెప్తున్నాడు. ఇంతలో హాస్పిటల్ నుండి ఫోన్ వచ్చింది. నిన్న ఆపరేషన్ చేసిన పేషెంట్ కి ఏవో కాంప్లికేషన్స్ వచ్చాయని. ఆ మాట వినగానే హాస్పిటల్ కి పరిగెత్తాడు. పేషెంట్ ని మమూలు స్థితికి తీసుకొని రావడానికి చాల సమయం పట్టింది. ఇప్పుడు బాగానే ఉన్నాడు.కైలాష్ తన రూం కి వచ్చాడు . బాయ్ తో ఒక కప్ టీ తెప్పించుకున్నాడు. టీ తాగగానే కొంచం అలసట తగ్గింది. కుర్చీ వెనక తల అనుకోని కళ్ళు మూసుకొని పడుకున్నాడు. కళ్ళు మూసుకోగానే కళ్ళ ముందు వేద కనిపించింది. ఆ అందమైన మొహం, ఆ ముగ్ధ మనోహర రూపం పదే పదే గుర్తు వస్తోంది. తను వేదని మొదటి సారిగా చూసినప్పుడు ఎంత అసహ్యిన్చుకున్నాడో ఇప్పుడు అంత అభిమానిస్తునాడు. ఒక్కసారిగా కళ్ళ ముందు గతం కదిలింది. ఆ రోజు అప్పుడు సమయం రాత్రి పది దాటింది. తను ఆ ఊరికి వెళ్ళాడు. ఎలాగైనా ఆ రోజు అంజలిని పెళ్లి చేసుకోవాలని నిశ్చయించుకున్నాడు. అంజలి తనకు చేసిన మోసానికి అదే తను అంజలి కి వేసే పెద్ద శిక్ష అనుకున్నాడు. ఒక మనిషి మనసుని గాయపరిస్తే ఆ బాధ ఎలా ఉంటుందో రుచి చూపించాలనుకున్నాడు. ఇంకోసారి మనిషి మనసులతో ఆడుకోకుండా పెద్ద గుణపాఠం నేర్పించాలనుకున్నాడు. కాని ఆ సమయం లో తెలియలేదు అతనికి తను ఈ విషయాలతో సంబంధమే లేని అమ్మాయి జీవితం తో ఆడుకుంటున్నాడని. ఆ రోజు రాత్రికి అంజలిని ఆ ఊళ్ళో ఉన్న పాడు బడిన బంగ్లా కి తెసుకొని వెళ్లి అక్కడ పెళ్లి జరగడానికి అన్ని ఏర్పాట్లు చేసుకున్నాడు. నెమ్మదిగా వాళ్ళ ఇంటి వెనక పెరడు నుంచి ఇంట్లోకి ప్రవేశించాడు. ఆ ఇంట్లో అంజలి, వాళ్ళ అమ్మోమ్మే ఉంటారని తెలుసు కైలాష్ కి. వేద గురించి కైలాష్ కి తెలిదు. తనకి, అంజలికి మధ్య జరిగిన సంభాషణ లో వేద గురించి అంజలి ఎప్పుడు చెప్పలేదు.ఆ రోజు అంజలి ఆ ఇంట్లో లేదని వేద ఆ రోజు ఉదయమే ఊరు నుండి వచ్చిందని కైలాష్ కి తెలిదు. ఇంట్లో ఉండే పని వాళ్ళు అంత ఇంటి బయటే చిన్న పాకలో పడుకుంటారు . నెమ్మదిగా వాళ్ళ కళ్ళు కప్పి ఇంట్లోకి ప్రవేశించాడు . అంజలి వాళ్ళ ఇల్లు తెలుసు గాని ఆ ఇంట్లోకి తను ఎప్పుడు వెళ్ళలేదు. అంజలి రూం ఎక్కడో తనకి తెలిదు. అందుకే అన్ని రూమ్స్ కి వెళ్లి వెతికాడు. అక్కడ వేద కనిపించగానే తనే అంజలి అనుకోని స్పృహ తప్పించి తీసుకొని వచ్చాడు. అప్పుడు తనకి తెలిదు తను తీసుకొని వచ్చింది అంజలిని కాదు వేదని అని. ఒక గంట అయ్యాక వేద కి స్పృహ వచ్చింది. కళ్ళు తెరిచి చూసెసరికి అంత అయోమయంగా ఉంది. తను ఎక్కడుందో ఏంటో కూడా ఏమి అర్ధం అవ్వలేదు. చుట్టూరా చూసింది అన్ని పాడు బడిన గోడలు ఉన్నాయి. తను చూస్తొన్ది కాలో నిజమో తనకే అర్ధం కాలేదు. కళ్ళు నులుపుకొని మరీ చూసింది. పాత గోడలు , గోడల నుండి పెచులు ఊడి పడిపోయి ఉన్నాయి.నెమ్మదిగా లేచి నిలుచోవడానికి ప్రయత్నించింది. ఇంక మత్తు పూర్తిగా వదలలేదేమో సరిగ్గా నిలబడలేకపోయింది. గోడల సహాయం తీసుకోవాల్సి వచ్చింది. ఇంతలో ఎదురుకుండా ఎవరో కనిపించారు.
"ఎవరు" అంది.
"ఆ మాత్రం గుర్తు పట్టలేకుండా మారిపోయిందా నా రూపం" అన్నాడు. ఆ అనటం లోనే అతని లో ఉన్న కోపం , అసహ్యం అన్ని తెలుస్తున్నాయి.
"సారీ మీరెవరో నాకు తెలిదు. అసలు నేను ఇక్కడికి ఎలా వచ్చాను?" వేద కి అంతా అయోమయం గా ఉంది ఏమి అర్ధం కావట్లేదు. అది కాకుండా తన ఎదురుగ ఎవరో ఉండడం ఇంకా అయోమయానికి గురి చేసింది .
"ఎలా వస్తావ్ నేను తీసుకొని వస్తే వస్తావ్"
"నువ్వా? నువ్వెందుకు తీసుకొని వచ్చావ్? అసలు ఎవరు నువ్వు ?"
"బాగానే నటిస్తున్నావే. అయిన నీ నటన గురించి తెలియకే ఒకసారి మోసపోయాను అలాంటి తప్పు ఇంకోసారి జరగదు.ఒక మనిషిని ఎవరైనా ఒకసారే మోసం చేయగలరు. ఇంకో సారి నీ దగ్గర మోసపోతే అది నా చాతకానితనమే అవుతుంది"
"నువ్వు మాట్లాడేదేంటో నాకేం అర్ధం కావట్లేదు. నేను నిన్ను చూడడం కూడా ఇదే మొదటిసారి. నేను నిన్ను ఎపుడు మోసం చేసాను?"
కైలాష్ కి చాల అసహనంగా ఉంది. అతనికి ఏమి అర్ధం కావట్లేదు అంత అమాయకమైన మొహం చూసి నిజంగానే రెండు నిమిషాలు భ్రమ పడ్డాడు.అతను చేస్తున్న పని ఉచితం కాదనే ఊహ వచ్చింది. కాని అతనికి అంజలి గురించి బాగా తెలుసు తన మాటల గారడీ లో పడితే ఎదుటివాళ్ళు ఎంతటి వాళ్లైన చాల తేలిక గా మోసం చేయగలదు. అందుకే ఇంకా ఎక్కువ తర్కిన్చుకోదలుచుకోలేదు.
"నిన్నే అడుగుతున్నది" అంది వేద. ఇంక వేద లో ఓపిక, సహనం చచ్చిపోయాయి. అసలు అతనెవరో తెలియక ఒకపక్క తికమక పడుతుంటే అడిగిన దానికి సమాధానం చెప్పకుండా ఇంత పొగరుగా మాట్లాడతాడేంటి. ఒక మంచి మర్యాద లేకుండా తనని ఇంత రాత్రి వేళ, ఇంత పాడు పడిన ఇంట్లోకి ఎందుకు తీసుకోచినట్టు. స్పృహ తప్పించి తీసుకోనిరావడమే కాకుండా ఏంటి తలా తోక లేని పనులు.అసలు ఏంటి ఇతని ఉద్దేశ్యం.వేద లో రాను రాను కోపం పెరగ సాగింది.
"నేనెవరో నీకు ఇంకొక రెండు నిమిషాలలో చాల బాగా అర్ధం అవుతుంది.కొంచం ఓపిక పట్టు." అంటూ జేబులో ఉన్న తాళి బొట్టు తీసి వేద వైపు వస్తున్నాడు.
అది చూస్తూనె వేద భయపడిపోయింది. ఏంటిది ఏం చేస్తున్నాడు ఇతను. అసలు ఎవరు ఇతను ఏం జరుగుతోంది.నెమ్మదిగా అడుగులు వెనకకి వేసుకుంటూ వెళుతోంది ఎలాగైనా అక్కడ నుండి బయటపడాలని చూస్తోంది.అది గ్రహించిన కైలాష్ ఒక్కసారిగా వేదకు ఎదురుగా వచ్చాడు.ముందుకు వచ్చిన కైలాష్ ని గట్టిగా ఒక్క తోపు తోసింది వేద. ఆ వేగానికి కొంచం తడబడ్డాడు కాని ఈలోగానే నిలదొక్కుకున్నాడు. అతనిని తోసేసి వేద తలుపు వైపు పరిగెత్తింది ఎలాగైనా అక్కడనుండి తప్పించుకోవాలని చూస్తోంది అసలు ఏం జరుగుతోందో తనకి ఏమి అర్ధం కావట్లేదు. వేద ప్రయత్నం గమనించిన కైలాష్ వేగంగా వెళ్లి తలుపుకి అడ్డు నిలబడ్డాడు. తాళిని చేతిలోకి తీసుకొని వేద దగ్గరగా వచ్చాడు.
"నీకసలు మతిపోయింది నువెం చేస్తున్నావో నీకేమైనా అర్ధం అవుతోందా?"
"అవును మతి పోయింది ఇప్పుడు కాదు ఎప్పుడో పోయింది. ఎప్పుడైతే నిన్ను ప్రేమించానో అప్పుడే నన్ను నేను మర్చిపోయాను కాని నువ్వు చేసిన మోసానికి నిజంగానే నా మతి పోయింది. అసలు ఆడవాళ్ళలో నీ లాంటి వాళ్ళు ఉంటే ఆడ జాతికే కళంకం వస్తుంది. నీ లాంటి వాళ్ళని ఊరికే వదలకూడదు. వదిలితే ఎంత మందినైన మోసం చేస్తారు. ఇప్పుడు నీ మేడలో తాళి కడతాను. చూస్తాను ఆ తర్వాత నువ్వు ఎవరిని మోసం చేస్తావో, ఎలా మోసం చేస్తావో. "
"నేను నిన్ను ప్రేమిన్చడమేంటి. నువ్వెవరో నాకు తెలీదని చెప్తుంటే అర్ధం కావట్లేదా?"
"అవును నాకు ఆ విషయం తరువాత తెలిసింది నువ్వు నన్ను ప్రేమించట్లేదని. ప్రేమించినట్టు నాటకమాడావని. నన్ను దారుణంగా మోసం చేసావని. అంజలి నువ్వు చేసిన పనికి నిన్నేం చేసిన పాపం లేదు. కాని నిన్ను ప్రేమించిన పాపానికి నిన్నేం చేయలేకపోతున్నా. ఈ తాళి కూడా ఎందుకు కడుతున్ననో తెలుసా. ఏదో నిన్ను నా భార్యగా స్వీకరిద్ధామని కాదు ఇంక నువ్వు ఎవరిని ప్రేమ పేరుతో మోసం చేయకుండా ఉండడానికి"
వేద కి విషయం నెమ్మదిగా అర్ధం అవుతోంది. తన ఎదురుగా ఉన్నది ఎవరో కాని తనని అంజలి అని భ్రమ పడుతున్నాడు. అయిన ఇదేంటి అక్క తనని మోసం చేసింది అంటాడేన్టి. అక్క ప్రేమించింది ఇతనినా కాని అమ్మొమ్మ ఇంకేదో వేరే ఫోటో చుపించిందే. ఆ ఫోటో లో ఉన్న అబ్బాయిని రెండు రోజుల క్రితం పెళ్లి చుసుకుందని బాధ పడుతోంది. మరి ఇతనేంటి ఇలా అంటున్నాడు.
వేద ఆలోచిస్తూ ఉండగానే కైలాష్ వేద ని సమీపించాడు. వేద తప్పించుకోవాలని చూసింది కాని కుదరటం లేదు.రెండు చేతులతో వేద ని గట్టిగా కదలనీయకుండా పట్టుకున్నాడు.
"ఒక్క నిమిషం నేను చెప్పేది విను. నేను అంజలి కాదు వేద ని. అంజలి మా అక్క. మేమిద్దరం కవల పిల్లలం నువ్వు పొరపాటు పడుతున్నావ్. ఒక్కసారి మా అక్కతో మాట్లాడితే అన్ని విషయాలు తెలుస్తాయి"
"ఇంక నువ్వేం చెప్పిన నేను వినను. మళ్ళి ఇది ఇంకో కట్టు కధ. అంటే ఇప్పుడు మీరిద్దరనమాట కవల పిల్లలన్నమాట.ఇంకా ఊరుకుంటే ఇంక ఏదైనా చెప్తూనే ఉంటావ్. నీ మాటలు విని మోసపోవడానికి ఇక్కడ ఎవరు సిద్ధం గా లేరు"
వేద కి కోపం వస్తోంది తను ఎంత చెప్పిన వినిపించుకోకుండా ప్రవర్తిస్తున్న తీరు చిరాకు కలిగిస్తోంది.అతనిని దూరంగా తూసేయ్యడానికి ప్రయత్నిస్తోంది.చాల సేపు పెనుగులాడింది. కాని తన ప్రయత్నం ఫలించట్లేదు. కైలాష్ చేతులు వేద మెడ వెనకాలకి వెళ్ళాయి. వేద గట్టిగా కైలాష్ చేతిని కొరికింది. ఆ నొప్పికి ఒక్కసారిగా అతని పట్టు సడిలింది. ఇదే అవకాశం అని వేద తపుకుంది కైలాష్ చేతుల మధ్య నుంచి. వేగంగా తలుపుకి ఉన్న గొల్లం తీసింది. ఇంతలో కైలాష్ వచ్చి వేద ని విసురుగా దూరం గా లాగేసాడు.ఆ విసురుకు వేద కింద పడింది. తిరిగి తలుపు ఘడియ వేసాడు. వేగంగా వెళ్లి కింద పడి ఉన్న వేదని లేపాడు. కోపం గా చంప మీద కొట్టాడు. ఆ దెబ్బకి వేద నిషేస్టురాలయ్యింది.కళ్ళ లోంచి నీళు వస్తున్నాయి. ఆ సమయం లో కైలాష్ తన చేతిలో ఉన్న తాళి బొట్టుని వేద మేడలో కట్టాడు. వేద కి దూరంగా జరిగి "ఇంక ఇప్పుడు నువ్వు ఎవరిని మోసం చేస్తావో చూస్తాను.ఇంకెవరి దగ్గరకి వెళ్లి ప్రేమ పేరుతో మోసం చేస్తావో చూస్తాను.. తాళి కట్టేసాను కదా వదిలేస్తాననుకోకు నిన్ను ప్రతిక్షణం గమనిస్తూనే ఉంటాను. ఇంకో సారి ప్రేమ పేరుతో ఎవరి వెంటన్న పడ్డావో నాలో ఉన్న రాక్షసుడిని చూస్తావ్" అని చెప్పి వేదని అక్కడ వదిలేసి వెళ్ళిపోయాడు.అలా వచేసిన తరువాత మనసుకి ప్రశాంతంగా ఉంది. తను అంజలి మీద సాధించిన గెలుపుకి ఆనందం గా ఉంది. కాని అది ఎంతో కాలం నిలవలేదు. తను చేసిన పొరపాటు గురించి తెలిసాక చాల బాధపడ్డాడు. ఇంట్లో వాళ్ళకి ఈ విషయం ఎలా చెప్పాలో తెలియక సతమత పడ్డాడు. ఇంతలో ఇంట్లో వాళు అతనికి పెళ్లి ప్రయత్నాలు మొదలు పెట్టారు. ఎన్ని సంబంధాలు చుసిన కాదంటూనే ఉన్నాడు. వాటికి అతను చెప్పే కారణాలు అసలు కారణాలు గానే కనిపించట్లేదు రాధకి, శైలేష్ కి. అతను పెళ్లి తప్పించుకోవడానికి సాకులు చెప్తున్నాడని అర్ధం అయింది. ఇంక ఇలా కాదని రాధ ఆవిడ స్నేహితురాలికి ఫోన్ చేసింది. ఆవిడ విషయం విని రాధ కి అభ్యంతరం లేకపోతే తన కూతురు కోమలిని వాళ్ళ ఇంటి కోడలిగా ఇవ్వలనుకున్తునట్టు చెప్పింది.దానికి రాధ చాలా సంతోష పడింది. కాని కైలాష్ ఏ సంబంధానికి ఇక పట్టాన ఒప్పుకోవట్లేదని చెప్పింది. అప్పుడు తన స్నహితురాలు ఒక సలహా ఇచింది కోమలి ని అప్పుడప్పుడు మీ ఇంటికి పంపిస్తాను, దాంతో కొత్త పోయి అమ్మాయితో పరిచయం ఏర్పడుతుంది అప్పుడు పెళ్లి విషయం చెప్తే వోద్దనదని చెప్పింది. ఈ సలహా రాధ కి నచ్చింది. తను కుడా ఒప్పుకుంది . అప్పటినుండి కోమలి రాకపోకలు ఎక్కువ అయ్యాయి. కోమలితో మాములుగానే మాట్లాడేవాడు.దాంతో కోమలికి కైలాష్ తనని ఇష్టపడుతున్నదనుకోంది. ఒక రోజు అడిగింది కైలాష్ ని
"నీతో ఒక ముఖ్య విషయం మాట్లాడాలి"
"చెప్పు"
"నీకెప్పుడు వీలవుతుందో చెప్తే మనం ముహూర్తాలు పెట్టుకొవచు"
కైలాష్ కి ఏమి అర్ధం అవలేదు.
"ముహూర్థాలెన్దుకు"
"నిశ్చితార్దానికి"
"నిస్చితార్ధమా. ఎవరికీ"
"ఇంకెవరికి నాకు నీకు"
"వాట్ ఏం మాట్లాడుతున్నావ్?"
"అదేంటి ఏం తెలియనట్టు మాట్లాడుతున్నావ్. నన్ను ఆటపట్టిన్చాలనే కదు. నాకు తెలుసు నీకు ముహూర్తం ఎప్పుడైనా ఓకే అని నేను అత్తయకి చెప్పేస్తాను" అనుకుంటూ కైలాష్ చెప్పేది వినిపించుకోకుండా వెళ్ళిపోయింది.
దాంతో కైలాష్ కి మతి పోయినట్టయింది. వెంటనే రాధ దగ్గరికి వెళ్ళాడు.
"అమ్మా"
"ఎంటిరా"
"ఆ అమ్మాయి కోమలి నిశ్చితార్ధం అంటూ ఏదేదో మాట్లడుతోందేంటి"
"ఏం మాట్లాడింది"
"అదే నేను ఒప్పుకుంటే నిశ్చితార్ధం పెట్టిద్దమన్నవని చేబుతోన్దేంటి"
"అవును రా ఆ అమ్మాయి తో నీ పెళ్లి చేద్దాం అనుకుంటున్నా"
"నాకు ఇష్టముందక్కర్లేదా" అన్నాడు కోపం గా
"నన్నేం చేయమంటావ్ చెప్పు. ఎన్ని సార్లు అడిగిన ఏదో ఒక విధంగా తప్పించుకున్తూనె ఉన్నావ్. పోనీ నీ మనసులో ఎవరైనా ఉన్నారా అంటే లేదన్తావ్. మరి ఇంక ఎందుకు ఆగుతున్నవో నాకేం అర్ధం కావట్లేదు రా."
అతనికి విషయం ఎలా చెప్పాలో అర్ధం కావట్లేదు.
"అమ్మా ఇవ్వాళా నా మనసులో ఉన్నదీ మొత్తం నీకు చెప్పేస్తాను అది అంటా విన్నాక నువ్వేం చేయమని చెప్తే అదే చేస్తాను"
"ఏంటి రా ఏదైనా ముఖ్యమైన విషయమా"
"అవునమ్మ "
"సరే చెప్పు "
కైలాష్ చెప్పింది విన్నాక రాధకి కైలాష్ మీద చాల కోపం వచ్చింది. రాధ ఉన్న ఆ స్థితిని కోపం అంటే అది చాల చిన్న మాటే అవుతుంది. అప్పటివరకు తన పెంపకం మీద తనకి చాల గర్వం గా ఉండేది ఎప్పుడైతే కైలాష్ ఇలాంటి పని చేసాడో ఆమె నమ్మకానికి అది పెద్ద గొడ్డలి పెట్టు అయ్యింది. తన ఆశలన్నీ రాలిపోయినట్టు అనిపించింది.మంచం మీద కూలబడింది.ఆమెని చూస్తున్తె కైలాష్ కి భయం వేసింది.
"అమ్మా " అని పిలిచాడు. ఏమి సమాధానం రాలేదు. మళ్ళి పిలిచాడు అయిన పలకలేదు.
"అమ్మా క్షమించమ్మ .నేను చేసింది తప్పని నాకు తెలుసు కాని ఆ క్షణం లో ఉన్న కోపం లో ఏం ఆలోచించలేకపోయాను"
"క్షమించాలా ఎలా అడుగుతున్నావు రా ఆ మాటని. నువ్వు చేసింది ఏమైనా చిన్న తప్పు అనుకున్నావా క్షమించడానికి. ఒక ఆడపిల్ల జీవితం తో ఆడుకున్నావ్. నువ్వు చేసిన దానికి క్షమాపనే లేదు రా.నువ్వు చేసిన దానికి ఆ అమ్మాయి ఎంత బాధ పడుతోందో ఆలోచించావా. జీవితం గురించి ఆ అమ్మాయి కనే కల లన్ని నాశనం చేసావ్ కదరా. ఎంత గర్వంగా ఉండేది నాకు నా పిల్లల పైన, నా పెంపకం పైన. నా గర్వం అంత అణిచావురా. నా కొడుకు కూడా కోపం లో ఉచితానుచితాలు మరిచిపోతాడనే సత్యం నాకు తెలిసేలే చేసావ్. నువ్వు ఎంతో అభివృధి లోకి వచావనుకున్నాను, ఒక మంచి వ్యక్తిత్వం గల వాడిగా ఎదిగావని అభిప్రాయ పడ్డాను. కాని నా అభిప్రాయాలన్నీ తప్పు అని రుజువు చేసావ్.జీవితం చివరి దశలో ఉన్న నాకు ఇంత అశాంతిని ఇస్తావని నేను తలెత్తుకోకుండా చేస్తావని ఎప్పుడు అనుకోలేదు."
"అలా అనకమ్మా ఎలాగైనా ఆ అమ్మాయి ఎక్కడుందో తెలుసుకుంటాను, ఆ అమ్మాయికి జరిగిందంతా వివరిస్తాను. నేను చేసిన తప్పుని ఒప్పుకొని ఆ అమ్మాయిని క్షమించమని అడుగుతాను"
"దాని వల జరిగేదేంటి. ఆ అమ్మాయి నిన్ను క్షమించినంత మాత్రామ ఆ అమ్మాయికి న్యాయం జరుగుతుందని అనుకుంటున్నావా. నీకు ఇంట్లో కూడా ఒక చేల్లెలుందే ఆ అమ్మాయికి ఇలాంటి పరిస్థితే ఎదురైతే ఏం చేస్తావు రా."
"అమ్మా" అని గట్టిగా అరిచాడు. రాధ అడిగిన ప్రశ్న అతని హృదయాన్ని చలించింది. రాధ మనసంత అల్లకల్లోలమైపోయింది. రాధ సూటిగా అడిగిన ప్రశ్నకి సమాధానం చెప్పలేకపోయాడు. అసలు అలాంటి పరిస్థితిని ఊహించలేకపోయాడు . ఇప్పుడిప్పుడే అతనికి అతను చేసిన పని ఎంత దారుణమో తెలుస్తోంది. చాలా సిగ్గుగా అనిపిస్తోంది. కాని తన నిర్ణయం ఇప్పుడే వాళ్ళ అమ్మకు చెప్పాలనుకున్నాడు. లేకపోతె ఇంక సమయం మించిపోతుందని అర్ధం అయ్యింది.
"అమ్మా నిజమే ఇలాంటి పరిస్థితి ఎదురైతే తట్టుకోవడం చాలా కష్టం.కాని ఒక్కసారి నా నిర్ణయం విను. ఆ అమ్మాయిని ఈ ఇంటికి కోడలి గా తీసుకొద్దామని అనుకుంటున్నాను . ఎలాగైనా ఆ అమ్మాయి ఎక్కడుందో తెలుసుకుంటాను..."
"ఆగు. ఏమ్మన్నావ్ ఆ అమ్మాయిని ఈ ఇంటికి కోడలిగా తీసుకొని వస్తావా. ఎందుకు ఆ అమ్మాయి మీద జాలి తో నా?"
"కాదమ్మా ఇది జాలి కాదు"
"జాలి కాకపొతే మరేంటి నువ్వు నీ ఇష్టమోచినట్టు వెళ్లి ఆ అమ్మాయి మేడలో బలవంతంగా తాళి కట్టావ్. ఇంకా అది చాలనట్టు ఇప్పుడు ఆ అమ్మాయి అభిప్రాయాలతో సంబంధం లేకుండా ఇంటికి కోడలిగా తీసుకొస్తా అంటున్నావ్.కనీసం ఆ అమ్మాయికి ఒక మనసనేది ఉందని గ్రహించావా. లేకపోతె నువ్వు తాళి కట్టావ్ కాబట్టి ఇంకా చచినట్టు నీ భార్యగా పడుండాలి అంటావా"
"కాదమ్మా నా ఉద్దేశ్యం అది కాదు. ఆ అమ్మాయి నిజంగానే నాకు నచ్చింది.ఎప్పుడైతే నేను తాళి కట్టింది అంజలికి కాదన్న విషయం నాకు తెలిసిందో,నేను చేసిన తప్పు తెలుసుకున్నానో అప్పుడే నేను ఆ అమ్మాయికి కనీసం క్షమాపనలైన చెప్పాలనుకున్నాను. నేను చేసిన పనికి క్షమించమన పదం సరిపోదని నాకు తెలుసు. అయిన నాకు ఆ సమయం లో ప్రాయశ్చితం గా ఏం చేయాలో అర్ధం కాలేదు. అందుకే ఆ అమ్మాయిని క్షమించమని అడిగి ఆ అమ్మాయి ఏ శిక్ష విధిస్తే అది మనస్పూర్తిగా అంగీకరిదామని ఆ అమ్మాయి కోసం వాళ్ళ ఊరు వెళ్ళాను. కాని అక్కడ ఆ అమ్మాయి కనిపించలేదు. వాళ్ళ అమ్మొమ్మ చనిపోయారని తెలిసింది. ఆ అమ్మాయి ఆ ఊరు వొదిలి వెళ్ళిపోయిందని తెలిసింది.ఆ చుట్టుపక్కల వాళని అడిగాను ఆ అమ్మాయి గురించి. వాళు ఆ అమ్మాయి గురించి చెప్తుంటే నిజంగానే నేను చేసిన పనికి కుచిన్చుకుపోయాను. ఆ అమ్మాయి అంజలికి పూర్తిగా వ్యతిరేకం. ఆ అమ్మాయి వ్యక్తిత్వం, మంచితనం గురించి తెలిసాక నాకు తెలియకుండానే ఆ అమ్మాయి గురించి ఆలోచించడం మొదలు పెట్టాను. ఆ రోజు నుంచి ఆ అమ్మాయి ప్రతిక్షణం నా ఆలోచనలో ఉంది. ఎప్పుడు ఆ అమ్మాయి నా ఆలోచనలని పూర్తిగా అక్రమించుకుందో, నా మనసులో చెదరని ముద్ర వేసుకుందో నాకే తెలియదు. ఆ అమ్మాయి ఎక్కడుందో తెలుసుకుందామని ఎప్పటినుండో ప్రయత్నం చేస్తున్నాను.ఆ అమ్మాయి కోసం ఒక మూడు నెలలు వరకు ఆ ఊరిలోనే ఉండిపోయాను.ఎప్పుడైనా ఆ ఊరికి వస్తుందేమో అని చూసాను ఎందుకంటే ఆ ఊరిలో ఆ అమ్మాయికి ఒక ఇల్లు ఉంది. దాన్ని అల వేదిలేయ్యలేక ఎప్పుడైనా వస్తుందేమో అప్పుడు ఆ అమ్మాయితో మాట్లాడదామని చాలా రోజులు చూసాను.అమ్మా నీకు గుర్తుందా నేను మూడు నెలల వరకు ఇంటికి రాలేదు ఒకసారి .ఊరిలో మా హాస్పిటల్ డాక్టర్స్ అందరు ఒక క్యాంపు పెట్టామని చెప్పి వెళ్ళాను.అప్పుడు నేను వెళ్ళింది వాళ్ళ ఊరికే.మూడు నెలల వరకు చూసాను ఆ అమ్మాయి వస్తుందేమో అని కాని రాలేదు. ఆ ఇంటిని ఎవరికైనా అద్దేకిమ్మని ఆ ఊరి ప్రెసిడెంట్ కి ఒక లెటర్ రాసిందని తెలిసింది. ఆ లెటర్ ద్వారా ఆ అమ్మాయి గురించి తెలుసుకుందామని వెళ్ళాను . ఎలాగో ఆ ప్రెసిడెంట్ ని అడిగి ఆ ఉత్తరం సంపాదించాను. అందులో ఆ ఉత్తరం చెన్నై ఉంది వచినట్టు ఉంది. నేను వెంటనే చెన్నై వెళ్లాను కాని నేను వెళ్లేసరికి ఆ అమ్మాయి అక్కడ ఆ అడ్రస్ లో లేదు హాస్టల్ మారిందని తెలిసింది. అప్పటినుండి ఆ అమ్మాయి కోసం వెతుకుతున్నాను. ఈ మధ్యనే హైదరాబాద్ వచిందని తెలుసుకున్నాను. కాని ఎక్కడ ఉందొ ఏంటో ఇంక వివరాలు తెలియలేదు. ఎలాగైనా ఆ అమ్మాయి వివరాలు తెలుసుకుంటాను. అప్పుడు నాకు అలాగే తనకి ఇష్టం ఉంటేనే తీసుకొని వస్తాను లేకపోతె లేదు. ఆ తప్పుకి ప్రాయశ్చిత్తం గా నేను మళ్ళి పెళ్లి చేసుకోను."
"ఇంత దుర్మార్గం చేసిన నిన్ను ఆ అమ్మాయి ఇష్టపడుతుందనే అనుకుంటున్నావా."
"తెలుసమ్మ ఆ అమ్మాయి నన్ను ఇష్టపడదని తెలుసు కాని అది ఎంత కష్టమైనా ఆ అమ్మాయి మనసులో చోటు సంపాదిస్తాను. నీ కొడుకు గా మళ్ళి నీ ముందు తల ఎత్తుకొని నిలబదతాను. నాకు దీనికి నీ సహాయం కావలి. నీ సహకారం కావాలి. చెప్పమ్మా నాకు సహాయం చేస్తావా"
"చూదు కైలాష్ నీ తప్పు నువ్వు తెలుసుకుంటే నాకు సంతోషమే. కోమలి ఈ ఇంటి కోడలిగా రావాలని అనుకున్నాను కాని నువ్వు జరిగింది చెప్పక ఇంక ఆ ఊహ నా మనసులోనుంచి తొలగించేసాను. నువ్వు ఆ అమ్మాయిని ఈ ఇంటికి తీసుకోస్తానంటే నాకు సంతోషమే, ఆ అమ్మాయి కులం గోత్రం గురించి నాకు పట్టింపు లేదు ఆ అమ్మాయి మంచి మనసున్న అమ్మయితే చాలు. నువ్వు చెప్పిన దాన్ని బట్టి ఆ అమ్మాయి నీ కన్నా మంచిదనే నాకనిపిస్తోంది . నువ్వు ఆ అమ్మాయిని తన ఇష్టప్రకారం ఈ ఇంటికి తీసుకోనివస్తే నాకు సంతోషమే. కాని బలవంతంగా మాత్రం తీసుకొని రావాలని ప్రయత్నించకు"
"లేదమ్మా లేదు ఎత్తి పరిస్థితుల్లోను బలవంతంగా తీసుకొని రాను."
కైలాష్ కి రాధ తో మాట్లాడాక తన మనసు లోని భారాన్ని దిమ్పుకునట్టయింది. ఈ విషయం ఇంట్లో శైలేష్కి, హంస కి , చందన కి వివరించి చెప్పింది రాధ. శైలేష్ తన సహకారాన్ని అందిచాడు కైలాష్ కి. అప్పటినుండి ఆ అమ్మాయి కోసం కైలాష్, శైలేష్ వెతుకుతూనె ఉన్నారు. శైలేష్ తన కున్న పలుకుబడితో పోలీసుల ద్వారా ఆ అమ్మాయి గురించి వెతికించాడు. ఒక నెల రోజులలో ఆ అమ్మాయి గురించి తెలిసింది వాళ్ళకి.
ఇంతలో గుమ్మం లో అలికిడి అయ్యింది. కైలాష్ ఆలోచనలు ఒక్కసారిగా చెదిరిపోయాయి.
"ఎవరు " అన్నాడు
"డాక్టర్. ఆ పేషెంట్ కి 2 గంటల తరువాత ఇంజక్షన్ ఇస్తా అన్నారు. మీరింకా రాకపోయేసరికి..."
"ఓహ్ అవును కదు మర్చిపోయాను. పదండి వెళ్దాం"
నర్స్ అతని వెనకాలే నడిచింది.
ఇంజక్షన్ ఇచ్చాక ఒక గంట వరకు ఉన్నాడు. పేషెంట్ పరిస్థితి నార్మల్ గానే ఉంది ఎటువంటి రియాక్షన్ లేదు. ఇంక ఆ పేషెంట్ ని నర్స్ కి అప్పచెప్పి ఇంటికి బయలుదేరాడు.
Subscribe to:
Comments (Atom)